Το μπόνους της ΑΕΚ από την πρόσληψη Χιμένεθ

Είναι πολύ καλό μαντάτο για την ΑΕΚ ότι οι περίπου 7 στους 10 που απαντούν στη δημοσκόπηση του exedrasports.gr αντιλαμβάνονται ως πολύ καλή επιλογή τον Μανόλο Χιμένεθ. Της έχει λείψει της ΑΕΚ η εμπιστοσύνη προς τον προπονητή της. Εχει ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθανόταν έτσι για αυτόν που καθόταν στον πάγκο της.

Η ιστορία του ποδοσφαίρου και ειδικά αυτή του ελληνικού διδάσκει ότι προπονητής που δεν είχε υποστήριξη διοίκησης – ποδοσφαιριστών – οπαδών δεν μακροημέρευσε και δεν πέτυχε πολλά. Ο Χιμένεθ στην εκκίνηση θα τους έχει όλους μαζί του. Αυτή η υποστήριξη μπορεί να αλλάξει την αύρα στην ΑΕΚ. Και αν αλλάξει τη διάθεσή της η ΑΕΚ μπορεί να αλλάξει λίγο και την τύχη της. Θαύματα δεν γίνονται συχνά στο ποδόσφαιρο, αλλά η τύχη δεν έρχεται αν δεν την προκαλείς. Και είναι γεγονός ότι η ΑΕΚ, η οποία τελευταία παίζει με την τύχη της, όχι μόνο δεν την προκαλούσε εσχάτως, αλλά αντίθετα κατάφερνε διάφορα μεταφυσικά επιτεύγματα. Όπως το να χάνει 6-7 ευκαιρίες για γκολ και να δέχεται γκολ στην πρώτη, μισή ευκαιρία του αντιπάλου της.

Το ποδόσφαιρο πουλά περισσότερο στην κρίση

Άλλο ένα σημάδι της απήχησης του ποδοσφαίρου στην περίοδο της κρίσης. Η EA Sports ανακοίνωσε ότι το FIFA 2011 σπάει ήδη τα ρεκόρ των προηγούμενων πωλήσεων στην Ευρώπη και ενώ καλά καλά δεν έχει ακόμη εξαπλωθεί στην αγορά αυτή η νέα έκδοση του παιχνιδιού της.

Αυξήσεις τζίρου παρουσιάζουν, στην εποχή της οικονομικής κρίσης, μια σειρά από εταιρείες που επιχειρούν στο ποδόσφαιρο. Αυξήσεις συνδρομών παρουσιάζει η NOVA στην εποχή της οικονομικής κρίσης.

Εχω αμέτρητες φορές επαναλάβει, στις κουβέντες με τα πρόσωπα της διοίκησης του ποδοσφαίρου ότι η συγκυρία της οικονομικής κρίσης έχει γεννήσει μια ευκαιρία αναγέννησης και αναβάθμισης του ελληνικού πρωταθλήματος. Γίνεται πλέον εύκολα αντιληπτό ότι το ποδόσφαιρο ξαναμπαίνει ή μπαίνει βαθύτερα στις αγαπημένες συνήθειες μεγαλύτερης μάζας Ελλήνων, ως, εκτός των άλλων, φθηνή ψυχαγωγική διέξοδος. Κι όμως το ελληνικό ποδόσφαιρο επιμένει να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος της ευκαιρίας του. Και αυτό συμβαίνει επειδή στην πραγματικότητα κανείς δεν νοιάζεται να επεξεργαστεί τα νέα δεδομένα. Το τηλεοπτικό συμβόλαιο να ‘ναι καλά και … έχει ο θεός…

Καμαρώνω για τον Παναιτωλικό

Μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση η διαπίστωση ότι παίρνουν χαρές και κουράγιο από την «Εξέδρα των σπορ» οι φίλοι των επαρχιακών ομάδων. Αλλοτε οι Αγρινιώτες, όπως συνέβη τούτη την Κυριακή, άλλοτε οι Γιαννιώτες, άλλοτε οι Κρητικοί, άλλοτε οι Βολιώτες, οι Σερραίοι, οι Καβαλιώτες, οι Πατρινοί. Κάπως έτσι εξηγείται άλλωστε η θέρμη με την οποία έχει αγκαλιάσει η ελληνική επαρχία την «Εξέδρα». Πρόκειται για ένα γεγονός που με κάνει να καμαρώνω για την εφημερίδα μας.

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια των οπαδών του Παναιτωλικού. Η άποψή μου για την προσπάθεια του Παναιτωλικού είναι ακριβώς αυτή που έγραψα στο κυριακάτικο φύλλο της «Εξέδρας». Γι’ αυτό και είμαι οπαδός του. Και εύχομαι να τον δω και να τον καμαρώσω στην Superleague.

Τελικά πόσο τυχερό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο που έχει Πατέρα – Μαρινάκη;

Το είχα κρατήσει αυτό το τσιτάτο, το «το ποδόσφαιρο είναι τυχερό που μας έχει» που είχε πει ο Νίκος Πατέρας αναφερόμενος στη φιλία του με τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Και θα ‘θελα πολύ να το βλέπω να συμβαίνει στην πράξη. Να μας κάνουν, τα κεφάλια του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, να χαιρόμαστε και να αντιλαμβανόμαστε ως τύχη για το πρωτάθλημα τη σύγχρονη ύπαρξή τους στο τιμόνι των «αιωνίων».

Με όσα συνέβησαν το βράδυ του Σαββάτου, σε συνέχεια όσων είχαν συμβεί τις προηγούμενες εβδομάδες, οι δύο φίλοι συνεχίζουν να δίνουν την εντύπωση ότι αποφάσισαν για πρώτη φορά στη ζωή τους να γίνουν εχθροί. Κάποιος που τους ξέρει καλά μου είχε πει πρόσφατα ότι η φιλία τους είναι τόσο βαθιά που θα μπορούσε να χαλάσει, για λίγο, μόνο για μια γκόμενα. Για να μην είχε συμβεί αυτό στο διάστημα της εφηβικής ζωής τους, σήμαινε ότι είχαμε ξεπεράσει και αυτόν τον κίνδυνο. Ελα όμως που η μπάλα είναι η πιο δύσκολη και η πιο επιθυμητή γκόμενα συνάμα. Για χάρη της έχουν τιναχθεί στον αέρα φιλίες, συμμαχίες, κουμπαριές, συγγένειες, σπιτικά, εταιρείες.

Στην υπόθεση που συζητάμε δεν είναι ούτε ότι μας απογοητεύουν ούτε ότι μας στεναχωρούν. Είναι ότι βάζουν τη ζωή του ποδοσφαίρου σε κίνδυνο. Και υποβιβάζουν την ποιότητα της ζωής του πρωταθλήματος. Διότι πες πες στο τέλος θα γίνει το κακό. Θα συμβεί. Θα γίνει το μπαμ, ο τσαμπουκάς, ο σαματάς, ο – παναγία μου – σκοτωμός. Και τότε θα ‘ναι πολύ αργά για δάκρυα.

Δεν είναι καλό μονοπάτι αυτό στο οποίο βαδίζει η σχέση Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού στην εποχή των Πατέρα – Μαρινάκη. Και είναι πολύ επικίνδυνο. Όχι για τους ίδιους. Είναι τόσο φίλοι, που στο δρόμο θα τα ξαναβρούν. Είναι επικίνδυνο για τις μάζες. Και αν για τους κάφρους το ποδόσφαιρο δεν θα ‘πρεπε να σκάει, σκάει για τον άμαχο πληθυσμό. Τις παράπλευρες απώλειες. Τους αθώους και ανυποψίαστους που την πληρώνουν συχνά επειδή κάνουν το λάθος να πάνε μια βόλτα σε ένα γήπεδο για να δουν ποδόσφαιρο, ή έκαναν το άλλο λάθος, να ζουν ή να δουλεύουν κοντά σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο.

Ποιος να τραβήξει το αφτί του ποδοσφαίρου;

Μια χαρά τα έλεγε τις προάλλες ο αθλητικός εισαγγελέας στα επιτελικά στελέχη των αθλητικών εφημερίδων. Και έχει δίκιο. Συχνά υπάρχουν δημοσιεύματα ή φωνές από μικρόφωνα, που αποκαλούνται δημοσιογραφικά κείμενα ή λόγια, τα οποία παράγουν, γεννούν ή συντηρούν βία.

Τι συμβαίνει όμως όταν είναι οι παράγοντες του ποδοσφαίρου αυτοί που γεννούν ή συντηρούν ή οξύνουν τον φανατισμό και σπρώχνουν προς τον χουλιγκανισμό για ένα πέναλτι, μια κόκκινη, μια κακή διαιτησία; Ποιος ασχολείται με αυτούς;

Και παρακάτω: πότε έψαξε ο εισαγγελέας ή οποιαδήποτε άλλη αρχή τι ακριβώς συμβαίνει στα καμαράκια των διαιτητών στα γήπεδα, ή στο ταξί που χρησιμοποιούν και στο ξενοδοχείο που κοιμούνται;

Πότε και ποια ήταν η τελευταία φορά που ελέγχθηκε για την εκτός ορίων συμπεριφορά του ένας παράγοντας του ποδοσφαίρου; Πότε και πού έγινε τελευταία φορά face control για να κοπούν στην πόρτα οι κάθε λογής μπράβοι και «συνοδοί»; Ποιος νοιάστηκε να μάθει για ποιο λόγο κυκλοφορούν όλοι αυτοί οι άσβερκοι στα αποδυτήρια του ποδοσφαίρου;

Καλές οι κινήσεις για το θεαθήναι, καλή και οι επικοινωνία που δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι ξαφνικά το κράτος επιθυμεί να καθαρίσει το ποδόσφαιρο. Κάπου εδώ όμως τα ψέματα τελειώνουν. Και ξαναβρισκόμαστε μπροστά στην ωμή αλήθεια του ελληνικού ποδοσφαίρου: στη λάσπη, τη βρωμιά, τα νταβατζιλίκια και τα μπραβιλίκια, τους ψευτοτσαμπουκάδες και τις επιδείξεις ισχύος, στην εκτός ορίων συμπεριφορά που έχει εδώ και δύο δεκαετίες γίνει νόμος και ρουτίνα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Η επίδειξη ταπεινοφροσύνης του «Λύμπε», η μεγαλύτερη προσφορά προς την Εθνική

Αυτή, η είδηση της επιστροφής του Νίκου Λυμπερόπουλου στην Εθνική είναι μια εξέλιξη – βάλσαμο για την ομάδα του ποδοσφαίρου. Διότι είναι μια επίδειξη ταπεινοφροσύνης από έναν ποδοσφαιριστή σε μια στιγμή που η Εθνική την είχε ανάγκη για να μην χάσει η φανέλα της το βάρος που απέκτησε στη διάρκεια των προηγούμενων έξι ετών.

Στα καβαλημένα 35 του, ο Λυμπερόπουλος δεν είχε προσωπικό κίνητρο για να επιστρέψει στην Εθνική. Διότι δεν υπάρχει προοπτική στη συμμετοχή και την παρουσία του στην ομάδα. Δεν προλαβαίνει, στο μυαλό του, την επόμενη μεγάλη διοργάνωση, το Euro 2012. Θα κλείνει τα 37 εκείνη την εποχή. Ο «Λύμπε» όμως έβαλε το συμφέρον της Εθνικής πάνω από το δικό του. Είπε «ναι» στην επιστροφή, για να βοηθήσει όσο χρειαστεί την ομάδα σε δύο καθοριστικά παιχνίδια, αυτά που έχει μπροστά της, αυτά που κρίνουν σε μεγάλο βαθμό αν η Ελλάδα θα καταφέρει να πάει στο επόμενο Euro.

Ο Λυμπερόπουλος το κάνει αυτό σε μια εποχή που αρκετοί νεότεροι από αυτόν ποδοσφαιριστές επέλεξαν να αποχωρήσουν από την Εθνική επειδή έτσι έκριναν ότι προστάζει το προσωπικό συμφέρον τους. Επειδή έβαλαν το εγώ τους πάνω από την Εθνική. Επειδή έτσι έμαθαν να της συμπεριφέρονται της Εθνικής. Επειδή επέλεξαν αυτό τον τρόπο για να της ανταποδώσουν το καλό που έκανε αυτή στην καριέρα τους.

Δεν ξέρω πόσο θα καταφέρει να βοηθήσει αγωνιστικά την Εθνική ο Λυμπερόπουλος. Η προσφορά του όμως έγινε ήδη μεγάλη. Μεγαλύτερη από αυτή των ενός, δύο γκολ που θα μπορούσε ή μπορεί να βάλει με τη φανέλα της. Ο «Λύμπε» έπλυνε τη φανέλα και την ξανάκανε αστραφτερή στα μάτια της κοινωνίας του ποδοσφαίρου. Μαγκιά του. Και μπράβο του.

Ηττα της ΑΕΚ η αποτυχία του Μπάγεβιτς

Δυστυχώς δεν βρίσκω τον χρόνο να απαντήσω σε όλα τα emails σας. Ομαδοποιώντας τις ερωτήσεις επιχειρώ μέσα από αυτό το σημείωμα να απαντήσω σε όλους.

Καλά έκανε ο Ντούσαν Μπάγεβιτς. Αφού εκτίμησε ότι δεν μπορεί να αλλάξει την εικόνα και την μοίρα της ομάδας που έστησε υπό τις δεδομένες συνθήκες στη διάρκεια της 2ετίας, έκανε καλό που αποχώρησε. Και στον εαυτό του και στην ΑΕΚ. Διότι εκείνος θα βρει την ψυχική ηρεμία του. Και η ΑΕΚ, εφόσον πέσει στα χέρια ενός ικανού προπονητή που θα θεωρεί εαυτόν έτοιμο και επαρκή για να κάνει την ΑΕΚ ξανά ομάδα, θα βγει κερδισμένη.

Δεν λύνεται το πρόβλημα της ΑΕΚ με την πρόσληψη ενός προπονητή. Αυτή είναι η άποψή μου, την οποία τεκμηρίωσα στο σημερινό σημείωμά μου στην «Εξέδρα». Είναι τόσο κακοφτιαγμένο αυτό το ρόστερ, και είναι τόσο σημαντικές οι ελλείψεις του στον άξονα και τα άκρα της άμυνας, που δεν αρκεί ένας ικανός προπονητής για να αναγεννήσει την ΑΕΚ και να την ετοιμάσει σε χρόνο dt για πρωταθλητισμό. Το πρόβλημα της ΑΕΚ είναι βαθύτερο και σύνθετο. Αποψή μου είναι ότι προτού επιλέξει τον προπονητή η ΑΕΚ, δηλαδή η διοίκησή της, πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να κάνει. Να λάβει μια απόφαση στρατηγικής σημασίας. Αν νομίζει ότι με έναν ικανό προπονητή η σημερινή ομάδα θα γίνει πρωταθλήτρια, ας ψάξει για κάποιον που ξέρει να κάνει αυτή τη δουλειά. Αν καταλήξει σε συμπέρασμα ότι ο καλύτερος δρόμος είναι να φτιάξει νέα ομάδα και να κόψει άμεσα από το ρόστερ τους ληγμένους ποδοσφαιριστές, για να δώσει ευκαιρίες σε παιδιά της ακαδημίας της, έχει ανάγκη από έναν προπονητή με διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Είναι ήττα της ΑΕΚ η αποτυχία του Ντούσαν Μπάγεβιτς. Διότι υπό τις παρούσες, τουλάχιστον οικονομικά, συνθήκες δύσκολα θα βρει προπονητή αντίστοιχων προδιαγραφών.

Πολύ λογικά, μετά την αποχώρηση του Μπάγεβιτς, το φως της ευθύνης θα πέσει πάνω στους ποδοσφαιριστές. Και είναι ώρα για ξεσκαρτάρισμα. Οποιος δεν της κάνει της ΑΕΚ πρέπει να αποχωρήσει. Όπως και αν λέγεται, όσο και αν κοστίζει, όσο καλός παίκτης και αν μοιάζει να είναι. Διαφορετικά η ΑΕΚ δεν πρόκειται να ξαναγίνει ομάδα.

Ξένοι διαιτητές στο ελληνικό πρωτάθλημα

Στο σημερινό φύλλο της «Εξέδρας των σπορ» μπορεί να μάθει κανείς την ιστορία της σχέσης του ελληνικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος με τους ξένους διαιτητές. Την αρχή, την εξέλιξη και την κατάληξη της σχέσης της πρώτης κατηγορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου με τους αλλοδαπούς διαιτητές που έρχονταν για να σφυρίξουν.

Πρόκειται για ένα ανάγνωσμα που εκτός από γνώση προσφέρει και τη διαπίστωση ότι στην Ελλάδα όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν. Είναι ένα από τα κείμενα που ξεχωρίζω σήμερα στην «Εξέδρα». Ένα από τα κείμενα που με κάνουν να καμαρώνω. Διότι μπορεί κανείς να το συναντήσει μόνο στην «Εξέδρα».

Στο σχετικό γκάλοπ του exedrasports.gr το περίπου 75% δηλώνει έτοιμο να καλωσορίσει τους ξένους διαιτητές στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν μου προκαλεί εντύπωση. Μάλιστα θα περίμενα το ποσοστό να ξεπεράσει το 80%, παρ’ όλο που οι περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε ότι η άφιξη των ξένων δεν θα αρκούσε για να λύσει το πρόβλημα.

Λιγότεροι ακροατές στον αέρα, καλύτερο πρόγραμμα

Στο σημερινό μου σημείωμα στην "Εξέδρα" έγραψα τις σκέψεις που μου προκάλεσαν όσα έγιναν ή μαθεύτηκαν χθες σχετικά με το ποδόσφαιρο. Με ενδιαφέρει η άποψή σας πάνω σε όλα τα ζητήματα. Και ειδικά πάνω στο τελευταίο που πιάνω, αυτό της απόφασης του NovaΣΠΟΡ FM να περιορίσει τις τηλεφωνικές γραμμές ακροατών στον αέρα του. Αυτή η επιλογή με κάνει αισιόδοξο για τη νέα τάση που είναι πιθανό να δημιουργήσει στα αθλητικά ψηφιακά media. Ελπίζω ότι θα βοηθήσει για να ανέβει το επίπεδο. Με ενδιαφέρει όμως η άποψή σας. Μπείτε στον κόπο να μου τη στείλετε με ένα email.

Η Γαλατά, το facebook και οι Γαλατάδες…

Χαίρομαι που βρήκατε διασκεδαστικό το σημερινό σημείωμά μου στην «Εξέδρα». Δυστυχώς δεν χαίρομαι όμως με τη διαπίστωση στην οποία αυτό οδηγεί. Με στεναχωρεί αφάνταστα που το ελληνικό ποδόσφαιρο επιμένει να ζει στην εποχή του τσακμακιού την ώρα που η Ευρώπη απολαμβάνει την εποχή του λέιζερ…

Καλά κάνει και καλώς να πράξει ο εισαγγελέας!

Zητάτε την άποψή μου σχετικά με την επιλογή του εισαγγελέα να προσκαλέσει τους προέδρους της ΕΠΟ και της Superleague και τα επιτελικά στελέχη των αθλητικών εφημερίδων για κουβέντα πάνω στη συμπεριφορά τους και σχετικά με το αν και κατά πόσο αυτή γεννά ή συντηρεί ή ευνοεί ή σιγοντάρει τη βία. Πολύ καλά έκανε ο εισαγγελέας. Και εύχομαι να μην μείνει στα λόγια και αυτού του είδους τις συγκεντρώσεις, αλλά να προχωρήσει και στις πράξεις που δείχνει αποφασισμένος να κάνει. Μακάρι!

Το κατάντημα της ΕΡΤ βλάπτει τον Ελληνα

Το κατάντημα της ΕΡΤ έχει φτάσει να κάνει ζημιά στον μέσο Ελληνα, δηλαδή σε όποιον επιλέγει τα κρατικά τηλεοπτικά κανάλια για την ενημέρωσή του. Το τμήμα ειδήσεων έχει φτάσει να κάνει επιλογή θεμάτων που καλύπτει. Ακόμη και αν αυτά είναι σοβαρά. Εκρινε, για παράδειγμα, η ΕΡΤ ότι δεν άξιζε τον κόπο να στείλει μια κάμερα στο δικαστήριο όπου επρόκειτο να δικαστεί η υπόθεση Τζέκου – Κεντέρη – Θάνου. Και πρόβαλε, χθες, πλάνα αρχείου. Δίχως φυσικά την ένδειξη «πλάνα αρχείου» στην οθόνη. Για να παραπλανήσει εμένα, τον τηλεθεατή, που σκέφτηκα «κοίτα, πήγαν ο Κεντέρης και η Θάνου στο δικαστήριο». Δίχως φυσικά να αναφέρει ο παρουσιαστής ότι οι πρώην αθλητές δεν βρίσκονταν στο δικαστήριο. Και σκέφτομαι, ο τηλεθεατής, πόσα άλλα τέτοια παραμύθια έχω φάει, πόσες φορές έχω εξαπατηθεί εσχάτως επειδή έκανα το λάθος να δω ειδήσεις στην ΝΕΤ ή την ΕΤ…

Το νέο μεγάλο ρεκόρ των Κεντέρη - Θάνου

Εκλεισαν 6ετία. Και βαδίζουν ολοταχώς προς την επίτευξη νέου ρεκόρ. Της επταετίας. Ο Κώστας Κεντέρης, η Κατερίνα Θάνου και ο Χρήστος Τζέκος πήραν αναβολή για το ατύχημα της μηχανής του 2004 για το 2011. Με στόχο βεβαίως, τι άλλο, την παραγραφή του αδικήματος, στην 8ετία. Ακόμη μια κοινωνική προσφορά του αθλητισμού προς τον Ελληνα πολίτη. Ακόμη ένα ηθικό δίδαγμα: κάνε το αδίκημα και μη νοιάζεσαι, δεν θα δικαστεί ποτέ και θα παραγραφεί. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο, που έλεγε κι ο Κεντέρης στη διαφήμιση…

Φωνάζουμε για τη βία, αλλά δεν ακούει κανείς

Με τρομάζει η διαπίστωση ότι έχουμε φτάσει, οι αθλητικοί δημοσιογράφοι, να συζητάμε ανοικτά, δημόσια, τον φόβο ότι έρχεται έξαρση των φαινομένων βίας στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ και ουδείς ταράζεται, ενοχλείται, ανησυχεί, δείχνει με πράξεις ότι θέλει να προλάβει το κακό. Αύριο ο εισαγγελέας δέχεται στο γραφείο του στελέχη των αθλητικών εφημερίδων. Μακάρι να έλυνε το πρόβλημα αυτή η συνάντηση. Μακάρι να μην ήμουν τόσο βέβαιος ότι και τούτη τη φορά δεν θα αποφύγει τον εκτροχιασμό ο αθλητισμός.

Η υστερία του Αδαμίδη κρύβει την απόγνωση της ΑΕΚ

Δεν είμαι βέβαιος ότι ο Σταύρος Αδαμίδης ξέρει τι κάνει στο θέμα της διαιτησίας. Είμαι βέβαιος ότι η ΕΠΟ και η ΚΕΔ δεν έχουν ιδέα για το τι πρέπει να κάνουν στο θέμα της διαιτησίας. Εχω τη βεβαιότητα ότι η ΑΕΚ έχει αδικηθεί στο περσινό πρωτάθλημα από τη διαιτησία. Και κάτι πρέπει να κάνει γι’ αυτό. Ακόμη και αν αυτός δεν είναι ο καλύτερος δρόμος, τουλάχιστον ο Αδαμίδης ψάχνει να κάνει κάτι. Ακόμη και αν δεν θα διανοούνταν ποτέ να βγάλει την ΑΕΚ από έναν αγώνα πρωταθλήματος, επειδή αυτή η κίνηση θα ήταν αυτοκτονία, κάνει κάτι: εκδηλώνει την απόγνωσή του. Τι θα πετύχει; Τουλάχιστον να τραβήξει για λίγο την προσοχή. Διότι τη συγγνώμη του Κουκουλάκη δεν μπορεί να την εξαργυρώσει σε βαθμούς, όπως έγραψα σήμερα στην «Εξέδρα». Τούτες τις μέρες προσπαθεί να την εκμεταλλευτεί την υπόθεση ώστε να εξασφαλίσει ότι αυτό το χειρουργείο ήταν το τελευταίο. Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα καταφέρει τίποτα. Τουλάχιστον όμως προσπαθεί.