Η μεγαλύτερη αθλητική απογραφή

Σε διάστημα περίπου 5 ημερών έχουν ήδη ψηφίσει περισσότεροι από 33 χιλιάδες φίλαθλοι. Η ψηφιακή κάλπη του gazzetta (πάτα εδώ για να τη βρεις) γεμίζει με τις προτιμήσεις των φιλάθλων σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, από την Ελλάδα και τον κόσμο, στην μεγαλύτερη αθλητική απογραφή που επιχειρήθηκε ποτέ.

Τόσο η συμμετοχή όσο και τα ευρήματά της, στην επεξεργασία των ζωντανών αποτελεσμάτων, μας έχουν εκπλήξει ευχάριστα. Στο gazzetta βρίσκουμε δημιουργικούς τρόπους επικοινωνίας με τους αναγνώστες μας, και φτάνουμε να δημιουργούμε μαζί τους περιεχόμενο, να τους ακούμε και να βελτιώνουμε το περιεχόμενο, να εξελίσσουμε το site.

Η απήχηση κάθε τέτοιας ενέργειας του gazzetta είναι μια καθαρή απόδειξη που τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι ο φίλαθλος ενθουσιάζεται όταν η συζήτηση επιστρέφει στον αθλητισμό και απομακρύνεται από τα τοξικά παρελκόμενα του.  

Το FourFourTwo για την ΑΕΚ

To FourFourTwo μου ζήτησε, προ ημερών, ένα κείμενο που διηγείται και εξηγεί την περιπέτεια της ΑΕΚ στη διάρκεια της σεζόν που έκλεισε, και την κατάληξή της, τον υποβιβασμό. 

Το ενδιαφέρον ενός εκ των πιο γνωστών και μεγάλων περιοδικών ποδοσφαίρου παγκοσμίως για την περιπέτεια της ΑΕΚ καταδεικνύει το μέγεθος της έκπληξης και της αίσθησης που δημιούργησε ειδικά στην ευρωπαϊκή αγορά η αγωνιστική κατάρρευση της ΑΕΚ.

Αν θέλεις να δεις το νέο τεύχος του FourFourTwo πάτα εδώ. Κι αν θέλεις να το αγοράσεις, είτε στην έντυπη είτε στην ipad μορφή του, πάτα εδώ και εδώ. 

Αν θέλεις να διαβάσεις κάτι σχετικό με αυτή την εμπειρία μου, πάτα εδώ. 

Ενα συνέδριο στο twitter

Η ελευθερία του Τύπου. Online και offline media. Κανόνες δεοντολογίας. Νέα Μέσα και social media. Paywalls: η σημασία της εφαρμογής τους για την επιβίωση και την ανεξαρτησία των media. Η Δημοσιογραφία των πολιτών. Το μέλλον του Τύπου μέσα από τις νέες τεχνολογίες. 

Ολα τα παραπάνω είναι μέσα στο πρόγραμμα ενός συνεδρίου στο twitter από τις 21 έως τις 23 Μαϊου.  Με το hash-tag #PressFreedomDay. Ομιλητές και κοινό θα είναι τα ίδια πρόσωπα, ο διάλογος κοινός για όλους. Μπορείτε να συμμετέχετε με ένα απλό tweet ή με κείμενο, ηχητικό απόσπασμα ή βίντεο. 

Το συνέδριο είναι ανοικτό για όλους και αποτελεί μία προσπάθεια για τη συγκέντρωση και καταγραφή θέσεων και απόψεων δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, επαγγελματιών της επικοινωνίας, αλλά και μπλόγκερ και πολιτών. 

Θεώρησα σκόπιμο και χρήσιμο να μοιραστώ μαζί σας την πληροφορία. 

Ο άνθρωπος μέσα από τη φανέλα με το 10

Επειδή μου έχει τύχει να γίνω πολλές φορές συνομιλητής, ή να πάρω μέρος σε μια συζήτηση προβληματισμού ενός νυν ή πρώην αθλητή σχετικά με το αν έχει ή όχι νόημα, αν “πρέπει” να γράψει και να εκδώσει την βιογραφία ή την αυτοβιογραφία του, εδώ και χρόνια έχω διαμορφώσει μια αντίληψη που έχει μέσα μου παγιωθεί: σκοπεύεις να τσαλακωθείς; Κάν'το, έχει νόημα, εκτός και αν νιώθεις πως δεν έχεις τίποτα να πεις, δηλαδή ότι η ιστορία σου δεν θα διδάξει, δεν θα εμπνεύσει, δεν θα βοηθήσει κανέναν. Δεν σκοπεύεις να τσαλακωθείς; Σκοπεύεις να είσαι καθωσπρέπει, να σιδερώσεις τον λόγο σου, να κρύψεις τα εσώψυχά σου, να μη διηγηθείς την πραγματική ιστορία αλλά μια έκδοση που σε βολεύει, να αποφύγεις την αλήθεια; Δεν υπάρχει κανένας λόγος να εκδώσεις βιογραφία ή αυτοβιογραφία. Δεν θα έχει κανένα νόημα για τον αναγνώστη της. Και, τελικά, είναι πιο πιθανό να λειτουργήσει βλαπτικά για σένα και την εικόνα που έχει ο κόσμος για σένα. Να νιώσει ο κόσμος είτε ότι είσαι πιο “δήθεν” από όσο είσαι, είτε ότι είσαι πιο “κενός” από όσο είσαι.

Ολα αυτά γύρισαν στο κεφάλι μου καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου της αυτοβιογραφίας του Ζιοβάνι (αν θέλεις να το βρεις, πάτα εδώ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "mvpublications"). Λόγω της ικανοποίησης που μου έδωσε η διαπίστωση ότι ο Ζιο την έκανε συνειδητά αυτή την επιλογή και άνοιξε την καρδιά του για μια σειρά από σοβαρά και ανθρώπινα ζητήματα που συνάντησε στον δρόμο της ζωής του. Αν ο στόχος του ήταν να γνωρίσουμε τον άνθρωπο που χρόνια τώρα κρυβόταν μέσα σε αυτόν τον ποδοσφαιριστή – μάγο, ο Ζιοβάνι πέτυχε τον στόχο του. Και, για καλή του τύχη, είχε πολύ καλή βοήθεια από έναν εξαιρετικό δημοσιογράφο, τον Αλέξανδρο Λοθάνο, ο οποίος κατάφερε να μετατρέψει τον λόγο του Ζιο σε λογοτεχνικό δίχως όμως να αφαιρέσει από μέσα του τα στοιχεία της ταυτότητάς του, για να μη χάσει ο λόγος την γνησιότητα, την αυθεντικότητά του. Είναι σαν να διαβάζεις τον Ζιοβάνι, αλλά με τον λόγο που ο Βραζιλιάνος μάγος θα ήθελε να αρθρώσει προκειμένου να σου διηγηθεί όπως ακριβώς θέλει εκείνος την ιστορία του.

Μέρες που είναι, θεωρώ ότι αυτό το βιβλίο είναι πολύ καλό δώρο για ένα παιδί κοντά στην εφηβεία το οποίο σκέφτεται να δοκιμάσει να γίνει ποδοσφαιριστής ή να κάνει πρωταθλητισμό σε ένα άθλημα μεγάλης απήχησης. Το “Ζιοβάνι – Ο Θρύλος” όμως δεν απευθύνεται μόνο σε αυτά, τα νέα παιδιά. Είναι γραμμένο για όλους εμάς που θαυμάσαμε τον Μάγο και θέλαμε/θέλουμε να γνωρίσουμε τον άνθρωπο που κρύβεται μέσα από τη φανέλα με το 10. Και έχει να σας πει πολλά. Σε μένα είπε. Η αυτοβιογραφία του Ζιο μπήκε ήδη στην “άξιζε που την έγραψε, άξιζε που την διάβασα” λίστα της συνείδησής μου.  

Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ψηφοφορία που έγινε ποτέ!

Αυτό που συμβαίνει, η απήχηση που έχει η ψηφοφορία που διοργανώνουμε στο gazzetta.gr για την ανάδειξη των κορυφαίων ομάδων, προπονητών και ποδοσφαιριστών στην ιστορία των μεγαλύτερων ελληνικών ομάδων μας έχει αφήσει όλους άναυδους. Σε διάστημα 7 ημερών περίπου 19.000 άνθρωποι βρήκαν νόημα στη συμμετοχή τους, μπήκαν και ψήφισαν για να γίνουν μέρος της κοινωνίας των ποδοσφαιρόφιλων που αναδεικνύει τους κορυφαίους όλων των εποχών για κάθε ομάδα.

Είναι μια ιδέα που είχαμε στο gazzetta για να δώσουμε την ευκαιρία στους αναγνώστες μας να δημιουργήσουν περιεχόμενο υψηλής αξίας μέσω facebook. Και η συμμετοχή των αναγνωστών δικαιώνει την επιλογή μας και αποδεικνύει ότι όταν η κουβέντα έχει νόημα και αφορά το καθαρό ποδόσφαιρο και όχι τα τοξικά παρελκόμενά του ο κόσμος είναι έτοιμος να μπει μαζικά σε αυτήν, να συμμετέχει δημιουργικά για να ψυχαγωγηθεί.

Είναι με διαφορά η μεγαλύτερου εύρους ψηφοφορία για την ανάδειξη των κορυφαίων που έγινε ποτέ. Κι είναι μια καθαρή απόδειξη ότι τα social media, αν χρησιμοποιούνται σωστά, μπορούν να προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στα αθλητικά media.

Αν σ' ενδιαφέρει να δεις την ψηφοφορία, να συμμετέχεις σε αυτήν, ή να παρατηρήσεις τα αποτελέσματα, πάτα εδώ. Η κάλπη θα είναι ανοιχτή μέχρι τις 18 Απριλίου. 

Απήχηση που μου δίνει πολύ κουράγιο

Αυτό ήταν ακόμη ένα κείμενο, του οποίου η απήχηση με ένοιαζε. Οχι η αναγνωσιμότητά του, αλλά η αντίδραση των αναγνωστών στα ερεθίσματα που δίνει το αντικείμενο που πραγματεύομαι. Γι' αυτό και μου έδωσαν μεγάλη χαρά τα περισσότερα από 1000 likes που του χάρισαν οι αναγνώστες του gazzetta στις πρώτες 20 ώρες της ζωής αυτού του κειμένου (πάτα εδώ αν δεν το έχεις διαβάσει). Μου δίνει μεγάλη ανακούφιση και πολύ κουράγιο κάθε τέτοια διαπίστωση. Κάθε φορά που βλέπω μπροστά μου ότι δεν είναι μια μικρή, ισχνή και αδύναμη μειονότητα οι άνθρωποι που νοιάζονται παίρνω μια βαθιά ανάσα. Και σε κάθε τέτοια φορά νιώθω την ανάγκη να σχολιάζω ότι καμαρώνω πολύ για την ποιότητα της πλειοψηφίας των αναγνωστών του blog μου. 

Το gazzetta γράφει online την ιστορία του ποδοσφαίρου!

Στο gazzetta είχαμε την ιδέα να διοργανώσουμε μια μεγάλη ψηφοφορία (πάτα εδώ για να τη βρεις) για να δώσουμε στους φίλους των 5 δημοφιλέστερων ελληνικών ομάδων ποδοσφαίρου να αναδείξουν με την ψήφο τους τους κορυφαίους στην ιστορία των Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Αρη.

Είναι η πρώτη φορά που ένα μεγάλο αθλητικό website δίνει αυτή την ευκαιρία στα εκατομμύρια των αναγνωστών του. Και, δεδομένου ότι κάθε επισκέπτης ψηφίζει μόνο μια φορά, θα έχουμε την ευκαιρία να επεξεργαστούμε στοιχεία που θα διαμορφώσουν την λίστα των κορυφαίων, όπως τους αντιλαμβάνονται οι σημερινές γενιές των Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων.

Φυσικά σας προτρέπω όλους να πάρετε μέρος σε αυτή την ψηφοφορία. Την αντιλαμβάνομαι αυτή ως μια σπουδαία ευκαιρία να αναδειχθούν οι κορυφαίοι των ποδοσφαιρόφιλων, όχι μόνο των "ειδικών" ή των προσώπων της ίδιας της αγοράς του ποδοσφαίρου. Ελπίζω να βρείτε ενδιαφέρουσα τη διαδικασία. Και φυσικά περιμένω τις παρατηρήσεις σας. Καλή ψήφο! :)

Χίλια like στους αναγνώστες μου!

Η αντίδραση των αναγνωστών σε αυτό το κείμενο που έγραψα στο gazzetta (πάτα εδώ) για όλο αυτό που συνέβη με τον Γιώργο Κατίδη και αυτό που έχει ακολουθήσει, ήταν ένα από τα καλύτερα μαντάτα που έλαβα τον τελευταίο καιρό. Τα σχόλια και τα μηνύματα που πήρα, τα 1400 share του κειμένου στο facebook, ο αριθμός των εμφανίσεων αυτής της σελίδας στο gazzetta, όσα μου γράψατε στο twitter και στα emails σας ήταν η καλύτερη αντίδραση που θα μπορούσα να φανταστώ, ή, πιο σωστά, πολύ καλύτερη από αυτή που φανταζόμουν.

Ποστάρω αυτό το κείμενο για να πω ένα δυνατό ευχαριστώ σε κάθε έναν από εσάς που νιώσατε την ανάγκη να μου πείτε μια κουβέντα, για να σας πω ότι κι εγώ πιάνω αρκετά συχνά τον εαυτό μου να νιώθει περήφανος για τους αναγνώστες του, και για να αποτυπώσω σε ένα μήνυμα την χαρά που που πήρα με μια ακόμη διαπίστωση που τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι, έστω κι αν καταντάμε να γινόμαστε μειοψηφία, υπάρχουν ακόμη πολλοί κανονικοί άνθρωποι στην Ελλάδα και, ευτυχώς, κυκλοφορεί ακόμη ανθρωπιά. Να 'στε καλά!

Ολο και περισσότεροι “κανονικοί” αναγνώστες!

Το αντιλαμβάνομαι ως εξαιρετικά ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο αυτό που συμβαίνει μετά από κάθε κείμενό μου στο blog μου στο gazzetta.gr που αφορά την επιχειρηματική πλευρά του αθλητισμού. Αυτό που είχε συμβεί μετά από ένα κείμενό μου για τον Μαραθώνιοτης Αθήνας. Αυτό που συνέβη την Τετάρτη και συμβαίνει σήμερα μετά από τα κείμενά μου για την λύση του footballtrading και για την επιχειρηματικήπροοπτική των προβληματικών ΠΑΕ.

Η απήχηση που έχουν αυτά τα κείμενα, αλλά και ο διάλογος που ανοίγουμε με ειδικούς αλλά και λιγότερο μυημένους αναγνώστες μου δίνει κουράγιο. Αφενός επειδή διαπιστώνω ότι πλέον κυκλοφορούν Ελληνες με γνώση, μόρφωση και σύγχρονη επιχειρηματική αντίληψη για τον αθλητισμό, και αφετέρου διότι βλέπω μπροστά μου να διαμορφώνεται ένα σημαντικό μέρος αναγνωστικού κοινού με υψηλότερες απαιτήσεις.

Αυτή η ανάρτηση έχει κυρίως αυτή τη σκοπιμότητα, να ενθαρρύνω κάθε έναν από εσάς που έχει να προσθέσει, να συμπληρώσει αυτά τα κείμενα να μη διστάζει να επιδιώκει την επικοινωνία μαζί μου. Οχι απλώς δεν με κουράζει, αλλά αντιθέτως με τρέφει. Διότι “κλέβω” γνώση και εμπειρία, και συγχρόνως παίρνω μεγάλη χαρά κάθε φορά που ανακαλύπτω “κανονικούς”, και όχι κάφρους, αναγνώστες.

Ο κόσμος ξυπνάει...

Οσα άκουσα και διάβασα σχετικά με το κείμενο που σήκωσα το μεσημέρι της Δευτέρας στο blog μου στο gazzetta.gr (βρες το εδώ) με αφορμή την επίθεση που δέχθηκε στο Καραϊσκάκη ο συνάδελφός μου Δημήτρης Τομαράς με άφησαν πολύ ικανοποιημένο. Και δεν αναφέρομαι τόσο στα σχόλια των συναδέλφων μου, αλλά κυρίως σε αυτά των αναγνωστών.

Μου δίνει ανακούφιση η διαπίστωση ότι γίνεται όλο και πιο πολύς, όλο και περισσότερος ο κόσμος που αντιλαμβάνεται, καταλαβαίνει περισσότερα, διαβάζει πίσω από τις γραμμές. Πιθανόν να είναι και αυτό ένα από τα καλά της κρίσης. Την πατήσαμε τόσο άσχημα οι Ελληνες σε όλα, που πλέον κάνουμε και δεύτερη και τρίτη σκέψη για κάθε πληροφορία που δεχόμαστε από τα media. Μακάρι να μην είναι πρόσκαιρο αυτό. Μακάρι να μην ξεχαστούμε αν κάποτε βελτιωθούν οι συνθήκες της ζωής μας. Για να κερδίσουμε και κάτι από την κρίση. 

Η απήχηση του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου

Οι αθλητικοί δημοσιογράφοι αρχίζουμε σιγά σιγά να συνειδητοποιούμε πόσο μεγαλύτερο έχει γίνει το κοινό που προτιμά να διαβάζει και να ακούει για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο πολύ περισσότερο από όσο ενδιαφέρεται για το ελληνικό. Οσα διαπιστώναμε από τις μετρήσεις και τις έρευνες των τελευταίων ετών τα βρίσκουμε σήμερα μπροστά μας σε κάθε σύγκριση της απήχησης ενός κειμένου με ελληνικό ενδιαφέρον με ένα κείμενο με ευρωπαϊκό ενδιαφέρον. Ειδικά μάλιστα όταν στο “ξένο” κείμενο πρωταγωνιστεί ένας μεγάλος ευρωπαϊκός σύλλογος ή ένας μεγάλος σταρ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Το βράδυ της Τετάρτης σήκωσα στο blog μου στο gazzetta ένα κείμενο (πάτα εδώ) με την ανάμνησή μου από μια συνάντηση με τον Φραντσέσκο Τότι το 2005, στο πλαίσιο μιας συνέντευξης για την SportDay. Για ακόμη μια φορά μέσα από τα μηνύματα και τις “στατιστικές” επιδόσεις του κειμένου στο gazzetta και τα social media βρέθηκα μπροστά στην επιβεβαίωση της διαπίστωσης ότι, για καλή τους τύχη, οι σημερινοί ποδοσφαιρόφιλοι έχουν αφήσει στην άκρη την ελληνική μπάλα και έχουν πλησιάσει, όσο ποτέ στο παρελθόν, την ξένη. Κάνουν χρήση όλων των media και social media, εκμεταλλεύονται στο έπακρο την τεχνολογία και καταφέρνουν να ζουν μέσα στον κόσμο της αγαπημένης τους ευρωπαϊκής ομάδας. Κι είναι υγεία, όχι ξενομανία αυτό. 

Οι νεότερες γενιές των ποδοσφαιρόφιλων μαθαίνουν να εκτιμούν, να θαυμάζουν, να κατανοούν και να παρακολουθούν το κανονικό ποδόσφαιρο, όχι αυτή την έκδοση του αθλήματος που παίζεται στην Ελλάδα. 

Κουβέντα με τον Εβαλντ Λίνεν

Ο Εβαλντ Λίνεν είναι ο αποψινός καλεσμένος μας στο στούντιο του ΟΤΕ TV, στην εκπομπή “Πάμε Γήπεδο” (21.00, ΟΤΕ Sport3). Είναι ο δεύτερος προπονητής, μετά τον Φερνάντο Σάντος που μας δίνει την χαρά να τον φιλοξενήσουμε για να κάνουμε μια ποδοσφαιρική κουβέντα μαζί με τον Μιχάλη Τσόχο. Κι ο στόχος μας είναι να τηρήσουμε τη μικρή παράδοση που έχουμε ήδη δημιουργήσει με όλους τους καλεσμένους μας, για αυθεντικές και ουσιαστικές ποδοσφαιρικές συζητήσεις, μακριά από τα “τοξικά” που δηλητηριάζουν την ελληνική έκδοση του αθλήματος. 

Το blog ξαναπαίρνει ζωή

Πάνε περίπου 4,5 μήνες από την τελευταία ανάρτηση στο blog μου. Περίπου το ίδιο διάστημα έχει περάσει δίχως ανανέωση στο περιεχόμενο των “Insiders”, ενός site που είχε/έχει πολύ καλές προδιαγραφές, αλλά για κακή του τύχη είναι ερασιτεχνικό, δίχως έσοδα και, κατά συνέπεια, δίχως πηγή χρηματοδότησης για να καλύψει τις ανάγκες και να προσφέρει αμοιβή για τα κείμενα.

Οι υποχρεώσεις μου στο gazzetta.gr και τον OTE TV, μαζί και η αρθρογραφία μου στη SportDay, δεν μου αφήνουν πολλά περιθώρια για να υποστηρίξω μόνος το theinsiders.gr. Γι' αυτό και έχουμε προτιμήσει, με τον Μιχάλη Τσόχο, να το αφήνουμε ανενεργό μέχρι την ημέρα που θα βεβαιωθούμε ότι είμαστε σε θέση να το ξαναβάλουμε σε καθεστώς κανονικής λειτουργίας.

Το καθημερινό blogging στο gazzetta καλύπτει στον μέγιστο βαθμό την ανάγκη μου να σημειώνω οτιδήποτε με ανησυχεί σχετικά με τον αθλητισμό. Συχνά βρίσκω την ευκαιρία να εκτονώνω και άλλες ανησυχίες μου στο aixmi.gr. Παρ' όλα αυτά όμως, κυρίως επειδή δεν καταφέρνω να απαντώ τακτικά σε όσα με ρωτάτε σχετικά με τις δραστηριότητές μου, αλλά και επειδή συχνά αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω για άλλα, εκτός αθλητισμού, θέματα, σκοπεύω να ξαναδώσω ζωή σε αυτό το blog.

Συνεχίστε να μου στέλνετε οτιδήποτε θέλετε στο email μου και σε facebook/twitter. Και υπόσχομαι σύντομα να δώσω έναν καλό ρυθμό αναρτήσεων σε αυτό το blog, κυρίως για να απαντώ μαζικά σε όσα με ρωτάτε. Stay tuned.

ΥΓ. Η φωτογραφία μπήκε για να “τιμήσει” όλους εσάς για τα μηνύματα που μου στείλατε σχετικά με την κουβέντα που έκανα με τον Σταύρο Θεοδωράκη στους “Πρωταγωνιστές”. Σας ευχαριστώ!

To νέο μου blog στο gazzetta.gr

Νέα μέρα στη δουλειά! Από σήμερα θα με βρίσκετε στο gazzetta.gr. Με μια νέα έκδοση της στήλης "Inside Sports", με περισσότερο περιεχόμενο, το οποίο θα δημιουργείται καθημερινά και με τη δική σας συμμετοχή.

Περιμένω τις ερωτήσεις σας στο info@sambrakos.com, στις οποίες θα απαντώ, με μια επιλογή, καθημερινά. Δεν περιμένω όμως μόνο αυτό από εσάς. Στείλτε μου ένα video, ή μια φωτογραφία που σας έκανε κλικ, ένα κείμενο που ξεχωρίσατε σε ένα ξένο site, οτιδήποτε θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μου και με τους αναγνώστες του gazzetta.gr.

Οι οπαδοί αρνούνται να πληρώσουν το χαράτσι και οι ΠΑΕ πεθαίνουν

Εγραψα στην aixmi.gr (πατήστε εδώ) για την σημερινή κατάσταση των ΠΑΕ του ποδοσφαίρου και την προοπτική του επαγγελματικού ποδοσφαίρου τώρα που οι οπαδοί αρνούνται να πληρώσουν το "χαράτσι" και μένουν μακριά από τις κερκίδες.