Η στάση της «Εξέδρας» απέναντι στον ΠΑΟΚ

Μου δίνουν μεγάλη χαρά τα μηνύματα που λαμβάνω τον τελευταίο καιρό από οπαδούς του ΠΑΟΚ σχετικά με τη στάση της «Εξέδρας των σπορ» απέναντι στην ομάδα. Με φέρνει σε δύσκολη θέση και γι’ αυτό δεν κάνω αναφορές στα σημειώματά μου στην «Εξέδρα». Δεν κρύβω όμως ότι με κάνει περήφανο η επιλογή που κάναμε πριν από περίπου 26 μήνες να αντιμετωπίσουμε τις ομάδες της Βόρειας Ελλάδας με την ίδια φιλοσοφία που αντιμετωπίζουμε αυτές της Αττικής. Και χαίρομαι που η πίστη και η εμπιστοσύνη που δείξαμε στο project του ΠΑΟΚ αναγνωρίζεται τόσο από τους ποδοσφαιρόφιλους όσο και (ειδικά) από τους ΠΑΟΚτσήδες.

Η «Εξέδρα» έβαλε από την αρχή τον ΠΑΟΚ στη θέση του. Τον αντιμετώπισε όπως του πρέπει και όχι όπως τον είχαν μάθει να του συμπεριφέρονται. Και με ικανοποιεί πολύ που αυτή η στάση της «Εξέδρας» αναγνωρίζεται και επιβραβεύεται τόσο από τις κυκλοφορίες στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη όσο και από τα μηνύματα που λαμβάνουμε από τους φίλους του ΠΑΟΚ αλλά και από τους ανθρώπους που δουλεύουν για τον ΠΑΟΚ.

Οι επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν μου αφήνουν πολύ χρόνο για να απαντώ ξεχωριστά σε κάθε ένα από τα μηνύματα που λαμβάνω τούτες τις μέρες από τους φίλους του ΠΑΟΚ. Να ξέρετε ότι τα διαβάζω όλα και με γεμίζουν ικανοποίηση.

Το ιδανικό ελληνικό φινάλε του Φερνάντο

Εγραψα δύο σκέψεις μου για την πορεία του Φερνάντο Σάντος στον ΠΑΟΚ. Η αίσθησή μου είναι ότι κάπου εδώ τελειώνει αυτή η πολύ ωραία ιστορία της σχέσης του με τον ΠΑΟΚ. Και μαζί θα ολοκληρωθεί η πορεία του Πορτογάλου προπονητή σε πάγκους ελληνικών συλλόγων. Ο Σάντος κέρδισε με τον ΠΑΟΚ ό,τι παραπάνω θα μπορούσε να καταφέρει. Τον ξανάβαλε στον πρωταθλητισμό. Κατάφερε με αυτό τον τρόπο να γράψει τον ιδανικό επίλογο στο βιβλίο των επιδόσεών του στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μακάρι το ποδόσφαιρο αυτού του τόπου να συναντά συχνά προπονητές και ανθρώπους αυτής της ποιότητας.


Ο προπονητής που ανάστησε τον ΠΑΟΚ ("Εξέδρα" - 13/5)

Ηταν ο ιδανικός αποχαιρετισμός στην Superleague. Αντε τώρα να εξηγήσουν όσοι τον βάφτισαν looser πώς κατάφερε να νικήσει δύο φορές τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη σε μια σεζόν, τρεις φορές τον πρώην πρωταθλητή στην ίδια περίοδο. Αντε να εξηγήσουν όσοι τον αποκαλούσαν «λίγο», πώς οδήγησε τον ΠΑΟΚ στην καλύτερη εποχή της σύγχρονης ιστορίας του. Πώς έκανε πρωταθλητισμό μαζί του ο ΠΑΟΚ μετά από 25 χρόνια. Πώς πέταξε έξω τον Ολυμπιακό της πολλαπλάσιας μπατζετικής αξίας και πήρε εκείνος το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League. Τον Φερνάντο Σάντος η κοινωνία του ΠΑΟΚ θα τον θυμάται όπως του αξίζει. Ως έναν προπονητή με μεγάλη ικανότητα να δημιουργεί ομάδες και να βγάζει από τις ομάδες του στο γήπεδο το 100%. Αν δεν ξαναδουλέψει σε ελληνικό πάγκο συλλόγου, ο Πορτογάλος προπονητής θα μείνει με τον καημό ότι δεν σήκωσε τον τίτλο. Ηταν όμως πολλοί οι τίτλοι διάκρισης που μάζεψε. Αναδείχθηκε ο κορυφαίος προπονητής της 10ετίας. Και αν τελικώς αποχωρήσει, θα φύγει με το καμάρι ότι ανάστησε αγωνιστικά, τον ΠΑΟΚ, ένα θηρίο που κοιμόταν επί 25 χρόνια, το οποίο χάρη στον Σάντος απέκτησε ξανά νοοτροπία για να κάνει πρωταθλητισμό.

Ο Τσακίρης μεγαλώνει τον Πανιώνιο

Εγραφα πριν από λίγες μέρες ότι το νέο γήπεδο της ΑΕΛ είναι ό,τι καλύτερο συμβαίνει τούτη την εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τούτες τις μέρες όμως πήραμε ακόμη ένα καλό μαντάτο, αυτό της παρουσίασης του αθλητικού κέντρου του Πανιωνίου. Εγραψα τις σκέψεις μου γι’ αυτό την περασμένη Τετάρτη στην «Εξέδρα»:

Ενας πρόεδρος που μεγαλώνει τον Πανιώνιο

Αν το σημερινό φύλλο της «Εξέδρας» έπεφτε στα χέρια ενός Ισπανού, Γερμανού, Ολλανδού, Αγγλου, Ιταλού, Γάλλου, ακόμη και Βέλγου ανθρώπου του ποδοσφαίρου, αυτό το σημείωμα θα προσέφερε πολύ γέλιο. Διότι θα διάβαζε ότι η ελληνική κοινωνία του ποδοσφαίρου καμαρώνει και θαυμάζει το προπονητικό κέντρο που επιτέλους απέκτησε μια ομάδα του επιπέδου της Superleague. Αυτή η σκέψη όμως δεν μειώνει τη χαρά του Πανιωνίου, που επιτέλους απέκτησε προπονητικό κέντρο υψηλών προδιαγραφών. Εκανε ένα από τα πιο ουσιαστικά βήματα προόδου και δημιούργησε στον εαυτό του την προοπτική της μακροημέρευσης αλλά και την προοπτική να αυξήσει το μέγεθός του εταιρικά και αγωνιστικά. Την εποχή που βρέθηκε, ο Τσακίρης ήταν ευλογία για τον Πανιώνιο. Μετά και από αυτό έβαλε σοβαρή υποψηφιότητα για την ανάδειξή του στον πιο σημαντικό πρόεδρο της ιστορίας του συλλόγου.


Είναι πολύ καλό για το ποδόσφαιρο που υπάρχει ο Τσακίρης. Και θα ήταν ευχή να συναντούσαμε πιο συχνά Τσακίρηδες στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Μια καθημερινή αθλητική εκπομπή στον ΒΗΜΑ FM 99,5

Από την Δευτέρα 31 Μαΐου θα συναντιόμαστε και πάλι στον αέρα του ραδιοφώνου. Τούτη τη φορά από μια νέα συχνότητα, στους 99,5. Εγκαινιάζουμε τη συνεργασία με τον ΒΗΜΑ FM 99,5 με μια καθημερινή αθλητική εκπομπή (15.00-16.00) παρέα με τον Γιάννη Σερέτη. Φυσικά μέσα από αυτή την εκπομπή θα έχετε την ευκαιρία να ακούτε συχνά πολλούς από τους δημοσιογράφους της «Εξέδρας των Σπορ».

Μετά από τέσσερις μήνες ραδιοφωνικής απραξίας, επιστρέφουμε στον αέρα. Με την ελπίδα να σας κάνουμε καλή παρέα και να σας ενημερώνουμε καθημερινά για όλα τα σημαντικά και τα αξιόλογα του αθλητισμού.

Και μετά αναρωτιούνται πώς κάνουν sold out τα ισπανικά γήπεδα…

Αυτό, το σημερινό εξώφυλλο της Marca είναι ένα κλασσικό δείγμα του τρόπου που αντιμετωπίζει το ισπανικό ποδόσφαιρο τον αθλητικό Τύπο. Παραμονές του τελικού του Europa League η Ατλέτικο Μαδρίτης άνοιξε τα αποδυτήριά της σε μια εφημερίδα. Και φυσικά αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά.

Η εβδομαδιαία παρουσία των ποδοσφαιριστών της Ρεάλ, της Ατλέτικο, της Μπαρτσελόνα στις ισπανικές εφημερίδες είναι καθεστώς ετών. Προκύπτει ως περίπου μια συμβατική υποχρέωση των συλλόγων. Διότι αυτοί, οι Ισπανοί, σε αντίθεση με τους Ελληνες, αντιλαμβάνονται καλά την αξία της προβολής των ποδοσφαιριστών τους, της θετικής προβολής της δραστηριότητας της ομάδας, της επικοινωνίας των παικτών με τον αναγνώστη, η οποία έχει γίνει πλέον διαδραστική.

Στην Ελλάδα ζούμε ακόμη στην εποχή που τα media φτύνουν αίμα για να ανοίξουν το κεφάλι των ΠΑΕ για την σταθερή παρουσία των ποδοσφαιριστών. Πάλι καλά που εμφανίζονται και φιγούρες σαν τον Τζιμπρίλ Σισέ, που έχουν αντιληφθεί τη σημασία και την αξία της επικοινωνίας, για να ανοίξουν λίγο τα μάτια και το μυαλό των Ελλήνων...

Ο θρίαμβος του come back του Σισέ είναι μεγάλο παράσημο για την Superleague

Αυτή είναι μια τεράστια νίκη του Τζιμπρίλ Σισέ. Μια μεγάλη επιτυχία για τον Παναθηναϊκό. Είναι όμως και το πρώτο παράσημο που βάζει στο στήθος του το ελληνικό πρωτάθλημα στην προσπάθεια που κάνει να πείσει τον φιλόδοξο ποδοσφαιριστή ότι η Superleague δεν είναι νεκροταφείο ποδοσφαιριστών.

Ο Σισέ φτάνει σήμερα να φιλοξενείται στο πρωτοσέλιδο της Equipe ως υποψήφιος για την 23αδα του Ντομενέκ για το Μουντιάλ. Έναν χρόνο πριν αυτό θα ήταν ανέκδοτο και η γαλλική εφημερίδα θα έφτιαχνε τέτοιο πρωτοσέλιδο μόνο για πλάκα. Ο Σισέ όμως έχει φτάσει σήμερα να κερδίζει επιθετικούς μεγαλύτερης χρηματιστηριακής αξίας, όπως τον Μπενζεμά, στη συνείδηση των Γάλλων, οι οποίοι του έδωσαν την πρωτιά στις προτιμήσεις τους σε όλα τα γκάλοπ των τελευταίων ημερών.

Ακόμη και αν ο Σισέ απουσιάζει από τη λίστα που θα αποκαλύψει το βράδυ ο Ντομενέκ, αυτή είναι η πιο καλή ιστορία που κέρδισαν για να διηγούνται οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού, όταν θα προσπαθήσουν να ψήσουν τον επόμενο Σισέ, αλλά και οι τεχνικοί διευθυντές των υπολοίπων ελληνικών ομάδων, όταν θα προσπαθούν να πείσουν έναν φιλόδοξο και όχι «ταβανάτο» ποδοσφαιριστή να προτιμήσει το ελληνικό έναντι ενός άλλου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.

Χάρη στην παρουσία του Σισέ το ελληνικό πρωτάθλημα προβλήθηκε λίγο παραπάνω στην Ευρώπη. Προβλήθηκε πολύ περισσότερο στην Γαλλία, η οποία ουδέποτε στο παρελθόν είχε δείξει ενδιαφέρον για κάτι παραπάνω εκτός από τα αποτελέσματα των αγώνων και τον βαθμολογικό πίνακα. Και αυτό είναι κάτι που η Superleague θα το βρει μπροστά της. Το ότι δεν θα ξέρει πώς να το εκμεταλλευτεί είναι μια άλλη, πονεμένη ιστορία.

Το προνόμιο να πανηγυρίζεις ελεύθερα στους δρόμους...

Το βίντεο έρχεται από το ΑbolaTV. Είναι οι σκηνές των πανηγυρισμών στη Λισσαβόνα για το πρωτάθλημα που κατέκτησε η Μπενφίκα. Τα media στην Πορτογαλία σημειώνουν ότι αυτό ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να κάνει κανείς στον λαό σε μια εποχή στεναχώριας και ανησυχίας λόγω της οικονομικής κρίσης. Οι οπαδοί της Μπενφίκα, που έζησαν 5 χρόνια μακριά από τον τίτλο, βρίσκονται ακόμη και τούτες τις ώρες στους δρόμους της Πορτογαλίας. Και φυσικά μέχρι τώρα δεν έχουν σημειωθεί επεισόδια. Όχι μόνο επειδή η συντριπτική πλειονότητα των Πορτογάλων υποστηρίζει την Μπενφίκα, αλλά και επειδή οι οπαδοί της Σπόρτινγκ και της Πόρτο αναγνωρίζουν στους οπαδούς των «αετών» το δικαίωμα να πανηγυρίσουν στους δρόμους την κατάκτηση του τίτλου. Όπως αναγνώρισαν, πριν από 6 χρόνια, στους Ελληνες το δικαίωμα να βάψουν την Λισσαβόνα μπλε.
Αυτές είναι εικόνες που δεν θα δούμε ποτέ εδώ.

Το άλμπουμ της Panini για το World Cup 2010 στην «Εξέδρα»

Παγκόσμιο Κύπελλο. Η στιγμή που πολλοί από εμάς γίνονται πάλι παιδιά, που μαζεύουν τα χαρτάκια της Panini για το Μουντιάλ, ανταλλάσσουν τα «διπλά» τους και συμπληρώνουν το άλμπουμ.
Στην «Εξέδρα» είπαμε να σας βοηθήσουμε να δημιουργήσετε και να ολοκληρώσετε τη συλλογή του World Cup 2010. Την ερχόμενη Κυριακή 16 Μαΐου θα προσφέρουμε δωρεάν το άλμπουμ και τα πρώτα χαρτάκια, ενώ επιπλέον χαρτάκια θα προσφέρουμε δωρεάν τις επόμενες Κυριακές.
Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες με τις καλύτερες πωλήσεις των συλλογών της Panini για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Επειδή ο Ελληνας λατρεύει τη μπάλα. Και επειδή ο Ελληνας παραμένει παιδί…

Το καλύτερο νέο του ποδοσφαίρου έρχεται από την ΑΕΛ

Πριν από λίγες ώρες ένιωσα τεράστια έκπληξη, όταν βρήκα στο γραφείο μου τον φάκελο μιας πρόσκλησης της ΠΑΕ ΑΕΛ. «Η Λάρισα παρουσιάζει την ερχόμενη Πέμπτη το νέο γήπεδο της ΑΕΛ με τις 38 σουίτες που το κοσμούν», έγραφε η πρόσκληση. Αυτή είναι, μακράν της δεύτερης, η πιο ευχάριστη ελληνική αθλητική είδηση των τελευταίων μηνών. Και έρχεται να δώσει κουράγιο στον κόσμο του ποδοσφαίρου στην πιο δύσκολη εποχή της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας.

Αυτό το έργο στέλνει ένα μήνυμα, το οποίο διαλύει διάφορους μύθους της τελευταίας 10ετίας σχετικά με το αν και πώς μπορεί να αποκτήσει γήπεδο μια ομάδα. Αυτό το στολίδι των 16 χιλιάδων θέσεων παραδίδεται αυτή την εποχή στον κόσμο της Λάρισας, αλλά και στον κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου, που έχει μάθει να ταλαιπωρείται σε παλιά, αφιλόξενα γήπεδα και σε κρατικά στάδια που δεν κατασκευάστηκαν με ποδοσφαιρικές προδιαγραφές.

Αυτό το γήπεδο είναι ό,τι μεγαλύτερο θα μπορούσε να κάνει ένας άνθρωπος για μια ομάδα. Γι’ αυτό και ο Κώστας Πηλαδάκης θα έχει κάθε λόγο να καμαρώνει την ερχόμενη Πέμπτη, όταν θα κόβει την κορδέλα.

Η Ελλάδα τρομάζει τους τουρίστες

Ένα γρήγορο ξεφύλλισμα του σημερινού φύλλου της «Εξέδρας» βοηθά μέσα σε λίγα λεπτά τον αναγνώστη να αντιληφθεί το μέγεθος της ζημιάς που έχει προκαλέσει στην εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό η οικονομική κρίση, οι συνέπειές της και το τραγικό συμβάν της περασμένης Τετάρτης.

Οι Ελληνες αθλητές που δουλεύουν στο εξωτερικό έχουν διηγηθεί στην «Εξέδρα» όσα έχουν ακούσει στις χώρες που βρίσκονται για την Ελλάδα. Μέσα από τη διήγησή τους κανείς αντιλαμβάνεται ότι η Ελλάδα είναι μπροστά στον κίνδυνο μιας νέας οικονομικής καταστροφής. Είναι ολοφάνερο ότι οι τουρίστες θα της γυρίσουν την πλάτη αν νιώσουν ότι πρόκειται να κινδυνεύσει η σωματική τους ακεραιότητα, ή ότι πρόκειται να κάνουν συναλλαγή με μια χώρα υπό πτώχευση.

Διάβασα στο «Βήμα» ότι παρατηρείται ήδη το πρώτο κύμα ακυρώσεων. Διάβασα επίσης ότι συνεδρίασε το δ.σ. του ΕΟΤ για να διαχειριστεί την κρίση. Εδώ και δεκαετίες αδυνατώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται το υπουργείο Τουρισμού ως λεπτομέρεια και να παραδίδεται μονίμως σε δευτεροκλασάτα στελέχη των κυβερνήσεων. Είναι πασιφανές ότι αν δεν κάνει κάτι άμεσα η κυβέρνηση για να αλλάξει το κλίμα, το καλοκαίρι θα είναι τουριστικά το χειρότερο στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Αν το αντιλαμβανόμαστε αυτό μέσα από μια μικρή έρευνα οι αθλητικοί δημοσιογράφοι, δεν θα έπρεπε να το έχουν προβλέψει και ήδη αντιμετωπίσει αυτοί που έχουν την ευθύνη προβολής της χώρας στο εξωτερικό;

Καλά κρίνουν, αλλά γιατί αδιαφορούν;

Διάβασα πολλά σήμερα σχετικά με την αδιανόητη επιλογή της ΕΣΗΕΑ να τηρήσει το έθιμο που την θέλει να απεργεί την ημέρα των απεργιών κι έτσι να μην καλύπτει τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις. Διάβασα τον Ηλία Κανέλη στα «Νέα», να καταλήγει στη διαπίστωση ότι η ελληνική δημοσιογραφία έχει ανάγκη να κάνει reset και restart. Ακουσα και διάβασα πολλά από τους δημοσιογράφους, από χθες το πρωί μέχρι τώρα. Αναρωτιέμαι όμως γιατί όλοι αυτοί, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν πολλοί σημαντικοί, άφησαν την ΕΣΗΕΑ στο έλεός της και αδιαφόρησαν τόσα χρόνια στην επανάληψη του χθεσινού φαινομένου. Προφανώς τούτες τις ώρες δεν θα απαντήσει κανείς από αυτούς, τους σημαντικούς, στην απορία μου. Αν νοιάζονταν όλοι αυτοί για απαντήσεις σε τέτοιες ερωτήσεις, η χθεσινή άκυρη απεργία των δημοσιογράφων δεν θα είχε προγραμματιστεί. Πολύ καλά λέει σήμερα "Το Βήμα". Τώρα όλοι κρίνονται, πιο αυστηρά από ποτέ.

Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα έχει άλλο manual

Σήμερα στην «Εξέδρα» μετέφερα μια διδακτική εμπειρία από τη συναναστροφή με έναν Αγγλο δημοσιογράφο, ο οποίος τον τελευταίο καιρό επιχειρεί, από επαγγελματική περιέργεια η οποία αγγίζει τα όρια της διαστροφής, να αντιληφθεί πώς παίζεται το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα…

Η Ελλάδα αλλάζει τους κανόνες του ποδοσφαίρου
Η σεζόν τελείωσε πάνω που τέλειωσε και η Ελλάδα όπως την ξέραμε. Φοβερή συγκυρία να γίνονται παράλληλα οι συζητήσεις για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και στα δύο άλλωστε έχει, εδώ και χρόνια, χαθεί η μπάλα. Στην υπόθεση του ποδοσφαίρου, το αδιανόητο για έναν επισκέπτη της Ελλάδας, παρατηρητή των όσων συμβαίνουν εδώ τον τελευταίο καιρό είναι ο τρόπος που έχουμε φτάσει να αντιλαμβανόμαστε όσα συμβαίνουν στον φανταστικό κόσμο του.
Εχασα περίπου δύο ώρες από τη ζωή μου χθες στην προσπάθεια να εξηγήσω σε έναν Αγγλο δημοσιογράφο γιατί βρίσκεται απολογούμενος ο ιδιοκτήτης μιας ποδοσφαιρικής ομάδας για κάθε κακή διαιτησία που συναντά σε παιχνίδι. Αφορμή για τη νέα κουβέντα μας ήταν η υπόθεση του Ολυμπιακός – ΑΕΚ, του οποίου το αποτέλεσμα αποφασίστηκε ωμά από έναν διαιτητή, και τα όσα ακολούθησαν. Ο Αγγλος, συνεργάτης του Reuters με ειδίκευση στο ποδόσφαιρο, επιχειρούσε για ακόμη μια φορά μέσα από την κουβέντα μας να αντιληφθεί τους ελληνικούς κανόνες του ποδοσφαίρου.
«Μάλιστα. Δηλαδή στην Ελλάδα ένας πρόεδρος πρέπει να χρηματοδοτεί μια ομάδα, αλλά να έχει και την ικανότητα είτε να στήνει τα παιχνίδια υπέρ της ομάδας του, ή να προλαβαίνει τις περιπτώσεις όπου αντίπαλοι «στήνουν» ή «επηρεάζουν» τον διαιτητή για να παίξει εναντίον της ομάδας», ήταν το συμπέρασμά του. Αυτό είναι το συμπέρασμα ενός ανθρώπου που έχει πατήσει ελληνικό έδαφος τρεις – τέσσερις φορές στη ζωή του και έχει επισκεφθεί ελληνικό γήπεδο για ελληνικό παιχνίδι μόνο μια φορά, για ένα Ολυμπιακός – ΑΕΚ, στη διάρκεια της εφετινής κανονικής περιόδου. Κι άντε να τον πείσει κάποιος ότι έχει βγάλει λανθασμένο συμπέρασμα και ότι δεν πρέπει να κυκλοφορεί στο Λονδίνο και να κακολογεί το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Στην υπόθεση της ΑΕΚ συμβαίνει ακριβώς αυτό. Η ελληνική κοινωνία του ποδοσφαίρου, με πρώτο κομμάτι της τον Τύπο, έχει φτάσει να θεωρεί ότι είναι πολύ νορμάλ να αδικείται αυτή από τη διαιτησία. Εφτασε να μην μας προκαλεί καμιά εντύπωση που ο πρόεδρος της ΕΠΟ είχε παραδεχθεί σε συνάντηση με τον πρόεδρο της ΑΕΚ ότι η ομάδα είναι αδικημένη από τη διαιτησία. Φτάνει να μην προκαλεί εντύπωση, τόσο που να «κερδίζει» μόνο μια απλή επισήμανση στα δημοσιογραφικά κείμενα, ότι ένας διαιτητής ακύρωσε πεντακάθαρο γκολ της ΑΕΚ σε ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, το οποίο μπορεί να κρίνει από 3 έως και 23 εκατ. ευρώ. Η κουβέντα πάει από την επόμενη κιόλας ημέρα αλλού: η ανύπαρκτη διοίκηση που δεν μπορεί να προστατέψει την ομάδα από το παρασκήνιο και τη διαιτησία. Δίχως να υπάρξει ούτε ένας επίσημος του ποδοσφαίρου για να δώσει ορισμό στην «προστασία», να εξηγήσει δημοσίως με σαφήνεια και ακρίβεια τι σημαίνει και πώς γίνεται η προστασία.
Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΚ είναι, λέει, παραδοχή αδυναμίας. Αυτή είναι η πιο trendy διαπίστωση σχετικά με την κατάσταση της ΑΕΚ. Δίχως όμως να τη συνεχίζει κανείς. Είναι παραδοχή αδυναμίας να λαδώσει διαιτητές ή να προσφέρει στον υπόκοσμο του ποδοσφαίρου περισσότερα λεφτά από όσα του δίνουν άλλοι ώστε να αγοράσει νίκες; Νομίζετε ότι εννοείται κάτι άλλο κάθε φορά που λέγεται ή γράφεται ότι οι «ανύπαρκτοι» μέτοχοι και η «ανύπαρκτη» διοίκηση δεν μπορούν να προστατεύσουν την ομάδα; Αν κάτι λείπει από την παραπάνω ερμηνεία της διαπίστωσης είναι η πιθανότητα κάποιος να εννοεί ότι μια «υπαρκτή» διοίκηση μπορεί να στείλει μπράβους να κάνουν τόπι στο ξύλο έναν διαιτητή. Μήπως αυτό δεν μουρμουρίζει από τον περασμένο Μάιο η πιάτσα της σφυρίχτρας;
Η διοίκηση του ΠΑΣ Γιάννινα, που έπεσε, έλεγε τις προάλλες ότι σκέπτεται του χρόνου, εφόσον επιστρέψει, να βάλει έναν νονό της νύχτας στη θέση του προέδρου. Δημόσια θέση της ήταν αυτή, όχι κουτσομπολιό. Τουλάχιστον τέσσερις προπονητές Superleague μας μίλησαν τους τελευταίους μήνες δημοσίως για το ποδόσφαιρο που παίζεται 60% στο παρασκήνιο και 40% στο γήπεδο. Όλα αυτά έχουν φτάσει να δείχνουν στα μάτια μας εντελώς φυσιολογικά. Τόσο, που έχουμε αλλάξει, οι Ελληνες, στο κεφάλι μας τους κανόνες του ποδοσφαίρου. Οι Ελληνες προσπαθούμε να εισάγουμε νέο κανόνα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο: Για να χτίσεις μια ομάδα ξεκινάς από τον μάγκα πρόεδρο που προστατεύει. Προπονητής και ποδοσφαιριστές είναι τα παρελκόμενα στο τραπέζι του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τα ξηροκάρπια.

Καλό μαντάτο η επιστροφή του Απόλλωνα

Στην σημερινή «Εξέδρα» επέλεξα να γράψω για το καλό νέο της επιστροφής του Απόλλωνα Αθηνών σε εθνική κατηγορία. Με την ελπίδα να ερεθίσω τους πιτσιρικάδες της περιοχής, οι οποίοι στο εξής θα έχουν ένα καλό λόγο να πηγαίνουν στην Ριζούπολη και έναν καλύτερο λόγο να γνωρίσουν, να συμπαθήσουν και, γιατί όχι, να αγαπήσουν τον Απόλλωνα.

Καλό μαντάτο για το ποδόσφαιρο η επιστροφή του Απόλλωνα
Για τις τελευταίες γενιές Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων η είδηση της επιστροφής του Απόλλωνα Αθηνών σε εθνική κατηγορία μοιάζει αδιάφορη. Για τους λίγο μεγαλύτερους, όμως, δηλαδή για αυτούς που άρχισαν να συχνάζουν στα ποδοσφαιρικά γήπεδα στη διάρκεια των 80’s αυτό είναι ένα πολύ καλό μαντάτο. Ο ποδοσφαιρόφιλος της Αθήνας και ειδικά αυτός που ζει στη γύρω από τη Ριζούπολη περιοχή βρίσκει, σε μια δύσκολη εποχή, μια ψυχαγωγική διέξοδο. Το σύγχρονο γήπεδο της Ριζούπολης θα προβάλει κάθε Κυριακή έναν αγώνα της Γ’ Εθνικής. Κι αν ο χορηγός του Απόλλωνα, ο εφοπλιστής Σταμάτης Βελλής δεν απογοητευτεί από τη βρωμιά και δεν αποβληθεί από τη λαμογιά του ποδοσφαίρου, το γηπεδάκι μπορεί να προβάλει αγώνες Β’ Εθνικής μέχρι το 2011 ή το 2012. Η επιστροφή του Απόλλωνα στη δημόσια ζωή του ποδοσφαίρου είναι καλό μαντάτο. Και η γειτονιά του γηπέδου, που έχει χάσει τη «μεγάλη οθόνη» της Νέας Φιλαδέλφειας, βρίσκει έναν λόγο να ξαναπάει γήπεδο.

Δεν τους κόβει να προτιμήσουν τα ελληνικά προϊόντα...

Αυτό είναι το σημερινό κείμενό μου στην «Εξέδρα των σπορ» πάνω στον προβληματισμό που αναπτύσσει τις τελευταίες ημέρες η αγορά του ποδοσφαίρου για τις κινήσεις της προσαρμογής του στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η οικονομική κρίση. Δυστυχώς για την ώρα, οι πρώτες ενδείξεις οδηγούν στην εκτίμηση ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο θα πετάξει ακόμη μια ευκαιρία που του δίδεται για ανασυγκρότηση, εξυγίανση και ελληνοποίηση. Διότι και τούτη την ώρα, με νωπή την άφιξη του ΔΝΤ, οι επιχειρηματίες του ποδοσφαίρου ψάχνουν στο εξωτερικό για λαβράκια, αρνούμενοι να ανοίξουν τα μάτια και το κεφάλι τους και να καρφώσουν το βλέμμα τους στην αγορά του τόπου τους.

Μια υπερπαραγωγή στο ποδόσφαιρο

Αυτή, η χθεσινή γιορτή που έστησε ο Παναθηναϊκός για να πανηγυρίσει με τους φίλους του την κατάκτηση του νταμπλ είναι μια από τις καλύτερες παραγωγές που έγιναν ποτέ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ισως και λόγω των τυμπανιστών, θύμισε έντονα το σκηνικό του 2004. Ηταν σκηνικό της προηγούμενης εποχής της Ελλάδας. Ο Παναθηναϊκός ξόδεψε πολλά γι’ αυτή τη γιορτή. Το ποδόσφαιρο όμως φαίνεται ότι θα έχει αυτή την άνεση και τα επόμενα χρόνια. Και καλώς θα την έχει. Για να δίνει την ευκαιρία σε χιλιάδες Ελληνες να ψυχαγωγούνται και σε εκατομμύρια Ελληνες να παίρνουν χαρά, σε μια εποχή που η ελληνική ζωή δεν θα τους δίνει πολλούς λόγους για να χαμογελούν.