Η χάρη του Μπλάτερ και της FIFA έφτασε μέχρι την Αμερική. Δες το βίντεο!

Αξίζει να ακούσεις όσα λέει ο Βρετανός κωμικός John Oliver στο "Last Week Tonight with John Oliver" σόου του ΗΒΟ για την FIFA, τον Μπλάτερ, κι όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στη Βραζιλία. 

Ο Φερνάντο Σάντος και η Ελλάδα που αγάπησε

Αυτό είναι το 2ο μέρος της συνέντευξης που παραχώρησε ο Φερνάντο Σάντος στο "SportShow Brazil 2014", την καθημερινή εκπομπή του OTE TV για το Μουντιάλ της Βραζιλίας. Θα τον δεις να μιλά για την αγαπημένη του ελληνική λέξη, τον αγαπημένο του Έλληνα, το αγαπημένο ελληνικό φαγητό, τα μπουζούκια, αλλά και την επιλογή του να εκπροσωπεί την Ελλάδα μακριά από τα ελληνικά εδάφη. 

Η τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη του Σάντος πριν από το Μουντιάλ

Αυτό είναι το πρώτο μέρος της τηλεοπτικής κουβέντας που κάναμε με τον Φερνάντο Σάντος πριν από το τελευταίο του ταξίδι με την ιδιότητα του προπονητή της Εθνικής ομάδας. Το πρώτο μέρος προβλήθηκε από το "SportShow Brazil 2014", την καθημερινή εκπομπή που κάνουμε με τον Μιχάλη Τσόχο στο ΟΤΕSport4 (στις 21.00) για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αναμένω τα σχόλιά σας. 

Μια κουβέντα με τον Simon Kuper για το Μουντιάλ της Βραζιλίας

Το πρωί της Τετάρτης είχα την χαρά να κάνω μια ψηφιακή κουβέντα με τον Simon Kuper, έναν εκ των πιο σημαντικών αθλητικών δημοσιογράφων της σύγχρονης εποχής, σχετικά με το Παγκόσμιο Κύπελλο που αρχίζει. Κι επειδή πρόκειται για μια κουβέντα που μας βοηθά να αντιληφθούμε τον κίνδυνο να χαλάσουν οι δυστυχισμένοι Βραζιλιάνοι το πάρτι του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά και να συνειδητοποιήσουμε πόσο άγνωστη παραμένει η ελληνική Εθνική ομάδα στα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας του ποδοσφαίρου, μοιράστηκα αυτή την κουβέντα με τους αναγνώστες του blog μου στο FourFourTwo by gazzetta.gr (πάτα εδώ). 

Το Μουντιάλ που δεν θα δεις από τη Βραζιλία

Εγραψα ένα κείμενο, στο blog μου στο gazzetta (πάτα εδώ), για το Μουντιάλ που δεν πρόκειται να δούμε, δηλαδή για όλα όσα συνέβαιναν, συμβαίνουν και θα συμβαίνουν στην Βραζιλία εξαιτίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ή πιο σωστά εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο η κυβέρνηση της χώρας διαχειρίζεται το χρήμα που “επενδύει” στο Μουντιάλ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Αν δεν έχεις ασχοληθεί καθόλου, έχει νόημα να δεις το βίντεο που έχω ποστάρει παραπάνω. Θα πάρεις μια καλή γεύση. 

Οι “Στιγμές Μουντιάλ” του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

Καλοκαίρι μπήκε, γι' αυτό και σύντομα θα ποστάρω μια ανάρτηση με τη λίστα των βιβλίων που έχω συλλέξει για ανάγνωση, αλλά και αυτών που έχω διαβάσει και σας προτείνω, συχνά, προς ανάγνωση. 

Κάνω εξαίρεση όμως αρχίζοντας από ένα βιβλίο που έφτασε μόλις χθες στα χέρια μου. Το “Στιγμές Μουντιάλ”, του Χρήστου Σωτηρακόπουλου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Τόπος” (πάτα εδώ).

Την εξαίρεση δεν την κάνω μόνο επειδή το βιβλίο είναι επίκαιρο και το αντιλαμβάνομαι ως ένα σπουδαίο ορεκτικό πριν από το κυρίως πιάτο, που είναι το Μουντιάλ της Βραζιλίας. Την κάνω και επειδή χαίρομαι και θαυμάζω τη συγγραφική δουλειά του Χρήστου Σωτηρακόπουλου και επειδή αντιλαμβάνομαι ως μεγάλη τη σημασία δημιουργίας μιας ελληνικής αθλητικής βιβλιοθήκης. Οι αθλητικοί δημοσιογράφοι πιθανότατα δεν είμαστε, τουλάχιστον όλοι, μεγάλης συγγραφικής δεξιότητας. Είναι όμως βέβαιο ότι είμαστε πολλές φορές οι πιο αξιόπιστοι μάρτυρες των αθλητικών ιστοριών. Κι έχει μεγάλο νόημα να αφήνουμε πίσω την εμπειρία και τη γνώση, για να κόβουν δρόμο αυτοί που έρχονται μετά από εμάς. Τον καιρό που μεγάλωνα θα ήθελα να έχω βρει μια ποιοτική ελληνική αθλητική βιβλιογραφία για να μου ανοίξει το κεφάλι. Με στεναχωρούσε πολύ που σε κάθε ταξίδι στον πολιτισμένο κόσμο διαπίστωνα ότι η αθλητική βιβλιογραφία στα περισσότερα σημεία του πλανήτη που επισκέφτηκα ήταν πολύ πλουσιότερη και ποιοτικότερη από την ελληνική. Γι' αυτό και σήμερα χαίρομαι πολύ για κάθε ποιοτικό βιβλίο που αντιλαμβάνομαι ότι προστίθεται στην ελληνική αθλητική βιβλιοθήκη.

Ο Χρήστος έβαλε σε ένα βιβλίο αναμνήσεις, τεκμήρια και δημοσιεύματα εποχής, ιστορίες βιωματικές ή αποτυπωμένες έντονα στη μνήμη, ιστορίες διδακτικές, ψυχαγωγικές, επιμορφωτικές. Ενα ξεφύλλισμα αρκεί για να το χαρακτηρίσω σπουδαίο ορεκτικό πριν από το Μουντιάλ, αλλά και σπουδαία τροφή για όποιον διψά για αυθεντικό, καθαρό ποδόσφαιρο. Καλοτάξιδο!   

Η τελευταία ελληνική ποδοσφαιρική παράσταση του Φερνάντο Σάντος

Μέρες που είναι, το "Big Fish", το περιοδικό που κυκλοφορεί σήμερα με το "Πρώτο Θέμα", μου ζήτησε να γράψω για τον Φερνάντο Σάντος και την τελευταία του ελληνική εθνική ποδοσφαιρική παράσταση, αυτή που θα δώσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. 

Πάνω στη συγγραφή αυτού του κειμένου συνειδητοποίησα τον χρόνο που έχει περάσει από την πρώτη φορά της γνωριμίας με τον Σάντος. Συμπληρώνω 13 χρόνια συναναστροφής με ένα από τα καλύτερα μυαλά που συνάντησα στο ποδόσφαιρο. Πολύ σύντομα θα σας πω περισσότερα, μιας και ετοιμάζω μια ανθρώπινη αποχαιρετιστήρια συνέντευξη του στην κάμερα του ΟΤΕ TV. 

Μια κουβέντα με ένα οπαδικό site

Αυτή (πάτα εδώ) είναι μια συζήτηση που είχα με ένα "οπαδικό", όπως τα έχουμε βαφτίσει, site. Μια πολύ ωραία κουβέντα, που είναι μια καθαρή απόδειξη που τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι δεν είναι "κάφροι" όλοι οι οπαδοί σ' αυτή τη χώρα. Κάνουμε πολύ συχνά το λάθος να τους τσουβαλιάζουμε όλους, κι αυτό είναι κάτι που διαχρονικά με ενοχλούσε, από τον καιρό που ήμουν πιτσιρικάς, προτού καν μπω στην αθλητική δημοσιογραφία. Κάθε τέτοια συναναστροφή μου δίνει μεγάλη χαρά, γιατί μου δείχνει ότι δεν πέφτω έξω. 

Οι στιγμές που καμαρώνω για την ποιότητα των αναγνωστών μου

Αυτό το κείμενο, που δημοσίευσα στο blog μου στην ελληνική έκδοση του FourFourTwo (πάτα εδώ για να το διαβάσεις), είναι γραμμένο από έναν αναγνώστη των σημειωμάτων μου. Κι αυτή ήταν ακόμη μια στιγμή που έπιασα τον εαυτό μου να χαίρεται πολύ και να καμαρώνει για το επίπεδο, την ποιότητα, τις ανησυχίες και την αντιληπτική ικανότητα των αναγνωστών μου.
Σε κάθε ευκαιρία ενθαρρύνω αναγνώστες που επικοινωνούν μαζί μου να τολμούν να αποτυπώνουν τις σκέψεις και - κυρίως - τις εμπειρίες τους από τον αθλητισμό σε κείμενα, τα οποία συχνά αναδημοσιεύω στο blog μου. Κι είναι πλέον όλο και περισσότερες οι στιγμές που τα σημειώματα που λαμβάνω με βρίσκουν να γεύομαι την ικανοποίηση που αντλώ από την διαπίστωση ότι εκεί έξω υπάρχετε πολλοί κανονικοί άνθρωποι που αγαπάτε τον αθλητισμό όπως θα έπρεπε να είναι και όχι όπως τον έχουμε καταντήσει στην Ελλάδα. 

Ακου τον Jay, τον αξιολάτρευτο φίλο του Σαμαρά

Είναι μια από τις ωραιότερες ιστορίες που γέννησε το ποδόσφαιρο τον τελευταίο καιρό. Κι είναι μι ιστορία με συμπρωταγωνιστή έναν Ελληνα διεθνή ποδοσφαιριστή και πρωταγωνιστή ένα σπάνιο πλάσμα, το οποίο οι Ελληνες έχουμε ήδη αγαπήσει, τον μικρό Jay που πάσχει από το σύνδρομο Down.

Ακουσα και διάβασα τη συνέχεια της ιστορίας χάρη στη συναναστροφή με την Lisa McAlister, μια συνάδελφό μου από την Ιρλανδία, την οποία έστειλε το BBC, στο οποίο εργάζεται, στο σπίτι του Jay για να κουβεντιάσει μαζί του για τον Γιώργο Σαμαρά και την Σέλτικ. Και μετέφερα την ιστορία, μαζί με όσα κατάλαβα, στο blog μου στο gazzetta. Ανάμεσα στα άλλα, θα ακούσεις τον μικρό Jay. Και θα νιώσεις περήφανος για τον Σαμαρά. Πάτα εδώ. 

Το FourFourTwo μιλάει ελληνικά

Εδώ και μερικές μέρες βρίσκεται στον “αέρα” του gazzetta η ελληνική ψηφιακή έκδοση του FourFourTwo, του κορυφαίου ποδοσφαιρικού περιοδικού στον πλανήτη. Αυτή η συνεργασία μας κάνει παραπάνω από χαρούμενους, όπως μπορείς να διαβάσεις εδώ. Κι αυτό το microsite που είναι στον αέρα και έχει ήδη πολύ μεγάλη απήχηση, είναι το πρώτο μας βήμα, όπως μπορείς να διαβάσεις εδώ.  

Ενας Ελληνας του εξωτερικού για να τον καμαρώνεις!

Είναι μια από τις πιο σημαντικές, τις πιο μεγάλες, τις πιο μεγαλειώδεις στιγμές Ελληνα ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό. Δεν θυμάμαι μια προηγούμενη που να με έχει αγγίξει τόσο, και να έχω διαπιστώσει ότι έχει αγγίξει τόσους ανθρώπους τόσο πολύ. Είναι μια από τις σημαντικότερες πράξεις που έχει κάνει στην ποδοσφαιρική του καριέρα ο Γιώργος Σαμαράς. Μια πράξη με την οποία έκανε υπερήφανους τους Ελληνες. Μια μεγάλη πράξη, με ένα πολύ δυνατό μήνυμα προς όλους αυτούς που τον θαυμάζουν και ειδικά προς τους σημερινούς πιτσιρικάδες που τον έχουν ως πρότυπο και ίνδαλμα.

Δεν χορταίνω να βλέπω αυτό το video. Οπως και όλοι μας, αν κρίνει κανείς από τον αριθμό των views που έχει κάνει στο youtube μέσα σε λίγα 24ωρα. 

Αν θέλεις να μάθεις την ιστορία πίσω από το video, πάτα εδώ.  

Ωρα Panini, ώρα για Μουντιάλ

Κάθε φορά που πιάνω ένα Panini album στα χέρια μου γίνομαι παιδί. Και κάθε φορά που πλησιάζει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, η στιγμή που παίρνω το Panini album στα χέρια μου είναι η στιγμή που συνειδητοποιώ ότι έρχεται η ώρα για Μουντιάλ.

Αυτή είναι μια παράδοση δεκαετιών. Οι ποδοσφαιρόφιλοι της δικής μου γενιάς είχαν την τύχη να μεγαλώσουν με τα Panini albums. Για καλή μας τύχη μυηθήκαμε από μικροί, και χάρη στα χαρτάκια κάναμε φίλους, συναναστροφές, και κερδίσαμε αναμνήσεις ανεκτίμητης αξίας.

Τέσσερα χρόνια πίσω, με την ευκαιρία του προηγούμενου Μουντιάλ, είχα καταφέρει να κάνω στους αναγνώστες της “Εξέδρας των Σπορ” ένα πολύ ακριβό δώρο, όλα τα albums της Panini για το Παγκόσμιο Κύπελλο, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο. Χάρη σε εκείνη την προσφορά τα χαρτάκια έγιναν ξανά δημοφιλή, και η μόδα επηρέασε τους σημερινούς πιτσιρικάδες. Χαίρομαι πολύ για αυτό, διότι τα χαρτάκια είναι αληθινό παιχνίδι, που ωθεί τα παιδιά στη γειτονιά, στη συναναστροφή με τους συμμαθητές και τους πιτσιρικάδες, στην επικοινωνία.

Το νέο album της Panini για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας έχει μόλις κυκλοφορήσει. Καλά κολλήματα σε όλους μας! :)

Ενα βιβλίο - κληρονομιά για τις επόμενες γενιές των ΑΕΚτσήδων

Για περίπου 11 χρόνια, από το 1993 μέχρι το 2004, δηλαδή στο πρώτο μισό της ζωής μου στην δημοσιογραφία, κάλυπτα το ρεπορτάζ της ΑΕΚ. Και πριν από μερικούς μήνες η ΑΕΚ μου έκανε την τιμή να μου ζητήσει να συμμετέχω, ανάμεσα σε 30 δημοσιογράφους, στην πρώτη και πολύ σοβαρή προσπάθεια για την καταγραφή της ιστορίας των 90 χρόνων της ζωής της.

Για όλους όσοι υπήρξαν ή ακόμη είναι μάρτυρες και παρατηρητές της καθημερινής ζωής της ΑΕΚ αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη τιμή. Το πιο σημαντικό της υπόθεσης αυτής όμως είναι ότι η σημερινή διοίκηση δεν θέλησε να ετοιμάσει μια επιλεκτική ή βολική διήγηση της ιστορίας του συλλόγου. Αφησε ελεύθερους τους δημοσιογράφους να γράψουν την αλήθεια που έχουν ζήσει και έχουν καταλάβει στο πέρασμα του χρόνου. Κατά συνέπεια αυτό το βιβλίο των 700+ σελίδων, το οποίο δεν έχω ακόμη ξεκινήσει να διαβάζω, μοιάζει εκ πρώτης όψεως με την αυθεντική, την πραγματική ιστορία της ΑΕΚ και όχι με μια ιστορία που βολεύει κάποιον ή εξυπηρετεί κάποιο συμφέρον.

Είναι μεγάλη δουλειά αυτή και μεγάλη η κληρονομιά που αφήνει στις επόμενες γενιές των οπαδών της η σημερινή ΑΕΚ. Πάνω σ' αυτό έγραψα ένα σημείωμα στο blog μου στο gazzetta.gr (πάταεδώ). 

Επιτέλους, μια ελληνική γιορτή του ποδοσφαίρου

Το Σάββατο είχα την τύχη να ζήσω μια από τις καλύτερες βραδιές του ελληνικού ποδοσφαίρου των τελευταίων ετών. Ο,τι πλησιέστερο σε γιορτή. Ναι, το ξέρω καλύτερα από τους περισσότερους από εσάς, χρειάστηκε να επιστρατευτεί η μισή Αστυνομία της χώρας για να γίνει ο τελικός σε πολιτισμένο περιβάλλον. Ομως δεν ήταν μόνο αυτό. Ηταν και που όλοι στο ΟΑΚΑ, και φαντάζομαι και όσοι το είδαν από τον ΟΤΕ TV, ασχολήθηκαν μόνο με το ποδόσφαιρο. Οχι με τον διαιτητή και τους βοηθούς, όχι με τους παράγοντες, όχι με το παρασκήνιο. Ηταν νικητής το ποδόσφαιρο στον τελικό του κυπέλλου.
Εγραψα σχετικά με αυτή την εμπειρία στο blog μου στο gazzetta.gr (πάτα εδώ). Και πόσταρα μερικά videos στο youtube.