Παινέματα και προσγείωση

Η πορεία της Ελλάδας προς την τελική φάση του Euro 2008 προκάλεσε αίσθηση στην ευρωπαϊκή κοινωνία του ποδοσφαίρου. Δεν αποτέλεσε έκπληξη του μεγέθους της Πορτογαλίας. Η Ελλάδα όμως ψήλωσε στα μάτια των Ευρωπαίων. Αφαίρεσε από το βλέμμα τους την μπλαζέ έκφραση. Η ομάδα του Ρεχάγκελ κέρδισε σχόλια όπως το «απάντησε ξανά στους δύσπιστους ότι αυτό που έκανε στο Euro 2004 δεν οφειλόταν στην τύχη της», που έγραψε η Telegraph.
Η εκτιμήσεις που κάνουν οι ειδικοί για την πορεία της Ελλάδας στην τελική φάση όμως έρχονται να μας βοηθήσουν να ξαναπατήσουμε έδαφος. Το 50 προς 1 που παίζεται η Ελλάδα είναι τιμητική απόδοση για την ομάδα της προ 2004 εποχής (η Τουρκία παίζεται 500 προς 1, η Ρωσία 150 προς 1). Δεν είναι όμως τιμητική για την κάτοχο του τίτλου (η Πολωνία έχει την ίδια απόδοση, 50 προς 1, Η Ρουμανία 28 προς 1, η Κροατία 33 προς 1, η Πορτογαλία που προκρίθηκε την τελευταία στιγμή πληρώνει 12 προς 1).
Οι εκτιμήσεις των ουδέτερων έρχονται να μας δείξουν πόσο συγκρατημένοι οφείλουμε προς τα παιδιά του Ρεχάγκελ να είμαστε οι Ελληνες το ερχόμενο καλοκαίρι. Θα έπρεπε να μας αρκεί που θα βρίσκονται εκεί. Πρέπει να μας αρκεί να τους δούμε να παλεύουν για το καλύτερο. Και δεν έχουμε δικαίωμα να τους απογοητεύσουμε με τη συμπεριφορά μας αν επιστρέψουν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της φάσης των ομίλων.

Η διδακτική αγγλική τρέλα

Είναι πολύ διδακτική η παρατήρηση των γεγονότων στην Αγγλία μετά το σοκ του αποκλεισμού από το Euro 2008. Διδακτικό για όλους εμάς, τους αθλητικούς συντάκτες, που συνηθίζουμε να γράφουμε και να μιλάμε με ζεστό κεφάλι, δίχως κρύα σκέψη, στη λήξη των αγώνων.
Ο Τύπος απαίτησε την απομάκρυνση του Στιβ Μακ Λάρεν. Η ομοσπονδία τον έδιωξε σήμερα το πρωί. Του έδωσε τον τίτλο του πιο βραχύβιου ομοσπονδιακού εκλέκτορα. Και ο Τύπος έχει ήδη πάει στο επόμενο θέμα: «δεν ήταν ο προπονητής το πρόβλημα. Δεν έχουμε Αγγλους ποδοσφαιριστές στην Premier League» είναι η νέα μόδα προβληματισμού στο Λονδίνο. «Δεν έχουμε παίκτες – ηγέτες», είναι η τελευταία τάση στην αρθρογραφία. Βάλτε και ένα «καλά που δεν σταματά ο Μπέκαμ, είναι μεγάλος πατριώτης και παραμένει φιλόδοξος, δεν του ταιριάζει να βγάλει τώρα τη φανέλα» και έχετε την εικόνα της ανάλυσης των ειδικών.
Τα μαθήματα για εμάς, τους αθλητικούς συντάκτες είναι πολλά και χρήσιμα. Αρκεί να τα διαβάσουμε σωστά. Υπάρχει πάντως και μια ανακουφιστική διαπίστωση: Δεν είμαστε μόνο εμείς τρελοί. Είναι τέτοια τρέλα το ποδόσφαιρο. Μέχρι και οι Αγγλοι συμπεριφέρονται σαν Ελληνες στις μεγάλες απογοητεύσεις.

Πρέπει να γίνει ο διευθυντής της Εθνικής

Η κουβέντα για την παραμονή του Οτο Ρεχάγκελ στον ελληνικό πάγκο μετά το Euro 2008 άνοιξε πριν από καιρό. Τώρα έγινε και πάλι της μόδας. Στα 69 του ο Γερμανός έχει την όρεξη να το σκεφτεί. Δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να επιχειρήσει την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου κυπέλλου του 2010. Θέλει να πάει σε ένα Μουντιάλ με την Ελλάδα. Η πρόταση προς τον Οτο όμως πρέπει να γίνει πιο σύνθετη.
Το πιο σημαντικό για την Εθνική είναι να μείνει κοντά της ο Γερμανός, όχι απαραίτητα στον πάγκο της. Μια κουβέντα με τους ποδοσφαιριστές σε αφήνει με την πεποίθηση ότι αυτό που πρώτα απ’ όλα λατρεύουν στον Ρεχάγκελ είναι η απαίτησή του να γίνονται όλα με τον τρόπο του. Αυτή η απαίτηση είναι το μυστικό της μεταμόρφωσης του καφενείου σε ομάδα.
Αυτή η απαίτηση θα παραμείνει ενεργή μόνο σε δύο περιπτώσεις: αν συνεχίσει να αποφασίζει ο Ρεχάγκελ ή αν προσληφθεί ο Μουρίνιο, ο Βενγκέρ, ο Φέργκιουσον. Και επειδή η δεύτερη περίπτωση βρίσκει εφαρμογή μόνο στο Football Manager, ας μείνουμε στην πρώτη: ο Ρεχάγκελ δεν είναι απαραίτητο να κάθεται στον πάγκο για να μείνει. Μπορεί να τον γοητεύσει και η προοπτική να διευθύνει την Εθνική. Να επιλέξει ή να συμφωνήσει με την επιλογή ενός προπονητή, τον οποίο θα βοηθήσει να εξελίξει την ομάδα, εξασφαλίζοντάς του ευρωπαϊκές συνθήκες εργασίας σε ελληνικό έδαφος.
Ο Οτο είναι ο πρώτος προπονητής που κατάφερε να βάλει ελληνική ομάδα σε ευρωπαϊκό περιβάλλον εργασίας. Γι’ αυτό της είναι απαραίτητος της Εθνικής. Γι’ αυτό πρέπει να τον κρατήσουν μετά το Euro 2008, ακόμη και αν δεν θέλει να κάθεται στον πάγκο. Ισως μάλιστα να είναι και καλύτερα έτσι. Για τον ίδιο και για την ομάδα.

Πόσο κοστίζει μια βόλτα του Ζοσέ στην Ακρόπολη;

Ο Ζοσέ Μουρίνιο πέρασε μερικές ημέρες στην Ουάσινγκτον. Δεν πήγε μόνο για βόλτα. Αποδέχθηκε την πρόσκληση των διοργανωτών του Major League Soccer, οι οποίοι του ζήτησαν να κάνει μια σύντομη περιπλάνηση στα γήπεδα όπου παίζονται οι αγώνες του πρωταθλήματος και να τους δώσει ιδέες για τον εξευρωπαϊσμό, τη βελτίωσή του. Δεν ήταν ο πρώτος ευρωπαίος προπονητής που ταξίδεψε στις ΗΠΑ. Το τελευταίο διάστημα οι Αμερικανοί ζητούν συμβουλές από ειδικούς. Προβληματίζονται για τον ιδανικό τρόπο διαχείρισης και αξιοποίησης της παρουσίας του Μπέκαμ, του Γκούλιτ και οποιουδήποτε άλλου ευρωπαίου ήρωα του ποδοσφαίρου ώστε να προκαλέσουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον του κοινού για το πρωτάθλημα.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που οι διοργανωτές του ελληνικού πρωταθλήματος προσκάλεσαν κάποιον που ξέρει πώς και γιατί προοδεύει ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα; Πόσο δύσκολο θα ήταν να δελεάσουν έναν Μουρίνιο να κάνει ένα ταξίδι μερικών ωρών και όχι ημερών; Ποιος σκέφτεται; Ποιος νοιάζεται;

Η σχέση της βέρας με τη μπάλα

Η άποψη του Μπερντ Σούστερ ότι τα κλαμπ πρέπει να προτιμούν έναν παντρεμένο ποδοσφαιριστή από έναν ανύπαντρο επειδή «είναι πιο σταθερός στη συμπεριφορά», όπως είπε σε ένα πρόσφατο συνέδριο για την «καθοδήγηση ενός κλαμπ που κάνει πρωταθλητισμό» έφερε στο προσκήνιο την κουβέντα του προβληματισμού για την προσωπική ζωή του παίκτη.
Στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας ο χρυσός κανόνας ήταν το «βρείτε μικροπαντρεμένους ποδοσφαιριστές, κάνουν καλή ζωή και αντέχουν περισσότερο στη δουλειά». Στη διάρκεια της τελευταίας 5ετίας όμως ήρθε μια σημαντική ανατροπή: στη ζωή των μάνατζερ, των παραγόντων που κάνουν μεταγραφές και των προπονητών εισέβαλαν οι γυναίκες των ποδοσφαιριστών. Οι ομάδες άρχισαν να εισπράττουν αρνήσεις σε προτάσεις επειδή «η γυναίκα μου δεν μπορεί να ζήσει στην χώρα σας ή στην πόλη σας», «η γυναίκα μου δεν ξέρει τη γλώσσα», «η γυναίκα μου δεν μπορεί να ζήσει μακριά από τους συγγενείς της». Εμφανίστηκαν ποδοσφαιριστές που υπέβαλαν αίτημα αποχώρησης από ομάδες επειδή «η γυναίκα μου δεν περνάει καλά εδώ», «η γυναίκα μου νοσταλγεί την πατρίδα», «η γυναίκα μου προτιμά να αλλάξουμε χώρα».
Και κάπως έτσι ορισμένα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ προσέλαβαν ειδικούς για τη διαχείριση της κατάστασης. Ειδικούς στη φροντίδα της οικογένειας του ποδοσφαιριστή και στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής του έξω από το γήπεδο.
Παράγοντες ομάδων έφτασαν να νοιάζονται για τον κύκλο στον οποίο κινούνται οι νεαροί και ελεύθεροι ποδοσφαιριστές όταν φεύγουν από το γήπεδο και το προπονητήριο. Με στόχο να μεριμνήσουν ώστε «να μην κακοπέσει το παιδί και αποκτήσουμε προβλήματα».
Οι οπαδοί του δόγματος Σούστερ φτάνουν πριν από μια μεταγραφή να ερευνούν την προσωπική ζωή του ποδοσφαιριστή. Οι οπαδοί της αντίθετης άποψης φτάνουν να μην προβληματίζονται καθόλου για το αν ένας έφηβος έχει ή όχι σταθερή σχέση στη διάρκεια της διαδικασίας επιλογής του.
Ένα ζήτημα, το οποίο πριν από μια 15ετία δεν θιγόταν καν στο ποδόσφαιρο, έχει φτάσει σήμερα να αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού που αναπτύσσουν όλα τα μέλη της υψηλής κοινωνίας της ποδοσφαιρικής αγοράς.

Πώς λέμε Ροναλντίνιο; Καμία σχέση…

Το περασμένο καλοκαίρι έπιασα για πολλές μέρες την κουβέντα του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε με έναν από τους λίγους Αργεντινούς που είχαν τη δυνατότητα να έρχονται καθημερινά σε επαφή μαζί του. Τον καιρό εκείνο ο μπαλαδόρος με το 10 δεχόταν πολλές προτάσεις, τις οποίες απέρριπτε αβασάνιστα. Δεν τον συγκινούσαν ούτε τα ονόματα των κλαμπ που τον ήθελαν, ούτε το ύψος της προσφοράς. Απέρριπτε τις προσφορές μολονότι αντιλαμβανόταν ότι η Μπόκα, στην οποία αγωνιζόταν ως δανεικός από την Βιγιαρεάλ δεν θα κατάφερνε να ικανοποιήσει το ισπανικό κλαμπ ώστε να τον αγοράσει.
Από τον περασμένο Σεπτέμβριο ο 29χρονος μέσος έχει υποχρεωθεί να παίζει μπάλα μόνο στην προπόνηση. Στεναχωριέται, αλλά δεν έχει μετανιώσει για την επιλογή του. Μετράει τις ώρες μέχρι τον ερχόμενο Ιανουάριο, για την Πρωτοχρονιά που θα του δώσει το δικαίωμα να υπογράψει συμβόλαιο με την Μπόκα, στην οποία λογικά θα επιστρέψει το ερχόμενο καλοκαίρι. Μέχρι τότε θα αρκείται στη χαρά και την εκτόνωση που του προσφέρουν οι αγώνες της εθνικής ομάδας.
Τι τον κάνει να απορρίπτει τις προτάσεις των μεγάλων ευρωπαϊκών κλαμπ; Πώς λέει όχι στον Φέργκιουνσον, στον Βενγκέρ, στον Αντσελότι; Η προτεραιότητά του δεν είναι το συμβόλαιο, μου απαντά απλοϊκά ο φίλος του. Η προτεραιότητά του είναι η οικογένεια, τα παιδιά, οι συγγενείς. Και η σκέψη ότι θα μετανάστευε σε μια χώρα όπου ο κόσμος δεν μιλά ισπανικά λειτουργούσε πάντοτε αποτρεπτικά. «Τι θέλω; Να παίζω μπάλα και να βλέπω χαρούμενα τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Δηλαδή, να παίζω στη Μπόκα», απαντά στις ερωτήσεις. Και φτάνει να δηλώνει ότι «όποτε βλέπω έναν άλλο ποδοσφαιριστή να φορά τη φανέλα της Μπόκα με το 10 αισθάνομαι ότι του την έχω δανείσει, δεν είναι δική του. Είναι δική μου». Και αν για κάποιο λόγο δεν καταφέρει να επιστρέψει στην Μπόκα, θα επιλέξει ομάδα με τα παραπάνω κριτήρια και όχι με πρώτο κριτήριο την ποδοσφαιρική φιλοδοξία του.
Στην εποχή της απόλυτης μπίζνας στη μπάλα κυκλοφορούν ακόμη καλλιτέχνες, που δεν δίνουν σημασία στην προβολή, τη χλιδή και την επιχείρηση που μπορούν να στήσουν πάνω στο ποδοσφαιρικό ταλέντο τους. Δεν είναι όμως πολλοί. Ο Ρικέλμε είναι είδος υπό εξαφάνιση.

Ο μεθοδικός επιστήμονας Χέρμαν Βερμιούλεν

Πριν από μήνες άκουσα για πρώτη φορά καλά λόγια για τη δουλειά του Χέρμαν Βερμιούλεν. Συνάντησα ανθρώπους που δήλωναν εντυπωσιασμένοι με το κέφι, το μεράκι, τη διάθεση του Βέλγου προπονητή που έχει την ευθύνη της ακαδημίας του Ολυμπιακού. Μου παρουσίασαν μια σειρά από δεδομένα που οδηγούν έναν παρατηρητή στην εκτίμηση ότι ο Βέλγος έχει εξελίξει σε επιστήμη την καλλιέργεια και προώθηση νεαρών ποδοσφαιριστών στην πρώτη ομάδα.
Και έπειτα άρχισαν οι μαρτυρίες. Ο Βερμιούλεν άρχισε τα ταξίδια στην ελληνική επαρχία για να παρατηρεί ταλέντα, να διαλέγει, να περνά από μια σειρά από αγωνιστικά τεστ τα παιδιά που ξεχωρίζει και έπειτα να φτάνει στην απόφαση να τα επιλέξει για τον Ολυμπιακό. Τον είδαν σε χωριά, με βροχή να δίνει μεγάλη προσοχή και στον τελευταίο από το τσούρμο των πιτσιρικάδων που του είχαν φέρει για δοκιμή οι συνεργάτες του.
Στις λίγες φορές που έχει σκεφτεί δημόσια, στις συνεντεύξεις του, ο Βέλγος δημιουργεί στον ακροατή και τον αναγνώστη την εντύπωση ενός καλλιεργημένου, επιστήμονα του ποδοσφαίρου. Στον Ολυμπιακό δουλεύει σε τρία διαφορετικά επίπεδα. Χτίζει τη φιλοσοφία της ακαδημίας. Εκμεταλλεύεται τα ευρήματα από την παρατήρηση του πρωταθλήματος νέων ώστε να διαχειριστεί σωστά τους παίδες και τους έφηβους που παίρνει στα χέρια του. Και εκπαιδεύει καθημερινά τους προπονητές και τους ποδοσφαιριστές ώστε να εξελιχθούν, να ωριμάσουν και να φτάσουν στην ημέρα που η ακαδημία θα τροφοδοτεί την πρώτη ομάδα.
Ενας από τους λόγους που οδήγησαν τον Βερμιούλεν στην απόφαση να μην ακολουθήσει τον Τροντ Σόλιντ και να παραμείνει στην Ελλάδα είναι ο θαυμασμός για το ελληνικό ταλέντο. Ο Βέλγος εκτιμά ότι οι Ελληνες πιτσιρικάδες θα φτάσουν να γίνουν περιζήτητοι στην Ευρώπη αν μεγαλώσουν σωστά και ακολουθήσουν προσεκτικά τη διαδικασία ωρίμανσης. Ο Ολυμπιακός έχει έναν πολύ κατάλληλο άνθρωπο σε μια από τις πιο σημαντικές θέσεις της σημερινής εποχής του ποδοσφαίρου. Και αν συνεχίσει να τον εμπιστεύεται και να του συντηρεί τις πολύ καλές συνθήκες εργασίας που έχει σήμερα, ο Βερμιούλεν θα προσφέρει πολλούς καλούς παίκτες στον Ολυμπιακό και το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ιδιο μέταλλο, πιο πολύ ταλέντο

Συζητούσα πριν από λίγες ημέρες με έναν αλλοδαπό αθλητικό συντάκτη, ο οποίος ειδικεύεται στην ανάλυση και τις εκτιμήσεις για την πορεία εθνικών ομάδων στις μεγάλες διοργανώσεις. «Ωραία, πέρασε η Ελλάδα. Και τι μπορεί να κάνει στο Euro 2008; Μπορεί αυτή η ομάδα να κάνει πορεία που δεν θα «θίγει» τον τίτλο που κατέκτησε η προηγούμενη;», ενδιαφέρθηκε να μάθει. Στάθηκε πολύ επιφυλακτικά απέναντι στον ισχυρισμό μου ότι αυτή η ομάδα, που πάει ως πρώτη από τον όμιλό της στην τελική φάση του Euro 2008 είναι πιο ποιοτική από την πρωταθλήτρια του Euro 2004.
Στη συνείδηση της ευρωπαϊκής υψηλής ποδοσφαιρικής κοινωνίας η Ελλάδα του Ρεχάγκελ είναι μια ομάδα που έχει αναγάγει σε τέχνη την καλή αμυντική συμπεριφορά και το επιθετικό της σχέδιο είναι η προσευχή για ένα γκολ από στημένη φάση. Γι’ αυτό αν καταφέρει το νέο μοντέλο του Οτο να αποδώσει σε Αυστρία και Ελβετία όπως απέδωσε σε διαστήματα των αγώνων της προκριματικής φάσης θα τύχει θερμής υποδοχής. Θα είναι και πάλι η ευχάριστη έκπληξη.
Η παράσταση απέναντι στη Μάλτα ήρθε ως ένα ακόμη δείγμα που τεκμηριώνει την εκτίμηση ότι αυτή η ομάδα έχει μεγαλύτερες δόσεις ταλέντου σε όλες τις γραμμές από την πρωταθλήτρια της Πορτογαλίας. Αυτή η διαπίστωση μαζί με την γνώση της ψυχικής και ψυχολογικής κατάστασης των ποδοσφαιριστών οδηγούν στην πρόβλεψη ότι αν ξεκινήσει καλά, η Ελλάδα θα διασκεδάσει στο Euro 2008.
Πού μπορεί να φτάσει; «Το στοίχημα είναι να πάμε δίχως υποσχέσεις, με τη μπάλα χαμηλά, σεμνά και ταπεινά. Και άσε την Ευρώπη να ανακαλύψει εκεί αν ξέρουμε να βάζουμε γκολ δίχως στημένη φάση», ήταν η κατάληξη μιας συζήτησης με έναν εκ των διεθνών, ο οποίος δεν μιλούσε υπό την επήρεια των συναισθημάτων της χθεσινής βραδιάς στο ΟΑΚΑ.

Ποδοσφαιριστές σε δημοπρασία

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες τελευταίες ιστορίες που διηγείται η πορτογαλική ποδοσφαιρική αγορά τις τελευταίες ημέρες είναι αυτή της Μποαβίστα. Η Εφορία της Πορτογαλίας έχει βγάλει 7 παίκτες της Μποαβίστα σε δημοπρασία προκειμένου να καταφέρει να συγκεντρώσει ένα ποσό έναντι των χρεών του συλλόγου προς το κράτος.
Οι ειδικοί κοστολόγησαν τους ποδοσφαιριστές από 140 χιλιάδες ευρώ έως 500 χιλιάδες ευρώ. Και οι ενδιαφερόμενες ομάδες στέλνουν στην Εφορία τις προσφορές τους σε κλειστό φάκελο. Οι φάκελοι θα ανοιχτούν στις 10 Δεκεμβρίου και οι παίκτες θα κατοχυρωθούν καθένας στην ομάδα που έχει υποβάλει την μεγαλύτερη οικονομική προσφορά.
Οι ποδοσφαιριστές (Marquinho, Hugo Monteiro, Nuno Pinto, Ricardo Silva, Essame, Gilberto, Mario Silva) έχουν το δικαίωμα να απορρίψουν την προσφορά που θα δεχθούν από τις ομάδες. Εχουν όμως όλοι αντιληφθεί ότι η Μποαβίστα δεν πρόκειται να τους πληρώσει και, λογικά, θα αποδεχθούν τις προσφορές των ομάδων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Πορτογάλοι αποδεικνύουν ότι δεν διστάζουν να εφαρμόσουν τους νόμους σε ποδοσφαιρικές εταιρείες. Και ορισμένα από τα παλαιότερα «θύματα» ήταν ομάδες με πιο βαριά φανέλα, όπως η Μπενφίκα.
Σε ορισμένα σημεία της Ευρώπης, καμιά φορά, η εφαρμογή των νόμων μπαίνει πάνω από την κυβερνητική ανησυχία για το πολιτικό κόστος.

Η ψυχολογική υποστήριξη των αθλητών

Διαβάζοντας στην «As» ότι η Ρεάλ Μαδρίτης είναι πολύ κοντά σε συμφωνία για την πρόσληψη του ψυχολόγου Κέρι Σπάκμαν θυμήθηκα πόσες φορές είχα σκεφτεί ότι οι ελληνικές ομάδες πληρώνουν πολύ ακριβά το κόστος της επιλογής τους να αφήνουν ανεξερεύνητο το πεδίο της ψυχολογικής υποστήριξης των ποδοσφαιριστών.
Οι εποχές που αρκούσε ένας προπονητής για να «ντοπάρει», να «φτιάξει», να πωρώσει τους ποδοσφαιριστές είναι πλέον ασπρόμαυρες. Στην Ελλάδα, οι νέοι μάνατζερ των ομάδων αντιλαμβάνονται τη σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης των παικτών. Την αναθέτουν όμως σε ανθρώπους που είτε έχουν διαχρονικά αποδειχθεί αναποτελεσματικοί, είτε είναι μόνο εμπειρικοί, που συνεχίζουν να κάνουν λάθη λόγω της «στου κασίδη το κεφάλι μαθαίνω κομμωτική» μεθοδολογίας που εφαρμόζουν.
Ο Αγγλος ψυχολόγος έχει να παρουσιάσει την δουλειά που έκανε με τον Λιούις Χάμιλτον. Ασχολείται με αθλητές που έχουν ήδη μπει στο top 20 και επιθυμούν να φτάσουν στο νούμερο 1. Η τεχνική του βασίζεται πάνω στην μελέτη που κάνει στο νευρικό σύστημα του πελάτη του και στα ευρήματα της παρατήρησης των αντιδράσεων που έχει ο αθλητής σε μια σειρά από καταστάσεις.
Η Ρεάλ τον καλεί για να του αναθέσει τους πιτσιρικάδες της.. Θέλει από αυτόν να γυμνάσει τους έφηβους και τους 20αρηδες ώστε να τους διδάξει τον τρόπο για να απαλλάσσονται από την πίεση, να συγκεντρώνονται στο παιχνίδι και να εξοικειώνονται με την ιδέα των απαιτήσεων που έχει η φανέλα της Ρεάλ στη διάρκεια μιας σεζόν. Θα δουλέψει αρχικά με τον Γκάγκο, τον Ιγκουαΐν, τον Ρομπίνιο, τον Σνάιντερ, τον Πέπε, τον Ρόμπεν και τον Ντρέντε.
Πέρα από όλα τα άλλα αυτή η ιστορία μου έφερε μια πολύ κακή για την ΑΕΚ ανάμνηση: πριν από περίπου 8 χρόνια είχε πληρώσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ως κόστος για την ψυχολογική υποστήριξη των ποδοσφαιριστών της. Μόνο που τα χρήματα δεν είχαν πάει στους ψυχολόγους, διότι αυτοί δεν εμφανίστηκαν ποτέ στη Νέα Φιλαδέλφεια ή τους Θρακομακεδόνες…
Οι προπονητές που δουλεύουν στο υψηλότερο επίπεδο στην Ευρώπη έχουν ήδη βάλει στο επιτελείο ειδικούς για την επικοινωνία, την υποστήριξη και τη νοητική εκγύμναση των ποδοσφαιριστών. Οι ελληνικές ομάδες εξακολουθούν να δουλεύουν με την παλιά καλή συνταγή. Την ασπρόμαυρη.

Τυχεροί και καλομαθημένοι Ελληνες

Την ώρα που η ποδοσφαιρική κοινωνία της Αγγλίας τρομάζει στη σκέψη ότι η εθνική ομάδα θα απουσιάσει από την τελική φάση του Euro 2008, οι Ελληνες ετοιμαζόμαστε για το πάρτι του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ.
Την ώρα που ο Στίβεν Τζέραρντ βγάζει δημοσίως μια κραυγή αγωνίας και φτάνει να εκλιπαρεί τις ομάδες της Premier League να προωθήσουν τους Αγγλους ποδοσφαιριστές, οι Ελληνες φτάνουμε να μην καμαρώνουμε μόνο για τους Ανδρες, αλλά και για τους «Ελπίδες» και για τους «Νέους», ακόμη και για τους «Παίδες». Και βλέπουμε όλο και περισσότερα νέα ντόπια πρόσωπα να μπαίνουν στην ποδοσφαιρική ζωή μας.
Την ώρα που οι Αγγλοι φτάνουν να συζητούν ότι ίσως είναι καλύτερα γι’ αυτούς να μην διεκδικήσουν την διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, για να μην ξεφτιλιστούν από την πορεία της εθνικής ομάδας, εμείς τολμάμε να ονειρευόμαστε ότι ο Ρεχάγκελ και τα παιδιά του δεν θα πάνε για την χαρά της συμμετοχής στο Euro 2008.
Την ώρα που οι Αγγλοι σκοτώνονται για ένα εισιτήριο του αγώνα της προβληματικής έως ξεπεσμένης εθνικής ομάδας τους, οι Ελληνες δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι το Σάββατο θα πανηγυρίσουν οι ποδοσφαιριστές μπροστά σε γεμάτα καρεκλάκια την πρόκριση που έχουν ήδη εξασφαλίσει.

Η ελληνική λογική στο ποδόσφαιρο

Την πρώτη φορά που είχα ακούσει το «εσείς οι Ελληνες δεν έχετε λογική στο ποδόσφαιρο», από τον Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς, έναν Σέρβο προπονητή που πέρασε για λίγο από την ΑΕΚ, είχα ενοχληθεί. Πιτσιρικάς τότε, ένιωσα ότι μας θίγει, δεν το επεξεργάστηκα.
Αρκετά χρόνια αργότερα άκουσα το «οι Ελληνες βιάζεστε να θεοποιήσετε μια ομάδα. Και το ίδιο αβίαστα την πετάτε στα σκουπίδια», από τον Φερνάντο Σάντος. Στον προβληματισμό μου προστέθηκε έπειτα ένα σχόλιο του Οτο Ρεχάγκελ, όταν κάποιος τον ρώτησε αν διαβάζει ελληνικές εφημερίδες. «Πες μου το αποτέλεσμα του αγώνα να σου φτιάξω την πρώτη τους σελίδα», ήταν η απάντηση που έδωσε προτού ξεσπάσει σε γέλια και συμπληρώσει ότι τον αφήνουν αδιάφορο.
Μέχρι το πρωί της περασμένης Κυριακής ο Λορένσο Σέρα Φερέρ αισθανόταν περίπου ως ο Μουρίνιο του ελληνικού πρωταθλήματος χάρη σε 6 νίκες. Δύο ημέρες μετά φτάνει να ακούει και να διαβάζει ότι η «φαβορί για τον τίτλο» της περασμένης εβδομάδας ΑΕΚ είναι «χειρότερη ομάδα από την περσινή» μετά το πρώτο ντέρμπι της σεζόν, στην 8η αγωνιστική.
Μέχρι και πριν από λίγες ημέρες ο Ζοσέ Πεσέιρο έφτανε να αναρωτιέται αν έκανε καλά που ήρθε στην Ελλάδα. Χθες πέρασε την ημέρα της επετείου του γάμου του με την Φατίμα, μια πρώην ηγέτιδα οργανωμένων οπαδών μιας πορτογαλικής ομάδας, κάνοντας σχέδια για μακρά παραμονή στην Αθήνα. Αν μας ζητούσαν να βάλουμε το χέρι στη φωτιά ότι η παραμονή της Πρωτοχρονιάς θα τους βρει, τον Φερέρ και τον Πεσέιρο στην Αθήνα και στις θέσεις τους, πόσοι από εμάς θα το βάζαμε;

Hράκλειο, η νέα χωματερή

Ο δήμαρχος, λένε οι εργαζόμενοι στη συλλογή των απορριμμάτων, τους έδωσε προεκλογικές υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν. Οι υπάλληλοι του δήμου Ηρακλείου Αττικής αποφάσισαν να κάνουν απεργία διαρκείας. Το αποφάσισαν πριν από περίπου 10 ημέρες. Η απεργία συνεχίζεται. Το Ηράκλειο έχει πλημμυρίσει από σκουπίδια. Ποιος δείχνει να νοιάζεται; Δυστυχώς στο Ηράκλειο δεν κατοικεί υπουργός. Και η απεργία συνεχίζεται. Τι κάνει ο δήμαρχος; Κάτι που δεν λύνει το πρόβλημα. Ούτε τον υπαλλήλων, ούτε των δημοτών. Δυστυχώς στο Ηράκλειο δεν κατοικεί ούτε ιδιοκτήτης κάποιου τηλεοπτικού σταθμού. Τελικά ουδείς νοιάζεται. Οι εκλογές; Αργούν πολύ…
Ο δήμαρχος άραγε μένει στο Ηράκλειο;

Καμιά φορά, το διάβασμα μετράει

Ο ένας πήγε πολύ καλά διαβασμένος στη Λεωφόρο. Με λογικά επιχειρήματα για τα ρίσκα που προέβλεπε το σχέδιό του. Και με μια πολύ λογική επιλογή: απέναντι στην πιο ξεκούραστη ΑΕΚ, έδωσε το σύνθημα για φουλ επίθεση στην αρχή, στο διάστημα που ο Παναθηναϊκός δεν αντιμετώπιζε τον κίνδυνο να προδοθεί από την ενέργειά του.

Ο άλλος πήγε στη Λεωφόρο δίχως να δίνει μεγάλη σημασία στο σχέδιο του αντιπάλου του. Εβαλε στο γήπεδο αυτούς που είχε αποφασίσει να ρίξει πριν ανακαλύψει το πράσινο πλάνο. Ο τρόπος της ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο έδωσε την εντύπωση ότι δεν είχε σκεφτεί πως ο Παναθηναϊκός θα πιέσει ψηλά και γι’ αυτό δεν είχε απάντηση.
Ο ένας μπήκε στο ντέρμπι με σχέδιο για τη διαχείριση των ποδοσφαιριστών του. Και έκανε επιλογές που έδειξαν μελέτη. Πριν και κατά τη διάρκεια.
Ο άλλος ξόδεψε ένα ημίχρονο μέχρι να αποφασίσει να αλλάξει πρόσωπα. Εκρινε ότι δεν έπρεπε να αντιδράσει στο 10’λεπτο, μολονότι οι πρώτες διαπιστώσεις ήταν δυνατά καμπανάκια κινδύνου.
Ο ένας είναι σήμερα ο πιο hot προπονητής στη Super League. Θα ήθελα πολύ να συμμετέχω σε μια συζήτηση με τα πρόσωπα που πριν από 2 μήνες με κοιτούσαν σαν εξωγήινο κάθε φορά που επαναλάμβανα την εκτίμησή του ότι ο Ζοσέ Πεσέιρο δίνει εντύπωση προπονητή που δουλεύει με σχέδιο, καλά και πολύ.
Ο άλλος είναι ο προπονητής που θα περάσει ένα 15θήμερο γεμάτο μυρωδιές αμφισβήτησης. Ο Σέρα Φερέρ θα τις μυρίσει κυκλοφορώντας στον μικρόκοσμο των Θρακομακεδόνων, στην virtual κοινωνία των media, στις τηλεφωνικές κουβέντες των ραδιοφώνων, στην κοινωνία της κιτρινόμαυρης εξέδρας.
Μια καλή εβδομάδα ξεκίνησε για τους: Μάντζιο, Σαλπιγγίδη, Καραγκούνη, Δημούτσο, Μάτος.Μια κακή εβδομάδα ξεκίνησε για τους: Ζεράλντο, Μάχο, Παπασταθόπουλο, Αρουαμπαρένα, Ζούλιο Σέζαρ. Τι εβδομάδα ξεκίνησε για τον Καλόπουλο και τους βοηθούς του; Η συνηθισμένη…

Μια αξέχαστη παράσταση από έναν σημαντικό προπονητή

Τις ημέρες που γινόταν γνωστή η πρόσληψή του από τον Αστέρα Τρίπολης ψάχναμε μια εξήγηση για την απόφαση ενός προπονητή που κινούνταν στην αγορά των βραζιλιάνικων ομάδων υψηλού επιπέδου και είχε περάσει από σημαντικούς πάγκους να μεταναστεύσει στην Ελλάδα για να αναλάβει έναν νέο σύλλογο μικρού βεληνεκούς.
Στην εκκίνηση του πρωταθλήματος ο Πάουλο Κάμπος έφτασε να ακούσει ότι είναι πιθανή η απόλυσή του επειδή ο νεοφώτιστος Αστέρας ξεκίνησε με δύο ήττες και μια ισοπαλία. Το θεώρησε παράλογο επειδή η ομάδα του έδειχνε ότι θα παίξει ποδόσφαιρο. Ενας προπονητής που έχει την εντύπωση ότι η δουλειά του κρίνεται στα 90’λεπτα και όχι μόνο από το τελικό σκορ είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί το μέγεθος του ρίσκου που πήρε ερχόμενος στην Ελλάδα.
Ευτυχώς για την πόλη στην οποία γεννήθηκε ο πατέρας μου, η διοίκηση του Αστέρα άφησε τον Βραζιλιάνο προπονητή να δουλέψει. Ευτυχώς για τον Αστέρα ο Κάμπος έμεινε μέχρι τη νίκη επί του Παναθηναϊκού. Και τώρα είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να δουλεύει με μεγαλύτερη ηρεμία ώστε να αξιοποιήσει το ενδιαφέρον έμψυχο δυναμικό που έχει στα χέρια του.
Δεν θυμάμαι νεοφώτιστη ομάδα να έχει δώσει τέτοια παράσταση απέναντι σε πρωταθλητή. Και επειδή αυτή η εμφάνιση ήρθε ως συνέχεια αρκετών προηγούμενων δειγμάτων για την ποιότητα της δουλειάς και του ρόστερ αυτής της ομάδας, ο Αστέρας παίρνει φόρα. Του εύχομαι να μην πάρει αέρα, στα μυαλά. Οπως είπε χθες ο Κάμπος, είναι ένα μωρό που τώρα μαθαίνει να περπατά. Θα σκοντάψει, θα πέσει, θα βάλει τα κλάματα. Η εξέλιξή του εξαρτάται μόνο από το μυαλό των γονέων του.


Υ.Γ. Αναστάσιος Κάκος. Ενας ακόμη διαιτητής που μας έδειξε (στη φάση του πέναλτι που πήρε ο Αστέρας) ότι δεν ξέρει ή δεν θέλει να ξέρει τους κανόνες του παιχνιδιού. Και στις δύο περιπτώσεις, ακατάλληλος. Ποιος νοιάζεται;