Να η λύση για την πάταξη της βουβουζέλας

Eνα από τα μεγαλύτερα viral του internet παγκοσμίως ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο. Δηλαδή με την βουβουζέλα, το παγκόσμιο φαινόμενο του ποδοσφαίρου, το οποίο έχει εξελιχθεί σε πανδημία, αφού έχει εξαπλωθεί σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Το «Will It Blend?» δίνει τη λύση στην υπόθεση της βουβουζέλας. Δείτε το βίντεο…

Το πιο ζωντανό Μουντιάλ στην ιστορία

Εχω σημειώσει πολλές φορές ότι αυτό είναι ένα Μουντιάλ ορόσημο. Διότι είναι το πρώτο στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου το οποίο παρακολουθούμε, όλα τα μέλη της παγκόσμιας κοινωνίας του ποδοσφαίρου, τόσο στενά. Η τεχνολογική επανάσταση της εποχής μας έχει δώσει το προνόμιο να ακολουθούμε τους ποδοσφαιριστές, να μπαίνουμε στη ζωή που κάνουν στη Νότια Αφρική, να μοιραζόμαστε τις «ιδιωτικές» στιγμές τους, να διαβάζουμε, μέσα από τα tweets και την αλλαγή στο status τους, τις αντιδράσεις και τα συναισθήματά τους, να τους γνωρίζουμε καλύτερα σε ανθρώπινο επίπεδο, να ερχόμαστε πιο κοντά και να γινόμαστε πιο πλούσιοι σε συναισθήματα.

Οι επιστήμονες λένε ότι παρακολουθώντας ποδόσφαιρο γεύεσαι 2,5 φορές περισσότερο τη ζωή, χάρη στα συναισθήματα που βιώνεις. Χάρη στα social media και την δύναμη της εικόνας αυτός ο πολλαπλασιασμός δίνει ακόμη μεγαλύτερο γινόμενο.

Βλέποντας το βίντεο με την είσοδο της Σοφίας στα αποδυτήρια της Ισπανίας μετά τον ημιτελικό, οι Ελληνες ζηλέψαμε πολύ. Διότι αυτές τις στιγμές, των πανηγυρισμών στα αποδυτήρια στο Euro 2004, τις χάσαμε. Δεν ήταν τότε τόσο εύκολο να διεισδύσει κανείς στην κρυφή ζωή μιας ομάδας. Και αν είδαμε κάτι, ήταν οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι ποδοσφαιριστές. Με καθυστέρηση περίπου δύο ετών…

Η καλύτερη ομάδα είναι στον τελικό

Η καλύτερη ομάδα πέρασε στον τελικό. Η Ισπανία έλυσε τις απορίες, μαζί με τους κόμπους που της έβαλε ο Γιόακιμ Λεβ και έφτασε στην τελευταία πίστα του παιχνιδιού. Θα μείνουμε με την απορία σχετικά με το τι θα συνέβαινε αν έπαιζε ο Μίλερ ή αν οι Γερμανοί πίστευαν περισσότερο στην ικανότητά τους να δημιουργήσουν και προσπαθούσαν να παίξουν ποδόσφαιρο.

Οι Ισπανοί έβγαλαν το καλύτερο παιχνίδι τους στην πιο κρίσιμη στιγμή. Γι’ αυτό και πείθουν τον πλανήτη του ποδοσφαίρου ότι αυτή η γενιά έχει τινάξει από πάνω της τη looserιά των προηγούμενων γενιών και έχει φτιάξει μέταλλο πρωταθλητή. Αυτούς υποστηρίζω στον τελικό. Διότι η επικράτησή τους θα είναι νίκη του ποδοσφαίρου, του ποιοτικού ποδοσφαίρου, αυτού που μας καλόμαθαν να παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια τα ισπανικά προϊόντα, η Εθνική και η Μπαρτσελόνα.

Σκεφθείτε τον Οτο στη θέση του Ντούνγκα...

Τα ίδια με τον Ντιέγκο τραβάει και ο Ντούνγκα. Δείτε το βίντεο, και πατήστε τα κουμπιά με τη σειρά... Σκεφτείτε τον Οτο στη θέση του Ντούνγκα, αν η Ελλάδα είχε επιστρέψει με ήττες Αμερικής από τη Νότια Αφρική...

Τι κι αν έχασε; Παραμένει ο Ντιέγκο...

Εχει κάνει τον γύρο του κόσμου και χτυπάει κόκκινο στο youtube. Διότι ο Ντιέγκο πουλάει ακόμη και όταν χάνει...

Και τώρα τι θα μείνει στους Αφρικανούς;

Εχει πλάκα να κοιτάζεις εκ των υστέρων τις παρουσιάσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αυτή, του bbc δεν έχει πρωταγωνιστεί από την Ολλανδία, την Ισπανία και τη Γερμανία, τις ομάδες που διεκδικούν το τρόπαιο. Δεν τις είχε πάρει αυτές τις ομάδες στα σοβαρά…

Το bbc έκανε φοβερή παράλληλη δουλειά στη Νότια Αφρική. Το bbc world cup bus έκανε καθημερινά διαδρομές για να φωτίσει τη ζωή των Νοτιοαφρικανών. Οι απεσταλμένοι του αντιλήφθηκαν τις τελευταίες ημέρες ότι για πρώτη φορά δημιουργήθηκε στη Νότια Αφρική πνεύμα, αίσθημα πατριωτισμού. Μακάρι να είναι έτσι. Για να τους μείνει και κάτι, να έχουν ένα όφελος από μια διοργάνωση που τους κόστισε πολύ και δεν τους έφερε, τουλάχιστον σε τουρισμό και χρηματικά οφέλη, αυτά που προσδοκούσαν.

Εικόνα από το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου

Αυτή είναι μια τυπική σκηνή ελληνικού ποδοσφαίρου, σαν εικόνα από το μέλλον. Αν δεν το έχετε καταλάβει, οι βουβουζέλες είναι παντού στην Ελλάδα. Παντού. Σύντομα κοντά σας, μεσ’ στα αφτιά σας και στα γήπεδα, διότι ως στιγμής δεν έχει επιβληθεί απαγόρευση.

Το πράσινο power game συνεχίζεται…

Ο Παναθηναϊκός βγαίνει χαμένος από όλο αυτό που συνέβη σήμερα στο ραδιόφωνο. Αυτή είναι η άποψή μου, πάνω στις ερωτήσεις που μου κάνετε. Για την ουσία αυτής της υπόθεσης, του πράσινου power game, έχω διατυπώσει τη σκέψη μου στην «Εξέδρα». Παρεμπιπτόντως, επειδή αρκετά ειπώθηκαν από τους μετόχους του Παναθηναϊκού με αναφορές προς την «Εξέδρα», θεωρώ ότι είναι καλό να ξεκαθαρίσω ένα δύο πράγματα. Και θα το κάνω στο αυριανό φύλλο της «Εξέδρας».

Ο πλανήτης ανακαλύπτει τον "Μπάστι"

Ο ευρωπαϊκός Τύπος προβλέπει ότι ο Σεμπάστιαν Σβάινστάιγκερ θα αναδειχθεί MVP του Παγκοσμίου Κυπέλλου αν σηκώσει το τρόπαιο η Γερμανία. Τα media έχουν ξεχωρίσει από χθες αυτό το γκολ ως το καλύτερο του Μουντιάλ μέχρι σήμερα. Και φυσικά τον ανέδειξαν MVP του Γερμανία – Αργεντινή 4-0.

Εγώ πάλι λέω, καλά που έλειψε ο Μπάλακ και βρήκε ο Μπάστι χώρο να αναπνεύσει και εμπιστοσύνη για να παίξει με αυτοπεποίθηση. Είναι ένας εκ των πιο χαρισματικών μέσων του πλανήτη. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί το Μουντιάλ του, το τουρνουά που θα τον βάλει στο γκρουπ των πολύ μεγάλων.

Η "καταραμένη" διαφήμιση...

Είχα γράψει ένα σημείωμα σχετικά με το πόσο «καταραμένη» αποδείχθηκε για τους πρωταγωνιστές η διαφήμιση της Nike πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Δείτε τη τώρα οπτικοποιημένη αυτή τη διαπίστωση.

«Περίμενε φίλος, το βράδυ το σηκώνουμε»

Κάθε τέτοια μέρα, με το που ανοίγω τα μάτια το μυαλό κολλάει, πάνω στο start, στη μνήμη του πρωινού της 4ης Ιουλίου 2004. Γύρω στις 11, ώρα Πορτογαλίας, είχα μόλις ξαναφτάσει στη Λισσαβόνα, τούτη τη φορά για τον τελικό. Τηλεφώνημα στον Θοδωρή Ζαγοράκη. «Φίλος, να σου πω, έχω ένα μήνυμα από Αθήνα ρε συ…», «τι φίλε, για λέγε…», «σήκωσέ το το γαμημένο ρε φίλε, δεν μπορούμε να περιμένουμε», λέω και γελάω γεμάτος χαρά. «Τι μαλάκας είσαι! Κάτσε ρε φίλε. Κάτσε μη μας γαμήσουν αυτοί και γελάσει κι ο κάθε πικραμένος φίλε», με είχε κόψει ο αρχηγός της Εθνικής.

Τυπικός Ζαγοράκης, είχα σκεφτεί τότε. Πάντα με τη μπάλα χαμηλά, πάντα με το «άσε τα λόγια, εδώ πρέπει να προσέξουμε μη ξεφτιλιστούμε». Προτού προλάβω να πω «φίλε δεν πήρα να σε αγχώσω, μόνο να πω καλή επιτυχία, να το ευχαριστηθείτε», ο «Ζαγόρ» μου έδωσε την ευκαιρία να νιώσω πόσο καλή ψυχολογία είχε η ομάδα. «Περίμενε ρε φιλαράκι, μη βιάζεσαι, το βράδυ θα το σηκώσουμε».

Χρόνια τώρα, περίπου 4, έχω φαγωθεί να λέω σε παιδιά εκείνης της γενιάς ότι αυτή η ιστορία αξίζει τον κόπο να ειπωθεί σωστά. Είναι πολλές οι μικρές ιστορίες που μου έχουν διηγηθεί. Και αρκετές που είχα βιώσει τον καιρό εκείνο μέσα από την συχνή επαφή με τους ποδοσφαιριστές, ως ρεπόρτερ της Εθνικής από το 1999 έως το 2004. Τούτη την εποχή το πήρα απόφαση. Θα τις συγκεντρώσω και θα τις συρράψω, στην πρώτη ευκαιρία που θα μου δώσει ο χρόνος. Αυτή η ιστορία είναι εθνική κληρονομιά. Και ειδικά για το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ευαγγέλιο.

Γερμανία, η αποθέωση του κανονικού ποδοσφαίρου

«Είμαστε έτοιμοι να νικήσουμε την ομάδα του Μαραντόνα. Πιστέψτε σε μας», twittαρε ο Μίροσλαβ Κλόζε. «Δεν κρατιέμαι», έγραφε ο Λούκας Ποντόλσκι. Εντάξει, τι θα έγραφαν, αναρωτιόμουν. Αποδείχθηκε ότι δεν τα έγραφαν για να τα γράψουν. Ότι είχαν πιστέψει ότι θα νικήσουν την Αργεντινή. Ότι θα έκαναν την, στα χαρτιά, έκπληξη. Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν έκπληξη. Ηρθε ως φυσική συνέπεια από μια ομάδα που παίζει πολύ καλό ποδόσφαιρο και έχει κερδίσει σεβασμό και θαυμασμό. Είναι η πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία που η παγκόσμια κοινότητα του ποδοσφαίρου αποδέχεται και αναγνωρίζει σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο ενθουσιασμό και σεβασμό τη Γερμανία. Δεν θυμάμαι να έχει ξανασυμβεί στη διάρκεια της τελευταίας 10ετίας.

Μια ομάδα που δεν την είχαν πιστέψει ούτε οι συμπατριώτες της, όπως πολύ καλά θυμάμαι να διαβάζω στις αναλύσεις τους, έγινε ομάδα, έφτιαξε χαρακτήρα και μέταλλο νικήτριας, κι ας μην βρίσκεται στην ενδεκάδα της ούτε ένας από τους πρωταγωνιστές της διαφήμισης της Nike, ούτε ένας «σούπερ σταρ».

Η πρόκριση της Γερμανίας και η παρουσία της στην ημιτελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι μια νίκη του κανονικού ποδοσφαίρου κόντρα στο επιχειρηματικό ποδόσφαιρο. Η Νationalmannschaft δεν έχει στην 11αδα της επιχειρηματίες του ποδοσφαίρου. Ο τελευταίος που είχε, ο Μπάλακ, έμεινε, ευτυχώς γι’ αυτήν όπως αποδεικνύεται, έξω από το τερέν. Η ενδεκάδα απαρτίζεται από κανονικούς ποδοσφαιριστές. Που πήγαν στο Μουντιάλ για να παίξουν ποδόσφαιρο και όχι για να κερδίσουν κοντινά πλάνα και να φτιάξουν νέα διαφημιστικά συμβόλαια.

Όταν υπογράμμιζα, μέσα από το Bet Show της «Εξέδρας» ότι η απόδοση που έδιναν οι bookmakers στη Γερμανία για κατάκτηση, το 15.5 είναι πάρα πολύ μεγάλο, πίστευα ότι θα προχωρήσει. Όχι ότι θα παρελάσει…

Ουρουγουάη 2010 όπως Ελλάδα 2004

Είναι η ομάδα που, εκτός από την εκτίμησή μου, έχει κερδίσει τη συμπάθειά μου. Ισως επειδή ο leader της Ουρουγουάης μας δίνει τη δυνατότητα, μέσα από την … δημοσιογραφική του δουλειά από τα social media, να μπούμε στη ζωή αυτής της Εθνικής ομάδας. Το σκηνικό στο βίντεο αυτό που τράβηξε ο Ντιέγκο Φορλάν και το σήκωσε στο youtube θυμίζει Εθνική Ελλάδας της Euro 2004 εποχής. Το έχω ξανασημειώσει, αυτά τα παιδιά, της Ουρουγουάης, απολαμβάνουν τη στιγμή της συμμετοχής τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο από την πρώτη ημέρα του τουρνουά. Και αυτό είναι ένα από τα μυστικά της επιτυχίας τους. Διότι πέρα από όλα τα άλλα έχουν δημιουργήσει καλή αύρα στην ομάδα τους. Vamos Uruguay!

Ημαρτον, κρατήστε τις βουβουζέλες μακριά από τα ελληνικά γήπεδα!

Ηταν ζήτημα χρόνου… Τούτες τις ημέρες θα τις προσφέρει ένα τηλεπεριοδικό. Μεθαύριο όλο και κάποιος Ελληνας επιχειρηματίας θα τολμήσει να τις κάνει εισαγωγή. Η ποδοσφαιρική Ελλάδα δεν νιώθει απλώς την απειλή, τον κίνδυνο της εξάπλωσης του φαινομένου της βουβουζέλας. Ζει ήδη με την ιδέα του τρόμου της εμφάνισης της βουβουζέλας στα ελληνικά γήπεδα. Στην Αγγλία, όπως συμβαίνει στα περισσότερα κράτη της προηγμένης, όχι μόνο ποδοσφαιρικά, Ευρώπης έχει ήδη ανακοινωθεί η απαγόρευση εισόδου της βουβουζέλας στα γήπεδα. Στην Ελλάδα τι περιμένουν οι αρμόδιοι; Να ‘κονομήσουν πρώτα αυτοί που θα φέρουν και θα πουλήσουν τις βουβουζέλες και να ανακοινώσουν την απαγόρευση αργότερα; Η έχουν την πρόθεση να τις αφήσουν να βουίζουν ελεύθερες στις εξέδρες των γηπέδων; Αν επιτραπεί η είσοδος της βουβουζέλας στις ελληνικές εξέδρες είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει βία. Διότι εδώ δεν υπάρχει πολιτισμός στο γήπεδο. Αυτός που θα βουίξει τη βουβουζέλα του είναι βέβαιο ότι θα γίνει στόχος επίθεσης.

Το πράσινο derby δεν πάει στα πέναλτι...

Στο σημερινό μου σημείωμα στην «Εξέδρα» έγραψα τη σκέψη μου για το Πράσινο Derby ανάμεσα στον Τζίγκερ και τον Βγενόπουλο. Συμφωνώ με όσα μου αναφέρετε στα emails, ο Παναθηναϊκός επιστρέφει στο παρελθόν του. Στις αντιλήψεις και την νοοτροπία του παρελθόντος, της προ πολυμετοχικού ΠΑΟ εποχής. Δεν νομίζω ότι θα αλλάξει χέρια η ΠΑΕ. Ούτε ότι θα αλλάξει μυαλά ο Γιάννης Βαρδινογιάννης. Αυτή η ιστορία έχει πολύ ενδιαφέρον και mediaκα. Θα εξηγήσω τι εννοώ σε ένα από τα επόμενα posts μου…