Εκλεισε ένας υπέροχος κύκλος

Την περασμένη Παρασκευή έκλεισε ένας από τους ομορφότερους κύκλους που κατάφερα να ανοίξω στην καριέρα μου, αυτός της εκπομπής με τον Γιώργο Καπουτζίδη στον Arrena 89,2. Χάρη σε αυτή την εκπομπή και τη συμμετοχή των ακροατών σε αυτή πέρασα υπέροχα τους τελευταίους 16 μήνες.

Επειδή με ρωτάτε, δεν γνωρίζω τα ακριβή κριτήρια λήψης αυτής της απόφασης για την μετατροπή του Arrena σε μουσικό σταθμό. Δυστυχώς αυτό συνέβη περίπου είκοσι ημέρες μετά την επιλογή ενός αμιγώς αθλητικού προγράμματος, για πρώτη φορά στη διάρκεια της ζωής του Arrena.

Η «Εξέδρα» δεν πήρε ποτέ την ευθύνη αυτού του σταθμού, όπως λανθασμένα αναφέρθηκε σε διάφορα sites και blogs. Όλα τα παιδιά της «Εξέδρας» όμως προσπάθησαν πολύ να βοηθήσουν αυτό τον σταθμό. Αυτά για την ώρα πάνω σε αυτό το θέμα.

Ταξίδια με το "Manual"

Τα Γιάννινα και η Θεσσαλονίκη είναι οι δύο πρώτοι σταθμοί του ταξιδιού που θα κάνω για χάρη του «Σκίσε το manual». Την Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου θα βρεθούμε στο κατάστημα Public των Ιωαννίνων για μια εκδήλωση προβολής του βιβλίου. Και την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου θα βρεθούμε σε μια αντίστοιχη εκδήλωση στο Public της Θεσσαλονίκης. Θα είναι μια ευκαιρία για μένα να συναντηθώ με καλούς φίλους, αλλά και αρκετούς από τους αναγνώστες του βιβλίου.

Το Manual συνεχίζει την πολλή καλή πορεία του στις πωλήσεις. Για ακόμη μια φορά μπήκε σε top10 (στο «Παπασωτηρίου» 12/1-19/1). Εχει κερδίσει κι άλλες παρουσιάσεις, με τελευταία αυτή από το «Εθνος» της προηγούμενης Κυριακής. Όλα αυτά με ικανοποιούν πολύ. Αυτά που διαβάζω στα μηνύματα των αναγνωστών του βιβλίου όμως με ικανοποιούν περισσότερο.

Δεν γνωρίζω ακόμη αν και σε ποιες πόλεις θα βρεθώ για την παρουσίαση του βιβλίου. Επιδίωξή μου πάντως είναι να το ταξιδέψω σε αρκετές πόλεις. Όταν θα γνωρίζω, θα σας ενημερώσω από τούτη τη γωνιά.

Τα forums και τα media για το Manual

Με ξαφνιάζουν πολύ ευχάριστα τα σχόλια των αναγνωστών του «Σκίσε το manual», σε topics που ανοίγονται σε forums οπαδών συγκεκριμένων ομάδων, αλλά και σε «ουδέτερα» sites. Ολο αυτό που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου τις τελευταίες περίπου πενήντα ημέρες είναι κάτι πάρα πολύ μεγαλύτερο από αυτό που φανταζόμουν τον καιρό που έπαιρνα την απόφαση να εκδώσω την ιστορία που είχα γράψει.

Ολες αυτές οι αντιδράσεις σχετικά με το περιεχόμενο της ιστορίας που διηγήθηκα είναι μια καθαρή απόδειξη ότι στην κοινωνία του ποδοσφαίρου κυκλοφορούν πάρα πολλοί κανονικοί, πολύ αξιόλογοι άνθρωποι. Οι δικές σας αντιδράσεις ενθαρρύνουν αφάνταστα τους δημοσιογράφους που αποφασίζουν να αντισταθούν με όποιο τρόπο τους είναι αυτό δυνατόν.

Χαίρομαι πάρα πολύ που διαπιστώνω ότι η δική μου απόπειρα έχει ενθαρρύνει αρκετούς συναδέλφους μου να σκαρώσουν κάτι αντίστοιχο. Μακάρι όλοι μαζί, δημοσιογράφοι και αναγνώστες – ακροατές – φίλαθλοι, να επιχειρήσουμε να δημιουργήσουμε ένα ρεύμα. Τι έχουμε να χάσουμε;

Σε εσάς που μου ζητάτε να υπογράψω το αντίτυπο που μου κάνατε την τιμή να αποκτήσετε, απαντώ το αυτονόητο: είναι χαρά μου. Και ελπίζω ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία να συναντηθούμε σε μια επόμενη εκδήλωση του βιβλίου. Διαφορετικά, μπορείτε να με βρείτε πριν ή μετά το τέλος της εκπομπής μου στον Arrena 89,2, ή στα γραφεία της «Εξέδρας».

Το μεσημέρι της Κυριακής θα κάνουμε μια μικρή κουβέντα για το «Σκίσε το manual» στον ΣΚΑΪ 100,3 (15.00), στην εκπομπή «Ball boys». Είναι πραγματικά πολύ καλύτερη από ό,τι περίμενα η υποδοχή του βιβλίου από τα media. Αυτή είναι πραγματικά μια μεγάλη έκπληξη για μένα, διότι το περιεχόμενο του βιβλίου δημιουργεί δυσκολίες στην προβολή του.

Η 4η χιλιάδα του «Manual»

Σήμερα πήρα στα χέρια μου αντίτυπο της 2ης έκδοσης, της 4ης χιλιάδας αντιτύπων του «Σκίσε το manual». Ηταν κάτι που δεν περίμενα ότι θα συμβεί. Μου ήταν αδιανόητο ότι αυτό θα συνέβαινε περίπου ενάμισι μήνα μετά την κυκλοφορία του βιβλίου.

Το ταξίδι αυτού του βιβλίου είναι ένα από τα καλύτερα που έχω κάνει στη ζωή μου. Κι αυτό συμβαίνει χάρη στα μηνύματα που λαμβάνω από τους αναγνώστες του manual.

Όπως είναι λογικό με χαροποιούν όσα μαθαίνω για την κυκλοφορία του. Χαίρομαι που μαθαίνω ότι μπαίνει στη λίστα των best sellers μεγάλων βιβλιοπωλείων, ότι προτείνεται ως ανάγνωσμα από βιβλιοπωλεία του βεληνεκούς και του κύρους του «Παπασωτηρίου», ότι εξαντλείται στον «Ελευθερουδάκη» και το Public. Όλα αυτά όμως δεν μπορώ να τα συγκρίνω με τα συναισθήματα που μου προκαλούν τα μηνύματα που λαμβάνω από τους αναγνώστες. Αυτά είναι που κρατάω, αυτά είναι που θέλω να θυμάμαι και να κουβαλάω, η περιουσία μου. Και δεν έχω λόγια για να εξηγήσω πώς με κάνετε να νιώθω. Σας ευχαριστώ.

Εντός των ημερών θα οριστικοποιηθεί η ημερομηνία της εκδήλωσης που θα κάνουμε για την παρουσίαση του «Manual» στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα θα βρεθούμε και στα αγαπημένα μου Γιάννενα. Το ταξίδι του «Manual» συνεχίζεται. Και όπως καταλαβαίνω τελευταία, δεν είναι απίθανο να περάσει τα ελληνικά σύνορα.

Ο Αντώνης Πανούτσος για το "Σκίσε το manual"

Χαίρομαι πολύ που ακόμη ένας συνάδελφός μου, από αυτούς που με βοήθησαν να μάθω καλύτερα τη δουλειά που κάνω, ο Αντώνης Πανούτσος αναφέρθηκε στο «Σκίσε το manual». Χαίρομαι που το διάβασε σε ελάχιστο χρόνο, όπως έχει συμβεί και σε πολλούς εκ των αναγνωστών του βιβλίου.

Το περιεχόμενο της αναφοράς του στο βιβλίο μου δίνει την ευκαιρία να κάνω ένα σχόλιο που απαντά σε αρκετά μηνύματα που έχω λάβει σχετικά με το περιεχόμενο. Μακάρι η πηγή δημιουργίας των βασικότερων προβλημάτων του επαγγελματικού αθλητισμού και ειδικά του ποδοσφαίρου να ήταν οι συμπεριφορές μιας χούφτας ανθρώπων. Θα ήταν εύκολο, σε εκείνη την περίπτωση, να λυθούν μονομιάς όλα τα προβλήματα. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Δεν είναι ένας ο παράγοντας, ο διαιτητής, ο προπονητής, ο ατζέντης, ο ποδοσφαιριστής. Είναι αμέτρητοι. Γι’ αυτό και το «manual» δεν είναι κουίζ. Αν κάποιος το διαβάσει ως τέτοιο, χάνει το νόημα.

Η αναφορά του Αντώνη Πανούτσου στο «Σκίσε το manual» (SportDay)

«Ο ασφαλέστερος συνδυασμός για να μην καταλήξετε στο ψιλικατζίδικο του μέρους που έχετε πάει ψάχνοντας να βρείτε «Νόρες» είναι ένα βιβλίο που να το έχετε διαβάσει το λιγότερο δύο φορές αλλά καμία τον τελευταίο χρόνο, ένα βιβλίο από συγγραφέα που σας αρέσει και έχει εκδοθεί πριν από εκείνο που σας άρεσε και ένα που δοκιμάσατε να διαβάσετε, το βρήκατε ενδιαφέρον, αλλά για να το τελειώσετε θα έπρεπε να συγκεντρωθείτε τόσο που στο σπίτι με κόσμο και τηλέφωνα ήταν αδύνατον. Ας πούμε ότι στην περίπτωσή μου θα διάλεγα για πρώτο το «Stardom» του Alexander Walker, για δεύτερο το «Indecent Exposure» του Tom Sharpe και για τρίτο το «Against the Gods» του Peter L. Bernstein. Και εδώ έχετε δικαίωμα να φωνάξετε: «Μωρή καριόλα Πανούτσο, ξέρεις να παίρνεις μαζί σου για διακοπές τον Sharpe και τον Bernstein, που χεστήκανε αν ζεις ή πέθανες, και το βιβλίο του φίλου σου του Βασιλάκη του Σαμπράκου, που εκτός του ότι σε έχει κάνει χαρακτήρα στην υπόθεση σε έχει και στις αφιερώσεις, δεν θα το πάρεις;». Μισό, ρε παιδιά, να το εξηγήσω.

Το πρόβλημα με το «Σκίσε το manual», που έγραψε ο Σαμπράκος, είναι ότι δεν πρόκειται για βιβλίο διακοπών, αλλά από τα ανασφαλή βιβλία που μπορεί να τα έχεις τελειώσει σε ένα τρίωρο. Από τα κλασικά βιβλία δημοσιογραφικού κειμένου, που περιγράφονται πράξεις και όχι συναισθήματα. Επίσης, είναι από τα βιβλία που διαβάζονται παρέα. Και αν η παρέα σας είναι από αυτές που ξέρει καλή αθλητικογραφία, το βιβλίο αποκτά άλλο ενδιαφέρον. Γιατί το ωραιότερο κομμάτι του βιβλίου είναι να προσπαθήσεις να βρεις ποιος κρύβεται κάτω από το κάθε παρατσούκλι. Για παράδειγμα, ο «Αντώνης ο εξηντάρης» πρέπει να είναι άλογο του Μάκη Ψωμιάδη. Οσοι, λοιπόν, γουστάρουν βιβλία αθλητικού κουίζ με τίτλους για gay από τη Λατινική Αμερική θα βολευτούν μια χαρά με το βιβλίο του Μπίλαρου».

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου για το "Manual"

Ακόμη ένας αθλητικός δημοσιογράφος, ο Βασίλης Παπαθεοδώρου ασχολήθηκε με το «Σκίσε το manual». Εγραψε τις σκέψεις και την άποψή του για το βιβλίο μου στο gazzetta.gr. Και τον ευχαριστώ γι’ αυτό.

Αυτή την εβδομάδα το «Manual» πήγε στο τυπογραφείο για την 2η έκδοσή του, για την τέταρτη χιλιάδα αντιτύπων. Γεγονός που μου δίνει μεγάλη χαρά. Την εβδομάδα που πέρασε το βιβλίο βρέθηκε στο top10 ακόμη ενός μεγάλου βιβλιοπωλείου, του «Παπασωτηρίου».

Οπως έχω σημειώσει ξανά, αυτό που με ικανοποιεί στα όρια της συγκίνησης είναι το περιεχόμενο των μηνυμάτων που λαμβάνω από όλους εσάς μετά την ανάγνωση του βιβλίου. Ολα όσα συμβαίνουν μετά την κυκλοφορία του βιβλίου μου δίνουν πολύ κουράγιο. Διότι όλα αυτά είναι μια καθαρή απόδειξη που τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι είναι πολλοί οι Ελληνες που ανησυχούν. Απόδειξη που προσφέρει σε πολλούς από εμάς, τους επαγγελματίες του αθλητισμού, μεγάλη, απέραντη ικανοποίηση.

Οι σκέψεις του Βασίλη Παπαθεοδώρου στο gazzetta.gr:

Δεν είναι αυτό που φαίνεται!

Η αναπαραγωγή των ίδιων και των ίδιων ονομάτων έγινε κουραστική. Και τι καλύτερη ευκαιρία από μια... αποτοξίνωση. Γράφοντας ένα βιβλίο δεν γίνεσαι συγγραφέας, ούτε ειδικός. Οπότε το βιβλίο του διευθυντή της «Εξέδρας» Βασίλη Σαμπράκου θα το κρίνουμε από τη θέση του κοινού αναγνώστη.

Ο τίτλος «Σκίσε το manual» δεν είναι εμπορικός γιατί δεν αντιλαμβάνεσαι εξ αρχής το νόημα και μοιάζει πολύ ψαγμένος. Αλλά πιστέψτε μας, τα 15 ευρώ αξίζουν τον κόπο. Κυρίως γιατί το βιβλίο δεν είναι αυτό που… φαίνεται. Δηλαδή ΔΕΝ είναι μυθιστόρημα όπως προαναγγέλλεται! Είναι βιβλίο βγαλμένο από την αληθινή ζωή ενός δημοσιογράφου. Κι αν εξαιρέσει κανείς τον πρόλογο και τον επίλογο, που πράγματι είναι προϊόν φαντασίας, όλα τα υπόλοιπα είναι κανονικές ιστορίες. Γράφτηκαν με άλλα ονόματα γιατί αν χρησιμοποιούσε τα αληθινά τους, το πιθανότερο είναι πως ο συγγραφέας θα διάβαζε εφημερίδες κυριολεκτικά από την Εξέδρα… των φυλακών.

Με τη φτωχή μας μνήμη, δεν θυμόμαστε άλλη τόσο πρωτότυπη προσπάθεια να μεταφερθούν γεγονότα της καθημερινότητας ενός δημοσιογράφου στο χαρτί. Στην ουσία πρόκειται για μία αυτοβιογραφική προσπάθεια συνδυασμένη με… ωραία κορδελάκια φαντασίας. Που θα μπορούσαν όμως, να είναι και αληθινά. Και αυτή ακριβώς είναι η επιτυχία του βιβλίου. Και οι μυημένοι και οι αμύητοι δεν θα ξεχωρίσουν εύκολα το αληθινό από το φανταστικό.

Όσοι το καταφέρουν θα ανακαλύψουν μερικούς μικρούς θησαυρούς που δυστυχώς είναι αδύνατον για τους περισσότερους δημοσιογράφους να τους ξεσκεπάσουν γράφοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Ας ελπίσουμε ότι αυτή ήταν μια καλή αρχή…

Το «Manual» ξεπερνά τις προσδοκίες μου και οδεύει προς 2η έκδοση

Αυτό που συμβαίνει με το «Σκίσε το manual» έχει ήδη, προτού συμπληρωθεί ουσιαστικά ένας μήνας από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του, ξεπεράσει κατά πολύ τις προσδοκίες μου.

Η κυκλοφορία του, δηλαδή οι πωλήσεις, πηγαίνουν πολύ καλά. Το «Manual» κατάφερε να μπει στο Top10 των πωλήσεων μεγάλων βιβλιοπωλείων. Τα «Ελληνικά Γράμματα» ετοιμάζονται για την 2η έκδοση, αφού το πρώτο τιράζ, των 3.000 αντιτύπων, πηγαίνει προς εξάντληση.

Τα σχόλια και οι κριτικές των συναδέλφων μου είναι καλύτερες από όσο θα περίμενα. Και με εκπλήσσει πολύ ευχάριστα ότι γράφουν καλά λόγια ακόμη και κριτικοί βιβλίου.

Αυτό όμως που με συγκινεί περισσότερο και με ξαφνιάζει πάρα πολύ ευχάριστα είναι το γεγονός ότι περίπου καθημερινά δέχομαι τα δικά σας μηνύματα. Θα ήθελα πάρα πολύ να τα κρεμάσω κι αυτά σε τούτο το blog. Περισσότερο για να σας αποδείξω ότι ζυγίζουν το ίδιο στην ψυχή μου με αυτά που έχουν γράψει για το «Manual» οι δημοσιογράφοι και οι κριτικοί βιβλίου. Δεν το κάνω όμως για δύο λόγους. Αφενός επειδή τα εμπιστεύεστε σε εμένα και όχι σε κοινή θέα και αφετέρου επειδή απευθύνονται σε εμένα και θέλω να τα κρατήσω για μένα.

Ηθελα πολύ όμως να γνωρίζετε όλοι, δηλαδή όσοι μου στείλατε μήνυμα και δεν έχετε ακόμη λάβει απάντηση επειδή δεν πρόλαβα να σας γράψω, ότι τα λόγια σας είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα λάβω ως επιβράβευση της επιλογής μου να γράψω αυτό το βιβλίο. Χάρη στα δικά σας λόγια έχω γίνει πολύ πλούσιος τις τελευταίες ημέρες. Για ακόμη μια φορά σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνετε να αποκτήσετε το βιβλίο μου.

Ο Διονύσης Βραϊμάκης γράφει για το "Manual"

Ενας από τους ανθρώπους, στους οποίους είπα ένα «ευχαριστώ», με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του «Σκίσε το manual», ο Διονύσης Βραϊμάκης μου έκανε την τιμή να γράψει για το βιβλίο μου. Παραθέτω την σκέψη του δίχως να τη σχολιάσω.
Είναι στιγμές που ένα «ευχαριστώ» ζυγίζει πολύ λιγότερο από το βάρος των αισθημάτων που δημιουργεί η πράξη ενός ανθρώπου που είναι στη συνείδησή μου σημαντικός. Ο Διονύσης Βραϊμάκης είναι ένα από τα ακριβότερα κοσμήματα της συλλογής των ανθρώπων που συνάντησα στο δρόμο μου.


Η «παράγκα» του Βασίλη

28 Δεκ, 21:52 Από Διονύσης Βραϊμάκης

Σε μια εποχή αντιηρωική ένας δημοσιογράφος-Μικρός Ήρωας αποφασίζει να δράσει, πέρα από συμβάσεις, αναστολές και νουθεσίες.
Παίρνει, λοιπόν, την πένα του, το μεράκι του για δουλειά, τη σιχασιά του για ό,τι βλέπει και ζει εκ των έσω, ζαλώνεται το μαγνητόφωνο και την τηλεφωνική βεντούζα-κοριό, αφήνει το δημοσιογραφικό του πάθος χωρίς χαλινάρια και κηρύσσει πόλεμο στη διαφθορά του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Πριν φτάσει στην απόφαση για δράση, οι προκλήσεις των περικυκλώνουν. Πρόεδροι του τάζουν αργομισθίες, ξένοι και Έλληνες μάνατζερ τον πλευρίζουν, κατασκευαστές αποτελεσμάτων του ζητούν συνεργασία. Εκείνος αρχικά αντιστέκεται και στη συνέχεια αποφασίζει να κολυμπήσει στον βούρκο για να τον γνωρίσει καλά και να τον εξουδετερώσει.

Τι κάνει; Συνεργάζεται με το κύκλωμα και γίνεται ένας γρανάζι τού συστήματος διαφθοράς. Με το δημοσιογραφικό του κύρος, τις γνωριμίες και τις προσβάσεις που έχει ως ρεπόρτερ, στήνει παιχνίδια και παράλληλα μαζεύει στοιχεία. Γίνεται συλλέκτης ρύπων, ηχογραφημένων δόλιων συνομιλιών, ένοχων ονομάτων. Στόχος του να τα αποκαλύψει όλα αυτά κάποια στιγμή. Και το κάνει αφού προηγουμένως εξαφανίζεται για από προσώπου γης εγκαταλείποντας σπίτι, οικογένεια, φίλους, επάγγελμα.

Ηρωικό; Άκρως: Πραγματικό; Κάτι σαν πραγματικό… Ο Δημήτρης Αλεξάδρου είναι ο ήρωας-δημοσιογράφος που παίζει το κεφάλι του για να καθαρίσει από την κοπριά το ελληνικό ποδόσφαιρο, και ο Βασίλης Σαμπράκος ο άνθρωπος που τον γέννησε συγγραφικά στο «Σκίσε το manual». Πρόκειται για ένα δραματικό ποδοσφαιρικό μυθιστόρημα που ήρθε στα χέρια μου λίγο πριν από τις γιορτές κι έκανα αυτό που ένιωσα εκείνη τη στιγμή: άφησα για λίγο τον Τσαβαρία που διάβαζα τότε κι έπιασα τον Σαμπράκο!

Γιατί; Γιατί ο Βασίλης είναι ένα παιδί που πάντα με ξάφνιαζε ευχάριστα. Πρώτα όταν τον είδα πλάι μου, τη 10ετία του ΄’90, να μπουσουλάει δημοσιογραφικά, και γρήγορα να αποκτά περπατησιά σιγουριάς και αργότερα ταχύτητα δρομέα. Ύστερα με ξάφνιασε όταν εξελίχθηκε σε έναν από τους εγκυρότερους και πιο αξιόπιστους ρεπόρτερ σε έναν χώρο, τον αθλητικό, που τον διαβρώνουν οι αεριτζήδες, η αναξιοπιστία, η μίζα, το βόλεμα. Κατόπιν με αιφνιδίασε όταν έγινε συνεχώς ανερχόμενο διευθυντικό στέλεχος σε μεγάλες αθλητικές εφημερίδες. Τώρα με ξάφνιασε για μια ακόμα φορά με τη πρώτη συγγραφική του αναζήτηση.

Στις σελίδες του «Σκίσε το manual» γίνεται παρέλαση πραγματικών προσώπων με «πειραγμένα» (λίγο ή πολύ) τα ονόματα. Συναντάμε τον Ντέμη, τον Μπάγεβιτς, τον Κεντέρη, δημοσιογράφους-λαμόγια, παράγοντες, μάνατζερ, λαθρόβια των δημοσιογραφικών γραφείων. Συναντάμε «κακούς» και «καλούς». Διαβάζουμε αναφορές για μια «παράγκα», για αδίστακτους προέδρους με απίστευτη δράση. Κι εμείς, οι δημοσιογράφοι, αναγνωρίζουμε μέσα από τις γραμμές, λίγδηδες και άξιους με τους οποίους ζήσαμε κάτω από τη ίδια επαγγελματική στέγη, τους βλέπουμε ολοκάθαρα στο μυθιστόρημα – απλώς με αλλαγμένα ονόματα

Συνέβησαν όσα αναφέρονται στο βιβλίο; Αλίμονο αν συνέβαιναν έτσι ακριβώς. Όμως μπορεί να έγιναν και να γίνονται «κάπως έτσι». Αλλά ο Βασίλης έχει βιώσει τη βρομιά του χώρου και πάνω σε αυτήν έκτισε τον ποδοσφαιρικό του εφιάλτη. Προσωπικά νιώθω βαθιά ικανοποίηση που κάποτε κράτησα τον Σαμπράκο στο ρεπορτάζ, αρπάζοντάς τον από τα νύχια κάποιου έμπορα του δημοσιογραφικού χώρου που είχε στήσει το σούπερ μάρκετ του σε μια εφημερίδα, με αυστηρά τηρούμενο τιμολόγιο. Τόσο πάει το μονόστηλο, τόσο το πλαίσιο με χρώμα, τόσο το δίστηλο με φωτογραφία..

Η τελική ματιά του Βασίλη στο βιβλίο του είναι θετική. Το καλό θριαμβεύει, ο χώρος εξαγνίζεται, οι δολοπλόκοι συλλαμβάνονται, οι ομάδες διεκδικούν ό,τι μπορούν μέσα στα γήπεδα. Και ο Δημήτρης Αλεξάνδρου γίνεται ένας Μικρός Ήρωας, ένας σύγχρονος Γιώργος Θαλάσσης του αθλητικού ρεπορτάζ.

Τι καλά να ήταν αλήθεια! Να ήταν αλήθεια ο εξαγνισμός και η κάθαρση, εννοώ. Γιατί όλα τα άλλα που περιγράφονται, ποιος μας λέει ότι δεν είναι αλήθεια ή κάτι σαν αλήθεια;

Η παρουσίαση του "Σκίσε το manual"

To "Manual" στη "Βιβλιοθήκη" της "Ε"

Σε αυτή την κριτική – παρουσίαση – πρόταση του «Σκίσε το manual» ήθελα να κάνω ξεχωριστή αναφορά. Η «Βιβλιοθήκη» της «Ελευθεροτυπίας» μου έκανε την τιμή να εντάξει το «Manual» στη λίστα με τα 30 βιβλία που πρότεινε ως δώρα για τις ημέρες των Χριστουγέννων. Να το εντάξει στα «θαυμαστά ταξίδια στα κρυστάλλινα σύνορα της αυθεντικότητας».
Ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος και η Αντυ Δημοπούλου, που υπογράφουν τις κριτικές των βιβλίων που πρότειναν την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου στους αναγνώστες της «Ελευθεροτυπίας» γράφουν για το «Manual»:

Βασίλης Σαμπράκος
Σκίσε το manual
εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Το πρώτο μυθιστόρημα του δημοσιογράφου Βασίλη Σαμπράκου. Οπως γίνεται συνήθως, η αρχή περιλαμβάνει προσωπικά, βιωματικά στοιχεία. Λογικό και απολύτως αποδεκτό. Ο πρωταρχικός ρόλος τού δημιουργού κινεί τα νήματα. Η ιστορία που εμπνεύστηκε και έπλασε αφορά το φανταστικό πρόσωπο Δημήτρη Αλεξάνδρου. Αθλητικός δημοσιογράφος, διευθυντής εφημερίδας, παραγωγός ραδιοφώνου που αποφασίζει να κάνει το μεγάλο κόλπο. Να στήσει 11 αγώνες του ελληνικού ποδοσφαίρου και να «παίξει» στον αέρα του ραδιοφώνου τις ηχογραφημένες συνομιλίες, τις επαφές με τα πρόσωπα που τον βοήθησαν να καθορίσει τα αποτελέσματα. Ο Σαμπράκος διηγείται έναν κακό εφιάλτη, ή μήπως όχι; Τα όσα περιγράφει, είναι ψίθυροι και δυνάμει δυσάρεστες αλήθειες.

Οι αναφορές και τα καλά λόγια των κριτικών βιβλίου είναι μια πολλή ευχάριστη έκπληξη για μένα. Δεν ήταν κάτι που περίμενα. Είναι κάτι μου με κάνει να νιώθω πολύ καλά που αποφάσισα να εκτεθώ με αυτό το μυθιστόρημα.

Ο Χρίστος Χαραλαμπόπουλος για το "Manual"

Σήμερα είχα τη μεγάλη χαρά και τιμή να φιλοξενηθώ στην εκπομπή του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου, στον NovaΣπορ FM για να κουβεντιάσουμε λίγο για το «Σκίσε το manual». Καμάρωσα πολύ που ένας ειδικός του βιβλίου έκρινε ότι αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς το μυθιστόρημα που έφτιαξα. Ο Χρίστος Χαραλαμπόπουλος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια στην αθλητική δημοσιογραφία. Και ίσως ο πιο ειδικός για να εκτιμήσει ένα βιβλίο που μιλά για ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό και καμάρωσα πολύ με όσα άκουσα από αυτόν για το βιβλίο μου. Και τον ευχαριστώ πολύ για όλες τις συμβουλές που μου έδωσε.

Σήμερα φιλοξενήθηκα και στην αθλητική εκπομπή του Alpha Radio 88.6 της Καβάλας, για μια συζήτηση από την οποία δεν έλειψε η αναφορά στο «Manual». Την περασμένη Πέμπτη «βρέθηκα» στον ΗΧΟ FM 94,2 του Ρεθύμνου, στην εκπομπή «Παίξε Μπάλα», για μια πολλή καλή κουβέντα σχετική με το περιεχόμενο του μυθιστορήματος που έγραψα.

Οι συνάδελφοί μου με τιμούν, διαφημίζουν το βιβλίο μου, προτρέπουν τους αναγνώστες και τους ακροατές να το διαβάσουν. Κι όλο αυτό που συμβαίνει με το «Σκίσε το manual» με γεμίζει ικανοποίηση.

Ο Μιχάλης Τσόχος για το "Manual"

Ενας από τους καλύτερους συνεργάτες που είχα ποτέ σε αυτή τη δουλειά, ένας από τους λίγους πραγματικούς φίλους που απέκτησα στη δημοσιογραφία, ο Μιχάλης Τσόχος, έγραψε δύο λόγια για το «Σκίσε το manual» στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας που διευθύνει, της SportDay. Του το έχω πει πολλές φορές, το λέω και μέσα από αυτή, τη «γωνιά» μου: Τιμή μου και καμάρι μου που συναντηθήκαμε σε αυτή τη δουλειά. Καμαρώνω για όσα υπέροχα φτιάξαμε σ’ αυτή τη δουλειά παρέα.



Βασίλη, εύχομαι να μην ξαναγράψεις βιβλίο
SportDay / Τσόχος Μιχάλης

Βρέθηκα προχθές το μεσημέρι στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Σαμπράκου «Σκίσε το manual». Σε μία πολύ ζεστή εκδήλωση άκουσα κάποιον από τους ομιλητές να εύχεται με όλη του την ψυχή ο Βασίλης να γράψει και δεύτερο και τρίτο και τέταρτο βιβλίο.

Το «Σκίσε το manual» έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός καλού βιβλίου. Εξαιρετικό εξώφυλλο, πολύ καλή βιβλιοδεσία, έναν σπουδαίο εκδοτικό οίκο που το κυκλοφορεί («Ελληνικά Γράμματα»), stop. Εχει όμως ορισμένα σοβαρά μειονεκτήματα. Δεν έχει συγγραφέα, δεν είναι μυθιστόρημα και δεν έπρεπε να έχει τυπωθεί σε σελίδες βιβλίου, αλλά σε σελίδες εφημερίδας.

Το καλύτερο ρεπορτάζ του Βασίλη Σαμπράκου δυστυχώς δεν δημοσιεύτηκε σε μία από τις πολλές καλές εφημερίδες που εργάστηκε. Δυστυχώς δεν δημοσιεύτηκε ως ρεπορτάζ, αλλά ως διήγημα. Δυστυχώς ο χώρος και όλοι εμείς δεν μπορέσαμε να τον βοηθήσουμε να υπογράψει αυτό το ρεπορτάζ. Αυτό λοιπόν που εγώ θέλω να ευχηθώ στον Βασίλη είναι αυτό να είναι το τελευταίο βιβλίο που έγραψε και την επόμενη φορά αντί να γράψει διήγημα να γράψει ρεπορτάζ με την υπογραφή του φαρδιά πλατιά.

Του εύχομαι το επόμενο εξώφυλλό του να είναι εξώφυλλο εφημερίδας και όχι βιβλίου. Του εύχομαι το επόμενο εξώφυλλο να κρεμαστεί σε περίπτερο και να μην μπει σε ράφι βιβλιοπωλείου. Γιατί ο Βασίλης μία δουλειά έμαθε να κάνει: ρεπορτάζ. Και το ρεπορτάζ του εύχομαι να μπορεί να το γράφει ως τέτοιο και όχι ως διήγημα.

Και κάτι τελευταίο. Προσωπικά του ζητάω και μία συγγνώμη. Αισθάνομαι, γνωρίζοντας αρκετές από τις ιστορίες του διηγήματος, ότι θα μπορούσα να είμαι ένας από τους λίγους (πέντε έξι) που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν περισσότερο να γράψει αυτό το ρεπορτάζ. Και δεν το έκανα. Τον άφησα και εγώ να το κάνει βιβλίο...

Η "Ελευθεροτυπία" για το "Manual"

Ακόμη μια μεγάλη εφημερίδα, η «Ελευθεροτυπία» μου έκανε την τιμή να γράψει στις αθλητικές σελίδες της για το «Σκίσε το Manual». Και την ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό!

«Σκίσε το manual»

Το «Σκίσε το manual» από τα «Ελληνικά Γράμματα» είναι το ντεμπούτο του συναδέλφου μας Βασίλη Σαμπράκου, διευθυντή της αθλητικής εφημερίδας «Εξέδρα», στη μυθιστοριογραφία.
Ενα σύγχρονο θρίλερ, όπου ο δημοσιογράφος-ήρωας συμμετέχει στο να στηθούν ποδοσφαιρικά παιχνίδια, μαγνητοφωνεί όλες τις συνομιλίες και τις παίζει στον ραδιοφωνικό αέρα, ενώ έχει ήδη διαφύγει, άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους, στο εξωτερικό. Ενα βιβλίο που στις μέρες μας... παραέγινε επίκαιρο, διαβάζεται άνετα σε μια νύχτα μέσα ή το πολύ σε δύο, διηγείται φανταστικές ιστορίες που δεν έχουν συμβεί ποτέ στο παρασκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αλλά, πάλι, όλο και κάποιος μπορεί ν' αναγνωρίσει στους πρωταγωνιστές των ιστοριών, εντελώς τυχαία, τον ένοχο εαυτό του...

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Κώστας Κοφινάς για το "Manual"

Ακόμη δύο συνάδελφοί μου με τίμησαν γράφοντας για το «Σκίσε το manual». Ο Αντώνης Καρπετόπουλος στην SportDay και ο Κώστας Κοφινάς στα «Νέα». Με τον Αντώνη δουλέψαμε μαζί για περίπου μια δεκαετία. Με τον Κώστα είχαμε παράλληλη πορεία για ένα αντίστοιχο διάστημα.

Οι συνάδελφοί μου βάζουν παράσημα στο «manual». Τους ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό.

Το κείμενο του Αντώνη Καρπετόπουλου στη SportDay

«Σκίσε το manual»

Πριν από λίγα χρόνια ο Γιώργος Λακόπουλος, από τους μεγαλύτερους ρεπόρτερ του ΠΑΣΟΚ και συγγραφέας της ιστορίας του κινήματος, είχε γράψει ένα βιβλίο που λεγόταν «Ποιος σκότωσε τον πρωθυπουργό;» και είχε κάνει μια αξιοσημείωτη εκδοτική επιτυχία.

Το μυστικό εκείνης της επιτυχίας ήταν ότι ο αναγνώστης έμπαινε στη διαδικασία να βρει ποιοι ήταν οι αληθινοί υπουργοί, σύμβουλοι και βουλευτές του Σημίτη πίσω από τα ψευδώνυμα που ο συγγραφέας χρησιμοποιούσε. Χρόνια αργότερα ο Βασίλης Σαμπράκος, που δεν νομίζω ότι γνώριζε το τρικ του Λακόπουλου, έκανε το ίδιο στο πρώτο βιβλίο του, το «Σκίσε το manual», που κυκλοφόρησε χριστουγεννιάτικα από τα Ελληνικά Γράμματα.

Η διαφορά με το βιβλίο του Λακόπουλου, που έκρυβε μια φανταστική ιστορία πίσω από υπαρκτούς μεταμφιεσμένους ήρωες, είναι ότι ο Σαμπράκος αποκαλύπτει πολλές αληθινές καταστάσεις, δίνοντας στο μυθιστόρημά του την αξία του χρονικού. Ο συγγραφέας ζητεί απλώς από τον αναγνώστη να δείξει μια στοιχειώδη ικανότητα για να αναγνωρίσει ήρωες και κακούργους του ποδοσφαίρου μας για να συμμετέχει στην ιστορία.

Ο Σαμπράκος έχει ως ήρωα ένα δημοσιογράφο, που είναι λίγο ο ίδιος και λίγο αυτό που ο ίδιος θα 'θελε να γίνει. Η ανάδειξη ενός δημοσιογράφου σε ήρωα είναι κάτι σύνηθες στην αστυνομική λογοτεχνία –το 'κανε πολύ πετυχημένα πρόσφατα και ο αδικοχαμένος Στινγκ Λάρσον στην τριλογία του «Μιλένιουμ» και στο «Κορίτσι με το Τατουάζ», που είναι παγκόσμιο σουξέ.

Ομολογώ ότι βρίσκω μια δυσκολία να δω κάτι ηρωικό στη δουλειά που κάνουμε και ως εκ τούτου οι ήρωες δημοσιογράφοι με κάνουν λίγο να απορώ ή ακόμα και να προβληματίζομαι για την αναγκαιότητά τους. Ωστόσο, δεν μπορώ να πω ότι ο ήρωας του Σαμπράκου, δηλαδή εν τέλει ο ίδιος ο Βασίλης, δεν ήταν απολαυστικός στην αφήγηση της ιστορίας του: κυρίως ήταν πραγματικός, ευθύς και πολύ σαφής.

Γι' αυτό συνιστώ το βιβλίο σε όλους: ότι ένας ευθύς ήρωας διηγείται πραγματικά περιστατικά καμουφλαρισμένα πίσω από μια σειρά από σημειολογικά ψευδώνυμα απαιτεί Τέχνη, δηλαδή Λογοτεχνία. Λογοτεχνία που προσφέρει μια μικρή απόλαυση.

Το κείμενο του Κώστα Κοφινά στα «Νέα».

Εικόνες από παρασκήνιο

Η πρώτη συγγραφική απόπειρα του Βασίλη Σαμπράκου, διευθυντή της «Εξέδρας των σπορ», φέρει τον τίτλο «Σκίσε το manual». Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με συνεχή δράση, αγωνία που καθηλώνει τον αναγνώστη και πρωταγωνιστές πρόσωπα από το παρασκήνιο του ποδοσφαίρου. Το βιβλίο αναμφίβολα έχει μπόλικες... εικόνες- έτσι άλλωστε συνηθίζει να γράφει ο Σαμπράκος. Ίσως κάποιοι από τους υποψιασμένους να αναγνωρίσουν φάτσες και παράγοντες από το εγχώριο ποδόσφαιρο, αλλά ο δημοσιογράφος βεβαιώνει πως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει!

Για το βιβλίο μίλησαν ο Γιάννης Διακογιάννης, ο Αλέξης Σπυρόπουλος, ο Γιώργος Καπουτζίδης και η λαμπερή Σμαράγδα Καρύδη. Η παρουσίαση έγινε στον τελευταίο όροφο του «Ρublic», με θέα τον καθαρό αττικό ουρανό και αρκετό οξυγόνο. Κάτι που λείπει από τα θλιβερά υπόγεια και τις δολοπλοκίες που περιγράφονται γλαφυρά στις σελίδες του βιβλίου...

Ηταν μεγάλη μου τιμή!

Ηταν μια πολλή ιδιαίτερη και σημαντική στιγμή για μένα. Την έκαναν τέτοια ο Γιάννης Διακογιάννης, ο Αλέξης Σπυρόπουλος, ο Γιώργος Καπουτζίδης και η Σμαράγδα Καρύδη που μίλησαν για το «Σκίσε το manual» στην εκδήλωση της παρουσίασής του στο Public café του Συντάγματος.

Την έκαναν τέτοια όλοι οι καλοί μου φίλοι και οι συνάδελφοί μου, που με τίμησαν με την παρουσία τους στην εκδήλωση. Την έκαναν τέτοια όλοι αυτοί που μου έκαναν την τιμή να έρθουν σήμερα για να με χαιρετήσουν, να μου μιλήσουν για το manual, να μου το δώσουν για να το υπογράψω.

Το μήνυμα απευθύνεται κυρίως σε εσάς που δεν είστε «επώνυμοι». Αλλωστε σε εσάς απευθύνεται και το βιβλίο. Με τους φίλους και τους συναδέλφους έχουμε διηγηθεί πολλές τέτοιες ιστορίες. Αυτή η διήγηση έγινε προς εσάς. Σας ευχαριστώ πολύ για τα μηνύματα. Και φυσικά περιμένω τις εντυπώσεις σας για το manual.