Οταν ξέρεις να πουλάς το ποδοσφαιρικό προϊόν...

Show présentation maillot Extérieur OL - place Bellecour
Ανέβηκε από ol-adidas. - Βίντεο από μπάσκετ, μπέιζμπολ και πάλη.

Μου έστειλε ένας φίλος το βίντεο για να δω την παρουσίαση της νέας φανέλας της Λιόν. "Κοίτα το βίντεο και κλάψε μαζί μου...", μου έγραψε στο twitter. Αυτά μου κάνετε και με διαολίζετε. Και μετά θα προσκληθώ στην εκδήλωση για την παρουσίαση μιας νέας ελληνικής φανέλας και θα θέλω να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο...

Δεν είναι ο πρόεδρος το σοβαρό νέο στον ΠΑΟ

Αυτή είναι η άποψή μου για την επιλογή του Γιάννη Βαρδινογιάννη, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο. Επιμένω ότι δεν είναι αυτό το σοβαρό νέο σχετικά με το παρόν και το μέλλον της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Το σοβαρό είναι ότι ο μεγαλομέτοχος δεν γνωρίζει, ή τουλάχιστον αυτό είπε χθες στη συνεδρίαση του δ.σ. , πώς και από ποιους θα καλυφθεί η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ, δηλαδή πού θα βρεθούν τα 15 εκατ. ευρώ που χρειάζεται η εταιρεία για να τρέξει στη διάρκεια της νέας σεζόν. Το σοβαρό είναι ότι ο Παναθηναϊκός άρχισε να ζει με δάνεια. Όχι ότι έχει διακοσμητικό πρόεδρο τον Κωνσταντόπουλο. Στα mails σας στέκεστε στον νέο πρόεδρο. Εγώ λέω ότι το ζουμί της υπόθεσης δεν είναι ο πρόεδρος. Είναι το κεφάλαιο. Και γι’ αυτό με εκπλήσσει η συμπεριφορά των media απέναντι σε όσα συμβαίνουν αυτή την εποχή στον Παναθηναϊκό.

Ο ποδοσφαιριστής της διπλανής πόρτας…

Του είχε λείψει η επαφή με τους φίλους του στο διάστημα των περίπου 50 ημερών που ήταν υποχρεωμένος να ζήσει μακριά από τα social media, υπακούοντας στην εντολή του Βιθέντε ντελ Μπόσκε. Τώρα που επέστρεψε σπίτι, λίγο προτού φύγει για διακοπές, ο Αντρες Ινιέστα μπήκε για να στείλει «ευχαριστώ» για να απαντήσει στα μηνύματα με τις ευχές που δεχόταν καθ’ όλη τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Αυτός ο τύπος, που τον συναντά κανείς λιγότερο από κάθε άλλον στα πανηγύρια, δίνει την εντύπωση του πιο ευγενικού από τα παιδιά της Ισπανίας. Και του πιο απλού. Αυτή τη φωτογραφία, που κρέμασε ο Ινιέστα, δεν θα την κρέμαγε ποτέ ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Διότι ο CR κάνει εμπόριο, ενώ ο Ινιέστα κάνει το κέφι του…

Ο «ποδοσφαιριστής της διπλανής πόρτας», όπως θα τον βάφτιζαν τα ελληνικά δελτία ειδήσεων της προηγούμενης 10ετίας, είναι περίπτωση παιδιού. Διότι επιμένει σε τόσο ταπεινό lifestyle, μολονότι έχει πλήρως, όπως διαπιστώνουν οι Ισπανοί, αντιληφθεί ότι έτσι στερείται προβολής, με συνέπεια να μην ανεβάζει την εμπορική αξία του στο επίπεδο της ποδοσφαιρικής αξίας του. Γι’ αυτό τον γουστάρουμε όμως…

«Ι am free viva Μandela and Jimmy Jump»

Αν ανησυχούσατε, ο Jimmy Jump είναι καλά. Εφυγε από τη Νότια Αφρική με την καλύτερη ανάμνηση, αυτήν του καλύτερου σάλτου που έχει κάνει ποτέ. Αν και αναρωτιέται αν το σάλτο στον τελικό του South Africa 2010 ήταν ή όχι καλύτερο από το σάλτο στον τελικό του Euro 2004. Δεν πτοήθηκε από το διοικητικό πρόστιμο των 250 ευρώ. «Africa people were very nice with me», είναι η δήλωσή του. Στη συνομιλία μας, μου ζήτησε να καθησυχάσω τους Ελληνες fans του. «I am free and I am ok».

Ο στόχος ήταν να φορέσει τον καταλανικό σκούφο στο τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η ανάλυση του γερμανικού καναλιού δείχνει ότι ο Jimmy έφτασε πολύ κοντά στην επίτευξη του στόχου.

Το mail κλείνει με τον χαιρετισμό του. «Ι am free viva Μandela and Jimmy Jump». Ενώ στο σύνθημά του γίνεται αισθητή η ελληνική επιρροή. «SALTA SALTA PIDA PIDA». Διότι ο Jimmy είναι φιλέλληνας…

Γιατί να μην πουλήσουμε το πρωτάθλημα στους Ισπανούς;

Στο σημερινό μου σημείωμα στην «Εξέδρα» έριξα μια ιδέα: γιατί να μην πουλήσουμε τη Superleague στους Ισπανούς, τους Αγγλους ή τους Γερμανούς; Θα ήταν άσχημα να βλέπουμε Primera Division, Premier League ή Bundesliga στα ελληνικά γήπεδα; Τι έχουμε να χάσουμε; Πόσα θα είχαμε να κερδίσουμε;

Τα τραγούδια του Μουντιάλ

Ο Dave Henson έγραψε, για το bbc, και το τελευταίο του τραγουδάκι για το South Africa 2010. Εμπνευσμένο όσο τα προηγούμενα...

Επιτέλους, θα ερευνηθεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο!

Είναι μια υπόθεση, ένα σκάνδαλο, το οποίο ερευνήσαμε, αποκαλύψαμε και προβάλαμε εκτενώς στην «Εξέδρα των σπορ». Χαίρομαι πολύ που διαπιστώνω τις τελευταίες ώρες ότι ο υπουργός Πολιτισμού και ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού ασχολήθηκαν αρκετά με αυτό το θέμα. Και επειδή έχω συνηθίζει να φωνάζω ότι στην Ελλάδα τίποτα δεν λειτουργεί, οφείλω να επισημαίνω κάθε περίπτωση στην οποία διαπιστώνω ότι η κυβέρνηση και η Δικαιοσύνη λειτουργεί. Μακάρι αυτή η υπόθεση να φτάσει μέχρι το τέλος. Μακάρι να αποδοθούν επιτέλους ευθύνες για την απώλεια 14 εκατ. ευρώ, που έχασε η Ελλάδα για μια εκδήλωση που δεν έγινε ποτέ.

Αυτή τη φορά ήταν πιο μαζεμένος ο Καμάτσο...

Είναι φανερό ότι την προηγούμενη φορά του ξέφυγε. Ο Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο ήταν πιο συγκρατημένος τούτη τη φορά. Κι ας ήταν ο τελικός της Ισπανίας, για πρώτη φορά...

Ινιέστα, έτοιμος από καιρό...

Αν γκομένιζε όπως ο Ρονάλντο, ή αν είχε το lifestyle των Αγγλων συναδέλφων του, ή αν έστω πουλούσε εμπορικά την εικόνα του όσο ο Μέσι, θα ήταν σήμερα η πιο αναγνωρίσιμη φάτσα του ποδοσφαίρου. Ο Αντρές Ινιέστα όμως προτιμούσε, από μικρός, να είναι μόνο ποδοσφαιριστής...

Δεν ήταν ποτέ κλέφτης, ο Jimmy Jump είναι ένας ωραίος τρελός

Τι κι αν έχουν βαρεθεί να τον βλέπουν στους αθλητικούς χώρους όλου του κόσμου; Τα media δεν έχουν χρόνο να ερευνήσουν το φαινόμενο Jimmy Jump και να βγάλουν μια άκρη, να τον κατανοήσουν και να αντιληφθούν την τρέλα του. Γι’ αυτό και πολλά media του πλανήτη του απέδωσαν τον πιασάρικο χαρακτηρισμό «επίδοξος κλέφτης του τροπαίου», επειδή τον είδαν να πλησιάζει χθες το Παγκόσμιο Κύπελλο πριν από την έναρξη του τελικού. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να googlaρουν το όνομά του, να μάθουν ότι είναι Καταλανός και ότι επιχείρησε να φορέσει τον καταλανικό σκούφο στο τρόπαιο προκειμένου να φωνάξει με αυτό τον τρόπο ότι της Καταλωνίας της αξίζει ένα σημαντικό μερίδιο αυτής της επιτυχίας.

Ο Jimmy Jump είναι ένας εκ των ωραιότερων τρελών που έχουν εμφανιστεί στον αθλητισμό. Ακόμη όμως και αν θέλει κάποιος να τον μειώσει, μπορεί να τον αποκαλέσει θεοπάλαβο ή παράνομο εισβολέα. Όχι όμως κλέφτη…

Το Μουντιάλ του Ντιέγκο

Ακόμη ένα Μουντιάλ με πρωταγωνιστή Ντιέγκο. Όχι τον αναμενόμενο, τον Μαραντόνα, αλλά τον πιο ευχάριστο και ουσιαστικό συνάμα leader από αυτούς που εμφανίστηκαν σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, τον Φορλάν.

Το South Africa 2010 ήταν το Μουντιάλ της ζωής του. Ο Ντιέγκο Φορλάν εκτιμήθηκε από την παγκόσμια κοινωνία του ποδοσφαίρου περισσότερο από ποτέ. Διότι σήκωσε στην πλάτη μια «μικρή» Εθνική, και την έβαλε μέχρι τον μικρό τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και επειδή προσέφερε ορισμένα από τα πιο θεαματικά γκολ αυτού του τουρνουά.

Εκτός από τον τίτλο του MVP ο Φορλάν θα έπρεπε να πάρει και τον τίτλο του πιο επικοινωνιακού ποδοσφαιριστή του τουρνουά. Το διασκέδασε με την ψυχή του και έδωσε την ευκαιρία σε χιλιάδες ανθρώπους να παρακολουθήσουν την γλυκιά περιπέτεια της Ουρουγουάης από την απόσταση που παρακολουθεί ο τηλεθεατής ένα ριάλιτι. Με την βοήθεια της τεχνολογίας και των social media παρακολουθήσαμε τις περιπέτειες του Ντιέγκο από την πρώτη ημέρα που πάτησε το έδαφος της Νότιας Αφρικής μέχρι και χθες βράδυ, όταν γιόρτασε με τους συμπαίκτες την ανάδειξή του σε κορυφαίο παίκτη της διοργάνωσης. Ο Φορλάν μας έδωσε πολλούς λόγους για να θυμόμαστε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Καθίζηση στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ!

Στο σημερινό άρθρο μου στην "Εξέδρα" αποκάλυψα ότι ο αγωνιστικός χώρος του ΟΑΚΑ έχει υποστεί καθίζηση, με συνέπεια το Στάδιο να είναι αυτή τη στιγμή ακατάλληλο για την διεξαγωγή αγώνων. Πότε θα επισκευαστεί η σοβαρή βλάβη; Ελλάδα είναι εδώ, έχει ο Θεός... Θα γίνει ένας διαγωνισμός, θα προκύψει νικητής του διαγωνισμού και θα αναλάβει το έργο... Αν κυλήσουν όλα με ελληνικούς ρυθμούς, καλά Χριστούγεννα. Επειδή όμως καίγονται ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ, είναι πιθανό να ετοιμαστεί το ΟΑΚΑ μέχρι το τέλος Αυγούστου.

Ποιος φταίει για τη ζημιά; Ελάτε τώρα... Στην Ελλάδα είμαστε, δεν θα το μάθουμε ποτέ...

Καλός ο Tiesto, αλλά πρέπει να το πάρει η Ισπανία...

Ok, ο Tiesto, που αυτές τις μέρες κυκλοφορεί διαρκώς με μια πορτοκαλί φανέλα, είναι ο αγαπημένος μου dj. Ο Αλέξης Σπυρόπουλος είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου αθλητικούς δημοσιογράφους. Ο Αριεν Ρόμπεν παίζει στην αγαπημένη μου Bayern και η 15’λεπτη συναναστροφή πριν από χρόνια στο Αϊντχόφεν μου είχε αφήσει την καλύτερη ανάμνηση. Εχω μεγάλο σεβασμό για την προσφορά των Ολλανδών στο ποδόσφαιρο. Κάπου εδώ όμως στερεύουν τα συναισθηματικά επιχειρήματα. Και είναι η ώρα να ευχηθώ, όπως η συντριπτική πλειονότητα των ποδοσφαιρόφιλων, να το σηκώσει η Ισπανία. Για να μείνει στην ιστορία αυτή η γενιά των Ισπανών ποδοσφαιριστών που έχει γαληνέψει τα μάτια και την ψυχή μας με την ποιότητα του θεάματος που έχει παρουσιάσει με την Μπαρτσελόνα και την Εθνική.

Πιστέψτε το, Ελληνες: ο πρόεδρος της Ριζούπολης ξαναγίνεται πρόεδρος της Superleague!

Το παρακάτω είναι το κείμενο των σκέψεών μου πάνω στην ανατριχιαστική πληροφορία της υποψηφιότητας Κανελλόπουλου για την προεδρία της Superleague. Το κείμενο δημοσιεύτηκε σήμερα στην "Εξέδρα" και, με μεγάλη μου ανακούφιση, διαπιστώνω ότι βρίσκει απήχηση. Οχι μόνο ανάμεσα στους φιλάθλους, αλλά και ανάμεσα σε πρόσωπα της διοίκησης του ποδοσφαίρου. Διότι ευτυχώς υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι και στο ποδόσφαιρο.





Πιστέψτε το, Ελληνες: ο πρόεδρος της Ριζούπολης ξαναγίνεται πρόεδρος της Superleague!

Είναι στιγμές που το μυαλό αδυνατεί να επεξεργαστεί την πληροφορία που δέχεται. Συμβαίνει μάλλον από ένστικτο, για να προστατευτεί ο εγκέφαλος, να μην καεί. Το μυαλό, η νοημοσύνη του ποδοσφαίρου κινδύνευσε να καεί χθες στο άκουσμα της είδησης ότι ο Θανάσης Κανελλόπουλος είναι όχι απλώς ένας υποψήφιος για την προεδρία της Superleague, αλλά το μεγάλο φαβορί. Όχι, δυστυχώς, δεν πρόκειται για αστείο, ούτε για ράδιο αρβύλα. Είναι αλήθεια ότι ο πρόεδρος της ΕΠΑΕ της εποχής της Ριζούπολης, της εποχής της έξαρσης της γηπεδικής βίας, της εποχής του τηλεοπτικού μπάχαλου του ποδοσφαίρου, ο Θανάσης Κανελλόπουλος, ο οποίος, ανάμεσα στα άλλα, έχει εμφανιστεί σε δικαστήριο για να καταθέσει υπέρ κατηγορούμενων που βαρύνονταν με την κατηγορία ότι πλαστογράφησαν την υπογραφή του για την ανάθεση έργων, είναι φαβορί για την προεδρία της Superleague.
Είναι στιγμές που αναρωτιέται ο παρατηρητής του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου μέχρι πού μπορεί να φτάσει η υποκρισία σε αυτό τον τόπο. Στιγμές που κανείς θυμάται τις βαρύγδουπες διακηρύξεις ιδεών για το ποδόσφαιρο που είχαν κάνει πριν από τέσσερα χρόνια οι εμπνευστές και ιδρυτές της Superleague. Τότε που, ανάμεσα στα άλλα, δήλωναν αποφασισμένοι να αλλάξουν τη σελίδα του ποδοσφαίρου και να τη γράψουν με νέα πρόσωπα και νέες ιδέες για την οργάνωση και τη διοίκηση των αρχών του αθλήματος.
Αυτή είναι η πρόταση που έχουν να κάνουν οι επιχειρηματίες που επενδύουν, όπως ισχυρίζονται, στο ποδόσφαιρο αυτή την εποχή. Αλλάζει ο Μανολιός και βάζει τα ρούχα του αλλιώς. Ξαφνικά όλοι οι πρωταγωνιστές της διοίκησης του ποδοσφαίρου πατούν Ctrl+Alt+Delete, κάνουν επανεκκίνηση και συγχρόνως διαγραφή όλων των αρχείων, κανονικό reset, ώστε να διαγράψουν τα πάντα από τη μνήμη του ποδοσφαίρου. Και έχουν την εντύπωση ότι θα κάνει το ίδιο η κοινωνία του ποδοσφαίρου. Ότι θα ξεχάσουν οι ποδοσφαιρόφιλοι όπως ξεχνούν αυτοί.
Σύμφωνοι, προφανώς υπάρχει κίνητρο για να ξεχάσει η σημερινή ΕΠΟ ότι ο υποψήφιος πρόεδρος της Superleague ήταν συμπαραστάτης της προηγούμενης ΕΠΟ. Πιθανόν να βρεθεί κίνητρο για να ξεχάσει ο σημερινός Παναθηναϊκός ότι ο εν λόγω ήταν ο πρόεδρος της ΕΠΑΕ που επέτρεψε και άφησε ατιμώρητο το αίσχος της Ριζούπολης. Αντίστοιχο κίνητρο ενδεχομένως να βρει και η ΑΕΚ, η οποία άλλωστε πάσχει και από απώλεια μνήμης. Αν την ρωτήσουν βεβαίως. Κίνητρο ενδεχομένως να δοθεί και στον σημερινό ΠΑΟΚ για να ξεχάσει αυτός όσα χρέωνε ο παλιός ΠΑΟΚ στον τότε πρόεδρο της ΕΠΑΕ (από το 2001 έως το 2005) και σημερινό υποψήφιο πρόεδρο. Κίνητρο βρήκε και ο Ολυμπιακός Βόλου για να τον βάλει, τον Κανελλόπουλο, ξαφνικά αντιπρόεδρο ώστε να αποκτήσει δικαίωμα υποψηφιότητας. Κίνητρο, λέγεται, θα βρει και ο Ολυμπιακός κι ας μην μετράει πλέον πολύ ο λόγος του Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος είχε «κατεβάσει», υποστηρίξει και εκλέξει τον Κανελλόπουλο στο παρελθόν.
Διάβαζα προχθές στην «Εξέδρα» ότι ο πρόεδρος της ΕΠΟ σκέφτεται να καταργήσει την Superleague. Η καλύτερη ιδέα είναι να αυτοκαταργηθούν όλοι. Διότι δεν είναι μόνο ότι στερούνται οράματος για το ποδόσφαιρο. Είναι και ότι πλέον δεν ξέρουν ούτε να μας κοροϊδέψουν, όλους εμάς που παρακολουθούμε το παιχνίδι. Πριν από τέσσερα χρόνια βρήκαν μια έξυπνη ιδέα, έγραψαν στα λατινικά το όνομα του πρωταθλήματος, το έντυσαν και με μπλε πανιά, μας κούνησαν και τα σεντόνια, όπως κουνούσαν κάποτε τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς, και μας έριξαν το παραμύθι της επανεκκίνησης του πρωταθλήματος, η οποία θα έφερνε καθαρό, αξιόπιστο παιχνίδι δίχως βία. Σήμερα νιώθουν ότι δεν χρειάζεται καν να προσπαθήσουν να μας παραμυθιάσουν. Ότι δεν έχουμε πλέον ούτε κουράγιο να αντιδράσουμε, ότι θα ανεχθούμε τα πάντα. Πιθανόν να έχουν δίκιο. Να δούμε όμως πόσοι θα είναι αυτοί που θα αγοράζουν το προϊόν έτσι όπως το έχουν καταντήσει.
Αναρωτιέμαι ποια θα είναι η θέση της Nova στην υπόθεση αυτή. Πώς θα ακούσει την πρόταση της Superleague ο αιμοδότης της. Αναρωτιέμαι πότε θα νιώσει η Nova το μέγεθος της δύναμής της ώστε να επιβάλει επιτέλους την βελτίωση ενός τόσο κακού προϊόντος το οποίο αγοράζει τόσο μα τόσο ακριβά.

Φωνάζουν και αλλού στα γκολ…

Επειδή έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ή να αποκαλούμε γραφικούς όσους πανηγυρίζουν κατά την επίτευξη των γκολ, ειδικά της Εθνικής ομάδας, καλό είναι να βάλουμε στην κουβέντα το γεγονός ότι αυτά συμβαίνουν και αλλού. Και όχι όπου κι όπου, αλλά (και) στην Ισπανία. Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο. Δικός σας…