Υπάρχει και αυτό το ελληνικό ποδόσφαιρο…

Σήμερα είχα την τύχη και την χαρά να βρεθώ στο γήπεδο του Χαλανδρίου και να παρακολουθήσω τον τελικό του πρωταθλήματος Μικτών Ενώσεων, ανάμεσα στην ΕΠΣ Φθιώτιδας και την ΕΠΣ Αθηνών. Ημουν τυχερός διότι ξαναθυμήθηκα ότι υπάρχει και αυτό το ποδόσφαιρο, απ’ το οποίο αναβλύζει υγεία. Εφηβοι, στα όρια της ενηλικίωσης, που παίζουν κανονικό ποδόσφαιρο, το οποίο διδάσκονται στις ομάδες τους και στην μεικτή. Δυστυχώς γι’ αυτά, είναι πολλά παιδιά που η ελληνική κουταμάρα τα κρατάει σε πάγκους. Γι’ αυτό και ξεχώριζαν με γυμνό μάτι όσα παιδιά έχουν καθιερωθεί σε ομάδες Δ’ Εθνικής, αλλά και αρκετά που έχουν πολλά παιχνίδια τοπικής κατηγορίας στα πόδια.

Αυτή η εικόνα, στο γήπεδο του Χαλανδρίου ήταν ό,τι πιο υγιεινό έχουν συναντήσει τα μάτια μου στον κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Γεμάτη η εξέδρα με κανονικούς ανθρώπους και οικογένειες. Καθαρό παιχνίδι, διαιτητές που δεν έγιναν πρωταγωνιστές. Αν έλειπαν τα κάθε λογής λαμόγια του ποδοσφαίρου που συχνάζουν σε τέτοιες γιορτές, οι παράγοντες και οι πολιτικοί που βρέθηκαν εκεί για τη φωτογραφία με τους νικητές, αυτή θα ήταν η πιο καθαρή γιορτή ποδοσφαίρου που έχει γίνει στην Ελλάδα στη διάρκεια του 2010.

Το ελληνικό πρωτάθλημα ντροπιάζει τον εαυτό του

Η υπόθεση με την επιλογή του ΟΠΑΠ να «κλειδώσει» το Λεβαδειακός – ΑΕΚ είναι εξοργιστική. Ο μέγας χορηγός του πρωταθλήματος της Superleague φτάνει να υπονοεί, με τη στάση του, ότι το παιχνίδι αυτό είναι ύποπτο. Κι όταν μεθαύριο η πειθαρχική επιτροπή της UEFA θα στείλει ακόμη έναν φάκελο με σημαδεμένα παιχνίδια προς την ΕΠΟ και ανάμεσα σε αυτά θα βρίσκεται το συγκεκριμένο παιχνίδι, θα φταίει η καχυποψία της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας..

Επτά μήνες μετά την αποστολή του πρώτου παιχνιδιού με τα «στημένα» παιχνίδια, η Ελλάδα μένει πιστή στην παράδοση που έχει δημιουργήσει, στο «πίστευε και μη ερεύνα». Είναι η μόνη χώρα, από όσες προειδοποιήθηκαν, που δεν έχει κάνει καμιά πράξη και περιορίζεται στα λόγια.

Πριν από μερικές ημέρες βρέθηκα στην εκπομπή του Κώστα Αρβανίτη στη ΝΕΤ, σε μια σχετική συζήτηση, για τα στημένα παιχνίδια, με αφορμή μια ερώτηση που έκαναν 10 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Ανάμεσά τους ήταν ο βουλευτής Πιερίας Γιάννης Αμοιρίδης, ο οποίος συμμετείχε στην κουβέντα. Για να διατυπώσει την γεμάτη αφέλεια θέση ότι η ΕΠΟ έκανε λάθος που δεν έστειλε την υπόθεση στην αθλητική δικαιοσύνη. Λες και ένας αθλητικός δικαστής έχει τη δικαιοδοσία και τα μέσα για να ερευνήσει, να παρακολουθήσει στενά και να ανακρίνει υπόπτους.

Αποψη είχε και ο Γιώργος Ορφανός. Ο πρώτος υφυπουργός Αθλητισμού που έλαβε φάκελο από την UEFA και τον κράτησε για πάντα στο συρτάρι του…

Οι προσπάθειες του γ.γ.Α. Πάνου Μπιτσαξή και του προέδρου της ΕΠΟ Σοφοκλή Πιλάβιου για την ώρα περιορίζονται σε λόγια. Α, και σε έναν καφέ που ήπιε ο πρόεδρος της ΕΠΟ με μια ανακρίτρια. Οι υπόλοιποι δεν κάνουν τίποτα. Απλώς κοιτάζουν. Θα ήταν πιο έξυπνο από την πλευρά τους τουλάχιστον να μην μιλούν. Διότι υπεύθυνοι για την επιβίωση του υποκόσμου στον αθλητισμό και ειδικά στο ποδόσφαιρο είναι πρώτοι από όλους οι Ελληνες πολιτικοί.

Κουράγιο Παναχαϊκή!

Με χαρά μου είδα ένα από τα κείμενά μου στην «Εξέδρα των σπορ» να γίνεται κάδρο στα νέα γραφεία της Παναχαϊκής. Χαίρομαι που διαπιστώνω ότι καμιά φορά οι αθλητικές εφημερίδες καταφέρνουν άλλοτε να εμπνεύσουν και να εμψυχώσουν και άλλοτε να δώσουν ιδέες στους παράγοντες του αθλητισμού και ειδικά του ποδοσφαίρου.

Σε εκείνο το σημείωμα ανέφερα ότι της αξίζει της Παναχαϊκής, δηλαδή της ιστορίας της και του κόσμου της, να βρίσκεται στην μεγαλύτερη κατηγορία και όχι να βολοδέρνει στην τρίτη. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα έπρεπε να έχουν μπει σοβαρά κριτήρια συμμετοχής στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα. Αλλά αυτό είναι κάτι που μάλλον δεν θα γίνει ποτέ, ή θα αργήσει πολύ να συμβεί. Διότι δεν βολεύει αυτούς που έχουν καταντήσει τις ομάδες της Superleague να είναι μονοπρόσωπες επιχειρήσεις που τους βοηθούν να πλουτίζουν.

Ο Τάιγκερ δεν θα γίνει ποτέ εξώφυλλο με ελληνικό τίτλο...

Επιλογές που όσοι εργαζόμαστε για την παραγωγή των ελληνικών αθλητικών εντύπων ζηλεύουμε πολύ. Την επομένη αγώνων για το Europa League, μετά από έναν αγώνα στον οποίο η Λίβερπουλ έχει επιστρέψει με 4 γκολ, σε μια μέρα που η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει ανακοινώσει μεταγραφή, οι πίσω σελίδες, δηλαδή τα αθλητικά πρωτοσέλιδα δύο αγγλικών εφημερίδων προβάλλουν ως πρώτο θέμα το ρεπορτάζ σχετικά με τον Τάιγκερ Γουντς.

Τα αντίστοιχα εγχειρήματα στον ελληνικό Τύπο έχουν φέρει απογοητευτικά αποτελέσματα στην κυκλοφορία και έχουν, κατά συνέπεια, δημιουργήσει μια κακή παράδοση που δεν σπάει εύκολα. Τούτες τις μέρες, που ελληνικές ομάδες επιτυγχάνουν στην Ευρώπη και κατακτούν τρόπαια και υψηλές διακρίσεις, τα media, και ειδικά τα έντυπα, προβάλλουν τις επιτυχίες με δισταγμό στην πρώτη σελίδα. Διότι δυστυχώς οποιαδήποτε επιτυχία πλην των ποδοσφαιρικών έχει αποδειχθεί στον τόπο μας αντιεμπορική. Με μόνη εξαίρεση, κάποιες φορές, το μπάσκετ, το οποίο έχει, συγκριτικά με τα υπόλοιπα, μεγαλύτερη απήχηση.

Αυτός είναι ο λόγος που μας αναγκάζει να προβάλλουμε συντηρητικά τις επιτυχίες στα άλλα αθλήματα, απαντώ στις ερωτήσεις σας. Αυτό είναι άλλωστε και το manual των εκδοτών, διότι οι έρευνες αγοράς είναι περίπου απογοητευτικές στο πεδίο των απαντήσεων για την απήχηση που έχουν τα άλλα αθλήματα στο ενδιαφέρον των αναγνωστών των αθλητικών και μη εφημερίδων.

Οι Ισπανοί παραδίδουν μαθήματα προβολής του ποδοσφαιρικού προϊόντος

Είναι η εβδομάδα που οι αθλητικοί δημοσιογράφοι αρρωσταίνουμε από ζήλια. Όχι μόνο επειδή δεν έχουμε την τύχη να βρισκόμαστε στα γήπεδα των παραστάσεων ποδοσφαίρου που δίνουν οι ομάδες του υψηλότερου επιπέδου, αλλά και επειδή παρακολουθούμε με καημό την δημοσιογραφία που γεύονται οι σοβαροί Ευρωπαίοι συνάδελφοί μας.

Τούτες τις μέρες η Ισπανία ζει για το αυριανό clasicco. Διότι τα ισπανικά media ξέρουν πώς να πουλήσουν και συγχρόνως να εμπορευτούν το Ρεάλ – Μπαρτσελόνα. Διότι τα κλαμπ αντιλαμβάνονται τη σημασία της συνεργασίας με τα media για να δώσουν ακόμη μεγαλύτερη λάμψη σε αυτά τα παιχνίδια. Παραμονή του ντέρμπι ο Κριστιάνο Ρονάλντο ήταν στα χέρια των δημοσιογράφων, έτοιμος να απαντήσει σε συγκρίσεις με τον Μέσι και να βοηθήσει για ακόμη μεγαλύτερη προβολή του παιχνιδιού.

Μεσοβδόμαδα, κι ενώ είχε προημιτελικό Champions League μπροστά της, η Μπαρτσελόνα έδινε τους ποδοσφαιριστές στα media για να τα βοηθήσει να κάνουν ακόμη μεγαλύτερη φασαρία.

Οι ποδοσφαιριστές δίνουν τη μια συνέντευξη πίσω από την άλλη, φωτογραφίζονται κρατώντας και τις δύο φανέλες στα χέρια, μιλούν ελεύθερα και ασιδέρωτα για το παιχνίδι.

Τι είχε γίνει στην Ελλάδα παραμονές των ντέρμπι; Μούγκα στη στρούγκα. Κλειστά στόματα, κλειστά μυαλά στις προτάσεις των media για θέματα που θα έδιναν μεγαλύτερη λάμψη στα παιχνίδια. Αν δεν υπήρχε και η προσπάθεια της Nova να δημιουργήσει αυτή την τεχνητή λάμψη μέσα από τα trailers που ετοίμαζε, οι προαναγγελίες των ντέρμπι θα είχαν μόνο απειλές για επεισόδια.

Ο τρόπος που παρουσιάζουν οι μάστορες Ισπανοί το classico παραδίδει ακόμη ένα μάθημα σε όσους νοιάζονται για την βελτίωση, την πρόοδο και την ανάπτυξη του ελληνικού πρωταθλήματος. Ποιος νοιάζεται όμως να παρακολουθήσει το μάθημα; Οι Ελληνες τα ξέρουμε όλα…

Είναι ευλογία που κυκλοφορούν ακόμη κανονικοί άνθρωποι στον αθλητισμό…

Το παρακάτω κείμενό μου είναι από την σημερινή «Εξέδρα». Αφιερωμένο σε αυτούς που υποστηρίζουν αυτή την εποχή μια ερασιτεχνική ομάδα, αυτή του πόλο γυναικών του Εθνικού.

Ένα τρόπαιο – κουράγιο για τους χορηγούς του «ερασιτεχνικού» αθλητισμού

Αυτή είναι μια πολύ σημαντική νίκη για τον ελληνικό «ερασιτεχνικό» αθλητισμό. Διότι δίνει οξυγόνο, πολύ κουράγιο στους «χορηγούς». Τους ανθρώπους που σκορπούν ετησίως δεκάδες χιλιάδες ευρώ δίχως καμιά υλική ανταμοιβή, δίχως ανταποδοτικά οφέλη, δίχως καν τη «λεζάντα», δηλαδή την προβολή που ενδεχομένως θα εξυπηρετούσε επιχειρηματικά ή κοινωνικά σχέδια. Το επίτευγμα της γυναικείας ομάδας πόλο του Εθνικού, η κατάκτηση του ευρωπαϊκού κυπέλλου δίνει κίνητρο στους αθεράπευτα ρομαντικούς του αθλητισμού. Αυτούς που συντηρούν συλλόγους και ομάδες μόνο επειδή το λέει η καρδιά τους και όχι επειδή αυτό προστάζει το οικονομικό ή επιχειρηματικό συμφέρον τους. Αυτή η ομάδα κοστίζει για έναν χρόνο περίπου 120 χιλιάδες ευρώ. Που βγαίνουν με κόπο, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι στη διάρκεια διεξαγωγής αυτού του Len Trophy ο Εθνικός δυσκολευόταν ακόμη και να συγκεντρώσει τα χρήματα για την κάλυψη των εξόδων μετακίνησής του. Με αυτό το τρόπαιο ο Εθνικός αποζημίωσε αυτούς που ματώνουν για να τον χρηματοδοτήσουν. Κι έδωσε κουράγιο στον – περίπου – ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Ετυχε πρόσφατα να συναντηθώ με ανθρώπους που χρηματοδοτούν ερασιτεχνικά σωματεία. Τους θαυμάζω για την ανιδιοτέλειά τους. Και σκέπτομαι πόσο καλύτερο θα ήταν το ελληνικό ποδόσφαιρο αν είχαμε καταφέρει να ενθαρρύνουμε αυτούς τους ανθρώπους για να μπουν σε αυτό, αν καταφέρναμε να προστατεύσουμε αυτούς, τους αυθεντικούς «χορηγούς», αν δεν τους αφήναμε εκτεθειμένους στις ορέξεις του υποκόσμου του ποδοσφαίρου…

Lio Messi, το brand name της ημέρας στον πλανήτη

Τέτοιες ώρες το ποδόσφαιρο αντιλαμβάνεται ξανά το μέγεθος της δύναμης, της απήχησής του. Ο Lionel Messi είναι by far, που λέει κι η Γιαννούλα, το brand name της ημέρας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η φάτσα και το επώνυμό του κάνουν σήμερα παρέλαση στα πρωτοσέλιδα όλου του κόσμου. Το video με τα καμώματά του στον προημιτελικό του Champions League με την Αρσεναλ μετρά ήδη εκατομμύρια views. Οι συγκρίσεις με τον Μαραντόνα και τον Πελέ ξαναβγήκαν στην επιφάνεια. Οι σχετικές κουβέντες ξεκίνησαν live στους μεγαλύτερους τηλεοπτικούς σταθμούς του πλανήτη μερικά λεπτά μετά τη λήξη του παιχνιδιού.

Όλα αυτά τα παρακολουθεί ο Ελληνας αθλητικός δημοσιογράφος με τον καημό ότι είναι πιθανό να μη του συμβεί ποτέ να παρακολουθήσει ένα φαινόμενο Messi σε ελληνικά χώματα. Όχι μόνο λόγω της ποιότητας του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά και επειδή η ελληνική κοινωνία δεν είναι εύκρατο περιβάλλον για την καλλιέργεια τέτοιων αστέρων, που έχουν την προοπτική να εξελιχθούν σε brand names παγκοσμίου απήχησης.

Σε στιγμές σαν τη χθεσινοβραδινή, που απολαμβάνουμε pure football, οι Ελληνες κλείνουμε με μελαγχολία την τηλεόραση και επιστρέφουμε «στα δικά μας». Για να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τις αμαρτίες των προηγούμενων, που μας υποχρέωσαν να παρακολουθούμε εδώ αυτό το «κάτι σαν ποδόσφαιρο» που παίζεται στη χώρα.

Η πρώτη «διεθνής συμμετοχή» του «Σκίσε το manual»

Μέσα σε όλα τα ξαφνιάσματα που παίρνω από το «Σκίσε το manual» ήρθε να προστεθεί και το πρώτο βήμα για την προβολή του εκτός Ελλάδας. Το website SE Times, το οποίο καλύπτει την επικαιρότητα των βαλκανικών χωρών, μου έκανε την τιμή να προβάλει το βιβλίο μου, μετά από πρωτοβουλία ενός αναγνώστη του «Manual», του Χρήστου Ρίνγκα, που είναι ανταποκριτής του SETimes στην Αθήνα.

Τις τελευταίες ημέρες τα μηνύματα των αναγνωστών του «Manual» πληθαίνουν. Είναι μεγάλη η ικανοποίησή μου από τη διαπίστωση ότι το βιβλίο πέφτει στα χέρια εφήβων και 20αρηδων. Είναι μεγαλύτερη η ικανοποίηση που μου δίνουν τα σχόλια που και αυτοί μου αποστέλλουν. Αυτό το βιβλίο έχει ανοίξει έναν νέο δρόμο στο κεφάλι μου. Διότι διαπιστώνω ότι υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται πολύ για την κοινωνική πλευρά του αθλητισμού και ειδικότερα του ποδοσφαίρου. Ευχαριστώ πολύ για τα μηνύματα.

Τα γενέθλια της "Εξέδρας"

Η «Εξέδρα των σπορ» βαδίζει από σήμερα στο τρίτο έτος της ζωής της. Το κείμενο που ακολουθεί, το οποίο δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της «Εξέδρας» είναι νομίζω αρκετά κατατοπιστικό για τα βήματα της εφημερίδας στην διάρκεια των πρώτων δύο ετών της, για την σημερινή κατάσταση αλλά και την προοπτική της.

Δύο χρόνια «Εξέδρα». Σας ευχαριστούμε!
29/03/10

Σαν σήμερα πριν από 114 χρόνια ο Σπύρος Λούης έκοψε το νήμα στον μαραθώνιο των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια όλοι όσοι εργαζόμαστε στην «Εξέδρα των Σπορ» ξεκινήσαμε τον δικό μας μαραθώνιο, για να πάρουμε μια καλή θέση ανάμεσα στις καθημερινές αθλητικές εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας. Με σύνθημα την επιθυμία μας να σας προσφέρουμε την καλύτερη θέση για να παρακολουθήσετε το αθλητικό παιχνίδι.

Δύο χρόνια μετά κοιτάζουμε πίσω με ικανοποίηση. Η «Εξέδρα», η πιο νεαρή από τις αθλητικές εφημερίδες, έχει καταφέρει να κάνει σταθερά βήματα καταξίωσης στη συνείδηση των Ελλήνων που ασχολούνται με τον αθλητισμό. Αφησε πίσω της μια πολύ καλή χρονιά, το 2009, στη διάρκεια της οποίας σημείωσε σημαντική αύξηση στην κυκλοφορία της και μπήκε στο 2010 με την προσδοκία να συνεχίσει να αναπτύσσεται, να εξελίσσεται, να βελτιώνει την εικόνα και το περιεχόμενό της καθημερινά.

Η «Εξέδρα» είχε την ατυχία να γεννηθεί στην εποχή της οικονομικής κρίσης. Καταφέρνει όμως μέχρι σήμερα να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα και να παρουσιάζει ανάπτυξη. Το 2009 έκλεισε με καλύτερες κυκλοφορίες από το πρώτο έτος της ζωής της. Το 2010 κυλά γι’ αυτήν με μεγαλύτερα έσοδα, από την κυκλοφορία και τη διαφήμιση, με σταθερή κυκλοφορία παρά την αύξηση της τιμής της, την ώρα που η ηλεκτρονική της έκδοση, το exedrasports.gr, έχει υπερδιπλασιάσει την επισκεψιμότητά της. Σε μια από τις δυσκολότερες χρονιές στη σύγχρονη ιστορία του αθλητικού Τύπου, η «Εξέδρα» καταφέρνει σήμερα να συντηρεί τη δυναμική της στο χαρτί και να αυξάνει την ηλεκτρονική απήχησή της.

Φτάνοντας στα γενέθλιά μας θελήσαμε να ανταμείψουμε με κάποιο τρόπο τους αναγνώστες για την εμπιστοσύνη προς την «Εξέδρα». Ξεκινήσαμε πριν από περίπου έναν μήνα να σας μοιράζουμε αθλητικά δώρα συλλεκτικής αξίας. Και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να το κάνουμε στη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων, με δώρα ακόμη μεγαλύτερης αξίας. Για να πούμε, με αυτόν τον τρόπο, ένα «ευχαριστώ» προς όλους εσάς που μας εμπιστεύεστε για την αθλητική ενημέρωση και την ψυχαγωγία σας.

Η «Εξέδρα» έχει μπροστά της μια σειρά από μεγάλα στοιχήματα και προκλήσεις. Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να βελτιώνουμε το περιεχόμενο και να προσφέρουμε καθημερινά ένα ποιοτικό έντυπο, το οποίο δεν καταργείται από το internet. Να σας παραδίδουμε καθημερινά ένα έντυπο που πληροφορεί, αναλύει, επιμορφώνει πάνω στον αθλητισμό, ψυχαγωγεί, ερευνά, αποκαλύπτει. Να σας προσφέρουμε το παιχνίδι από την καλύτερη θέση.

Οι άνθρωποι που εργάζονται για την «Εξέδρα» δεν ακούν συχνά «μπράβο». Διότι άπαντες προσπαθούμε καθημερινά να μαθαίνουμε από τα λάθη μας, να διαβάζουμε και να κατανοούμε καλύτερα τις ανάγκες σας και να παρουσιάζουμε την επόμενη ημέρα ένα καλύτερο έντυπο και ένα καλύτερο website. Σήμερα όμως είναι ημέρα για να ακούσουν «μπράβο». Διότι χάρη στη δουλειά τους η «Εξέδρα» έχει κερδίσει την εκτίμηση των αναγνωστών, της αγοράς και της κοινωνίας του ελληνικού αθλητισμού. Και καθημερινά κερδίζει έδαφος στη συνείδηση του Ελληνα φιλάθλου.

Μια σειρά από πληρωμένα και κατευθυνόμενα posts έχουν επιχειρήσει τον τελευταίο καιρό να δημιουργήσουν στρεβλή εικόνα για την πορεία της «Εξέδρας». Την εμφανίζουν σε πτώση και προβληματική κατάσταση, ενώ σήμερα έχει πιο αυξημένα έσοδα από ποτέ. Αυτό όμως «βολεύει» αυτούς που τους πληρώνουν τα posts. Αυτή την εικόνα θέλουν να δημιουργήσουν για την «Εξέδρα». Διότι υπάρχουν συμφέροντα που θίγονται από την ύπαρξη και την ανάπτυξη της «Εξέδρας». Την έχουν παρουσιάσει να αλλάζει χέρια και ιδιοκτήτες περισσότερες από δέκα φορές στη διάρκεια των τελευταίων 15 μηνών. Διότι στην Ελλάδα δεν έχει κόστος ούτε το ψέμα, ούτε η φήμη, ούτε η «βρώμα», ούτε η ανακρίβεια, ούτε η παραπληροφόρηση.

Πριν από περίπου δύο χρόνια συγκεντρώθηκαν στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ορισμένοι εκ των καλύτερων αθλητικών δημοσιογράφων της νέας γενιάς για να δημιουργήσουν ένα σύγχρονο, ποιοτικό, έγκυρο, ψυχαγωγικό και επιμορφωτικό αθλητικό μέσο, το οποίο θα αποκτούσε την προοπτική να αποτελέσει ένα από τα πιο αξιόλογα μέσα αθλητικής ενημέρωσης στην Ελλάδα των επόμενων δεκαετιών. Σήμερα έχουμε την ικανοποίηση που πηγάζει από τη διαπίστωση ότι βαδίζουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, την οποία χαράξαμε με πολύ κόπο, πολύ μεράκι και πολλή δουλειά. Εχουμε όμως πολύ δρόμο μπροστά μας να διανύσουμε για να πετύχουμε τους στόχους μας. Συνεχίζουμε, με μεγαλύτερη δύναμη από ποτέ, αυτήν που αντλούμε από την εμπιστοσύνη των αναγνωστών μας. Αλλωστε εξαρχής μπήκαμε στον αγώνα με τη συνείδηση ότι τρέχουμε σε μαραθώνιο, όχι σε κούρσα της μιας ανάσας. Σας ευχαριστούμε πολύ για την εμπιστοσύνη. Θα συνεχίσουμε να κοπιάζουμε για να σας προσφέρουμε το παιχνίδι από την καλύτερη θέση.

Οι ευκαιρίες για κοινωνική προσφορά

Αυτή είναι μια από τις ελάχιστες φορές που ο αθλητικός Τύπος παίρνει την ευκαιρία να προσφέρει με έμμεσο τρόπο τη βοήθειά του σε μια προσπάθεια που έχει νόημα. Στα κυριακάτικα φύλλα των αθλητικών εφημερίδων θα συναντήσετε μια συνέντευξη του Κέλβιν Σέμπουε. Ενός παιδιού που μιλά για το όραμά του να δημιουργήσει μια ακαδημία ποδοσφαίρου στην Λιβερία. Για να μαζέψει τα παιδιά από τον δρόμο, το περιθώριο και να τους δώσει μια διέξοδο, μια μπάλα στα πόδια.
Ο Λιβεριανός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Ξάνθης, της ΑΕΚ και του Ηρακλή, τεχνικός διευθυντής της Λιβερίας σήμερα, ζητεί με αυτό τον τρόπο τη βοήθεια του ελληνικού κόσμου του ποδοσφαίρου. Για να συγκεντρώσει αθλητικό υλικό αλλά και χρήματα ώστε να καταφέρει να επανιδρύσει στην φτωχή Λιβερία την ακαδημία ποδοσφαίρου.

Στην «Εξέδρα» νοιαζόμαστε πολύ και ψάχνουμε τρόπους για να βοηθήσουμε κάθε αξιόπιστη και αληθινή προσπάθεια φιλανθρωπίας. Τούτες τις μέρες συμμετέχουμε, ως χορηγοί επικοινωνίας, στη διοργάνωση ενός φιλανθρωπικού αγώνα ποδοσφαίρου, που θα γίνει την Δευτέρα 29 Μαρτίου (στις 20.00) στο δημοτικό στάδιο Αγίας Παρασκευής για την ενίσχυση του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Πατρινό το «Σκίσε το Manual»

Μια ακόμη ωραία εμπειρία, το ταξίδι μου με το «Σκίσε το manual» στην Πάτρα, σε μια πόλη που ζει και για το ποδόσφαιρο και παρακολουθεί στενά και μαζικά την Παναχαϊκή, μολονότι αυτή βρίσκεται στη Γ’ Εθνική. Χάρη στο βιβλίο είχα την ευκαιρία να συναντήσω ανθρώπους που χρηματοδοτούν τον αθλητισμό, ορισμένους εκ των τελευταίων ρομαντικών που επιμένουν, ειδικά σε αυτή την εποχή, να πληρώνουν ακριβά το κέφι τους και να νοιάζονται να προσφέρουν χαρά και ψυχαγωγία στους συνανθρώπους.
Το «Manual» προβλήθηκε από τα τοπικά media, αφού οι συνάδελφοί μου με τίμησαν με την παρουσία και τις αναφορές τους στα Μέσα που εργάζονται.

Λόγω του ταξιδιού μου έχασα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την παρουσίαση του «Manual» από την «Κερκίδα του Σαββάτου» της ΝΕΤ, η οποία μου έκανε την τιμή να ασχοληθεί με το βιβλίο το περασμένο Σάββατο. Είχα όμως την χαρά να συναντήσω Πατρινούς αναγνώστες του «Manual».

Τον τελευταίο καιρό διαπιστώνω με μεγάλη ικανοποίηση ότι πυκνώνουν οι αναφορές των συναδέλφων μου στο βιβλίο. Αλλοτε αποσπασματικά κι άλλοτε με γενικότερες αναφορές, οι δημοσιογράφοι ανατρέχουν στο «Manual», το οποίο μένει στην επικαιρότητα είτε λόγω του θορύβου για τα «στημένα» παιχνίδια, είτε επειδή έχει καταγράψει συμπεριφορές και ζωγραφίσει χαρακτήρες που όλο και συχνότερα συναντούν οι αθλητικοί συντάκτες.

Την περασμένη Παρασκευή, στη διάρκεια μιας συνομιλίας με τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη και τον Σεραφείμ Σύλλα στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ διαπίστωσα ότι έχουν καλή απήχηση οι διαγωνισμοί που προσφέρουν δωρεάν αντίτυπα του βιβλίου. Και ειδικά από τους ακροατές της επαρχίας. Η αναγνωρισιμότητα του βιβλίου και το γεγονός ότι λαμβάνω πολύ τακτικά σχόλια από αναγνώστες του «Manual» εξακολουθεί να με εκπλήσσει ευχάριστα και να δικαιώνει την επιλογή μου για την έκδοσή του.

Το "Manual" πετυχαίνει τον στόχο του

Με μεγάλη ευχαρίστηση παρατηρώ ότι συντηρείται το ενδιαφέρον των media, των κριτικών του βιβλίου, αλλά και των αναγνωστών για το «Σκίσε το manual».

Σε μια συζήτηση που είχαμε σχετικά, στη σημερινή παρουσία μου στην τηλεοπτική εκπομπή «Κυριακή με Δράση» του ΣΚΑΪ, διαπίστωσα για ακόμη μια φορά ότι το «Manual» δεν ενδιαφέρει μόνο την κλειστή κοινωνία του ποδοσφαίρου, αλλά και όσους παρατηρούν το ποδόσφαιρο κοινωνικά.

Βλέποντας το μηναίο περιοδικό πολιτισμού «Ως3» να εντάσσει το «Manual» στα βιβλία που παρουσιάζει στην πρότασή του για δώρα, χάρηκα πολύ. Διότι η απήχηση του βιβλίου μου στην κοινωνία των κριτικών του βιβλίου ήταν πάρα πολύ μεγαλύτερη από αυτή που περίμενα, αλλά κυρίως επειδή αυτό δείχνει ότι αυτή η κοινωνία δεν αντιμετωπίζει πλέον τους αθλητικούς δημοσιογράφους ως «ποδογράφους».

Τα τελευταία σχόλια που διάβασα για το βιβλίο στα μηνύματα που έφτασαν απευθείας σε εμένα μέσω email, αλλά και αυτά που είδα σε forum οπαδών μου δείχνουν ότι με αυτό το βιβλίο πετυχαίνω πολύ περισσότερα από όσα περίμενα. Το Manual επιτυγχάνει τον στόχο. Κι αυτό με συγκινεί.

Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ γράφει για το «Manual»!

Μια μέρα πριν από την απονομή των Οσκαρ στον κινηματογράφο, το «Σκίσε το manual» πήρε το δικό του Οσκαρ. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την κριτική του Δημοσθένη Κούρτοβικ στο σημερινό «Βιβλιοδρόμιο» των «Νέων».

Ο κατά τεκμήριο κορυφαίος κριτικός λογοτεχνίας μου έκανε την τιμή να διαβάσει το «Manual». Και έκρινε ότι το βιβλίο άξιζε να του αφιερώσει τη σημερινή στήλη του στα «Νέα».

Δυσκολεύομαι πολύ να περιγράψω τα συναισθήματα που μου προκάλεσε η ανάγνωση της κριτικής του. Διότι δεν είναι απλώς τιμητική. Είναι ένας δημόσιος έπαινος. Πολύ μεγάλου βάρους για μένα, διότι έρχεται από έναν επιστήμονα της λογοτεχνίας και των γραμμάτων, έναν συγγραφέα 17 βιβλίων, έναν κριτικό λογοτεχνίας που δεν χαρίζει καλό λόγο αν δεν τον πιστεύει.

Η κριτική του Δημοσθένη Κούρτοβικ είναι το μεγαλύτερο παράσημο που έχει κρεμάσει στο στήθος του το «Manual». Διότι ήρθε από έναν πολύ απαιτητικό αναγνώστη, ο οποίος δεν με γνωρίζει. Είναι πολλοί οι συνάδελφοί μου που με τίμησαν με δημόσιες αναφορές στο βιβλίο. Τα καλά λόγια τους όμως οφείλονταν και στην συμπάθεια, την εκτίμηση, και την αγάπη τους για μένα. Για τον Κούρτοβικ ήμουν ένας άγνωστος. Και αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που με κάνει υπερήφανο για αυτά που διάβασα σήμερα στην κριτική του.

Ο Δημοσθένης Κούρτοβικ δεν συνηθίζει να ασχολείται με βιβλία που πραγματεύονται αθλητισμό. Η σημερινή του στήλη είναι, πέρα από όλα τα άλλα, μια νίκη για τους αθλητικούς δημοσιογράφους. Κι αυτό με κάνει διπλά υπερήφανο.

Εχω σημειώσει πολλές φορές ότι με συγκινούν τα μηνύματα που λαμβάνω από τους αναγνώστες του βιβλίου. Το «μήνυμα» του Κούρτοβικ εντάσσεται σε αυτά, ως ένα από τα πιο ξεχωριστά κομμάτια της συλλογής μου.

Το «Manual» στο «Athens Review of books»

Ακόμη ένα παράσημο στο στήθος του «Σκίσε το manual». Το «Athens Review of books» φιλοξενεί στο τελευταίο τεύχος του την κριτική του Μιχάλη Σηφάκη για το βιβλίο μου. Ο συνάδελφός μου, που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν στον αθλητικό χώρο από την απόσταση που του εξασφαλίζει η έλλειψη της επαγγελματικής σχέσης με το ποδόσφαιρο, έχει κάνει στο «Manual» την ανάγνωση που με εκφράζει περισσότερο από πολλές άλλες που έχω διαβάσει.
«Ο Σαμπράκος έχει γράψει μια εισαγωγή στην κοινωνιολογία του ποδοσφαίρου», γράφει, ανάμεσα σε άλλα, στην κριτική του. Είναι ένα κείμενο πολύ τιμητικό για μένα. Το ίδιο τιμητική είναι η παρουσίαση του Manual μέσα από τις σελίδες του ARB.

Στην Πάτρα με το «Σκίσε το manual»

Το Σάββατο 20 Μαρτίου θα κάνω το επόμενο ταξίδι με το «Σκίσε το manual». Ο νέος μου προορισμός είναι η Πάτρα. Στις 13.00 θα βρεθώ στο βιβλιοπωλείο «Παπασωτηρίου» για να παρουσιάσουμε το βιβλίο. Άλλη μια ευκαιρία για να συναντηθώ με τους αναγνώστες του Manual και να ακούσω από κοντά τα σχόλιά τους. Ακόμη μια ευκαιρία για συμμετοχή σε μια κουβέντα προβληματισμού για την ποιότητα ζωής του αθλητισμού μακριά από την Αθήνα. Ηδη έχω λάβει μηνύματα από αναγνώστες του Manual που είχαν μάθει για την εκδήλωση προτού αυτή ανακοινωθεί από το βιβλιοπωλείο που μου έκανε την τιμή να με προσκαλέσει. Γεγονός που με χαροποιεί αφάνταστα. Φυσικά θα σας περιμένω, τους Πατρινούς, όλους εκεί.