Η αγάπη για την Εθνική τον έστειλε στην Αφρική

Πάνε περίπου 9 χρόνια από την εποχή που επέστρεψα από το Μάντσεστερ εντυπωσιασμένος από την συμπεριφορά του Ντέιβιντ Μπέκαμ. Δεν μπορούσα τότε να πείσω τους φίλους μου για την ευγένεια του «Μπεκς», ούτε για το πόσο προσηνής μου φάνηκε στη συναναστροφή λίγων λεπτών ανά ημέρα στη διάρκεια του 4ημέρου της παραμονής στο Μάντσεστερ για τον αγώνα της Ελλάδας με την Αγγλία.

Η εντύπωση που είχα σχηματίσει, μέσα από τις διηγήσεις των δημοσιογράφων του bbc, για τον Μπέκαμ και την αγάπη του για την Αγγλία και την Εθνική με είχε εκπλήξει. Επί σειρά ετών έψαχνα να βρω έναν Ελληνα ποδοσφαιριστή, από τη σειρά των λαμπερών, που να δείχνει τέτοια αγάπη και φροντίδα στην Εθνική Ελλάδας. Βρήκα δύο τρεις την άνοιξη του 2004. Και τον Ιούλιο εκείνου του έτους τους είδα να επιτυγχάνουν το αδιανόητο.

Τούτες τις μέρες διαπιστώνω με χαρά ότι η εντύπωση που είχα σχηματίσει για τον Μπέκαμ βγαίνει αληθινή. Εχει ταξιδέψει στη Νότια Αφρική μολονότι δεν μπορεί να αγωνιστεί. Ακολουθεί την Εθνική κατά πόδας, αλλά τραβιέται στην άκρη για να μην παίρνει προβολή. Ξοδεύει την ημέρα του στην βοήθεια που δίνει στον Καπέλο στην ψυχολογική και νοητική προετοιμασία των Αγγλων για τα παιχνίδια. Αρνείται το ένα πίσω από το άλλο όλα τα διαφημιστικά στιγμιαία συμβόλαια που του προσφέρουν στην Αφρική. Και μένει μακριά από κάμερες και μικρόφωνα, κι ας σκοτώνονται τα αγγλικά και τα αμερικανικά κανάλια να τον κλείσουν για σχολιαστή.

Οι δημοσιογράφοι που κάνουν τούτες τις μέρες παράλληλη ζωή με αυτή των Αγγλων ποδοσφαιριστών καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Μπέκαμ ταξίδεψε εκεί μόνο για να νιώθει καλά με τον εαυτό του, για να είναι κοντά στην Εθνική Αγγλίας. Χαίρομαι πολύ που δεν έπεσα έξω. Και στεναχωριέμαι που δεν έχουμε πολλές τέτοιες προσωπικότητες στο ποδόσφαιρο της Ελλάδας.

Ο Jabulani, η Jabulani και τα παράπονα

Αυτός ο τύπος είναι η εύθυμη πλευρά της υπόθεσης Jabulani, που βρίσκεται στην επιφάνεια των συζητήσεων της παγκόσμιας κοινωνίας του ποδοσφαίρου και ειδικά στην κουβέντα των ποδοσφαιριστών που συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Jabulani, υπάλληλος ενός ξενοδοχείου στο Γιοχάνεσμπουργκ, απολαμβάνει τη δημοφιλία του χάρη στη συνωνυμία του με τη μπάλα του Μουντιάλ. Οι ποδοσφαιριστές βλαστημάνε επειδή δεν έχουν συνηθίσει την επαφή με την πιο ελαφριά και στρογγυλή μπάλα που συνάντησαν ποτέ, την οποία δυσκολεύονται να γητεύσουν.

H Adidas απαντά στα παράπονά τους ότι την μελέτησε πολύ και ότι τους την παρέδωσε εγκαίρως, από τον Φεβρουάριο, για εξοικείωση. Ο Ρομπίνιο ισχυρίζεται ότι «ο τύπος που τη σχεδίασε δεν έχει παίξει ποτέ ποδόσφαιρο, ούτε για πλάκα, διότι διαφορετικά δεν θα έφτιαχνε αυτή τη μπάλα». Οι Αγγλοι παραπονούνται ότι την παρέλαβαν πολύ αργά και δεν πρόλαβαν να εξοικειωθούν με αυτή. Η Adidas απαντά ότι ο Λάμπαρντ συμμετείχε στα πειράματα του σχεδιασμού της μπάλας και ότι αυτή παραδόθηκε στους Αγγλους την ίδια περίοδο που την παρέλαβαν και οι Γερμανοί.

Τι λένε τα δικά μας παιδιά; «Ωρα είναι να τα ρίξουμε στη μπάλα, λες και φταίει αυτή που δεν τη βρίσκουμε..», μου είπε ένας από τους Ελληνες διεθνείς πάνω στην κουβέντα, μεταξύ σοβαρού κι αστείου. Ο,τι κι αν είναι, είναι η ίδια μπάλα για όλους… Είναι πάντως γενική η παραδοχή. Η Jabulani δεν είναι όνομα και πράγμα, δηλαδή δεν είναι η «ευτυχία» του ποδοσφαιριστή. Μέσα σε όλα τα άλλα, είναι και αυτή ένας λόγος που δεν βλέπουμε καλή μπάλα.

Τα tweets του Ζιλμπέρτο και το σκοτάδι της Βόρειας Κορέας

Διάβαζα χθες βράδυ τα tweets του Ζιλμπέρτο Σίλβα και χαιρόμουν με τη διαπίστωση ότι ένας τύπος μπορεί ακόμη και σε αυτό το επίπεδο, της μεγάλης πίεσης που ασκεί η συνείδηση του φαβορί, να απολαμβάνει, να ευχαριστιέται, να γεύεται το ποδόσφαιρο και τη στιγμή. Χαιρόμουν και με τη σκέψη ότι αυτό το παιδί βρίσκει τον χρόνο, επειδή το αντιλαμβάνεται ως σημαντικό, να επικοινωνεί με τους φίλους και τους fans, τους δικούς του και της Σελεσάο. Διότι αυτή την επικοινωνία την αντιλαμβάνεται ως μέρος της απόλαυσης του παιχνιδιού. Ο υπαρχηγός της Βραζιλίας ξέρει ότι είναι ευλογημένος που παίζει ποδόσφαιρο σε αυτό το επίπεδο και βρίσκεται για τρίτη φορά σε Μουντιάλ. Και ζει για να το απολαμβάνει.

Ο συνειρμός ήρθε από ένστικτο. Γιατί να μην έχει το ίδιο προνόμιο για να το απολαύσει ο μέσος ποδοσφαιριστής της Βόρειας Κορέας; Γιατί να μην μπορεί να επικοινωνήσει με τους φίλους του; Και γιατί αυτοί να μην έχουν παρακολουθήσει το παιχνίδι, αυτό το παράσημο που έβαλε χθες στο στήθος της η Εθνική της χώρας; Γιατί να μην έχει ανακαλύψει τη χαρά της επικοινωνίας μέσα από τα social media ο Βορειοκορεάτης; Γιατί να ζει στο σκοτάδι της απαγορευμένης επικοινωνίας ακόμη και τηλεφωνικά με τους δικούς του ανθρώπους; Γιατί να έχουν ταξιδέψει οι Βορειοκορεάτες στη Νότια Αφρική μόνο με τις κρατικές αποσκευές και όχι παρέα με τις δικές τους WAGS, τους δημοσιογράφους και τους φίλους της Εθνικής; Πώς θα νιώσουν μπροστά στη διαπίστωση που θα κάνουν τούτες τις μέρες, αν τους το επιτρέψουν οι συνθήκες, ότι ζουν μια κατώτερη ζωή;

Η κρατική τηλεόραση δηλητηριάζει και το Μουντιάλ!

Η Κρατική Τηλεόραση πιάνει πάτωμα! Φτάνει στο κατάντημα να δηλητηριάζει ακόμη και το πιο ανόθευτο προϊόν του ποδοσφαίρου, το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στο πιο καθαρό Μουντιάλ της σύγχρονης ιστορίας τολμά να βάζει στην κουβέντα τη διαιτησία! Φωνάζει έναν τηλεκριτικό για να αρχίσει κουβέντες για οφσάιντ, πέναλτι, κίτρινες, κόκκινες, κουκούτσια και καρπούζια. Για να βάλει δηλητήριο στη μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου στον πλανήτη. Να το κάνει και αυτό, το Μουντιάλ, ελληνικό, δηλαδή άρρωστο, όπως χρόνια τώρα έχει βοηθήσει το εγχώριο πρωτάθλημα να γίνει.

Ημαρτον! Ελεος, που λέει και η εθνική πορνοστάρ, την οποία παρεμπιπτόντως έχουν ξεχάσει να προσκαλέσουν για να μας πει αν της φαίνεται νορμάλ η ποσότητα των προφυλακτικών που έχει διατεθεί τούτες τις μέρες στη Νότια Αφρική.
Μακάρι οι γονείς να απομακρύνουν τα παιδιά, που σήμερα γνωρίζουν το ποδόσφαιρο μέσα από ένα Μουντιάλ, όπως συνέβη σε όλους μας, από την τηλεόραση αμέσως μετά τη λήξη των αγώνων. Κρατήστε τα παιδιά μακριά από το δηλητήριο της διαιτησίας και του νταραβεριού. Δεν φταίνε σε τίποτα να χάσουν από τώρα, σε αυτή την ευαίσθητη ηλικία, τη χαρά του παιχνιδιού. Ευτυχώς η Panini έχει πιο πολύ μυαλό από τους Ελληνες, δεν βάζει τους διαιτητές στα χαρτάκια…

* Από την κουβέντα βεβαίως πρέπει να εξαιρεθεί η ΕΤ3. Διότι πάει κόντρα στην κρατική αισθητική για τον αθλητισμό και επιμένει να μιλάει μόνο για ποδόσφαιρο και μάλιστα σοβαρά…

Μέριμνα του ΠΣΑΠ για τους «άστεγους» ποδοσφαιριστές

Αυτή είναι μια πολύ καλή πρωτοβουλία, σαν αυτές που λαμβάνουν χρόνια τώρα οι σύνδεσμοι των ποδοσφαιριστών στην Ευρώπη. Ο ΠΣΑΠ οργανώνει φιλικό αγώνα των ελεύθερων ποδοσφαιριστών, για να τους βοηθήσει με αυτό τον τρόπο να βρουν ομάδα και συμβόλαιο.

Η ανακοίνωση του ΠΣΑΠ δίνει τις λεπτομέρειες: «Η αναμέτρηση μεταξύ των ελεύθερων επαγγελματιών ποδοσφαιριστών Ελλάδας και Βουλγαρίας θα πραγματοποιηθεί στις 13 Ιουλίου, στις 8.30 μ.μ., στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης. Αυτό το παιχνίδι θα αποτελέσει την αρχή για την πραγματοποίηση κι άλλων παρόμοιων αγώνων με τη συμμετοχή ελεύθερων επαγγελματιών ποδοσφαιριστών ενώ θα ακολουθήσει, για την επόμενη χρονιά, η συμμετοχή της ελληνικής ομάδας στο τουρνουά της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαιριστών, FIFPro.
Ο Π.Σ.Α.Π. κάνει την αρχή προκειμένου να βοηθήσει τους συναδέλφους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που έπαιζαν σε ομάδες της Σούπερ Λίγκα όπως και της Β´ και Γ´ Εθνικής κατηγορίας και σήμερα δεν έχουν ομάδα. Οι ποδοσφαιριστές που ενδιαφέρονται να πάρουν μέρος σε αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τον Γενικό Γραμματέα του Π.Σ.Α.Π. Κώστα Πούλιο στο τηλέφωνο 6944 332455.
Το παιχνίδι στο Καυτανζόγλειο θα είναι μία εξαιρετική ευκαιρία για τους συναδέλφους, εν μέσω της μεταγραφικής περιόδου, να βρεθούν στο προσκήνιο και να δείξουν τις αρετές τους. Τον αγώνα άλλωστε θα παρακολουθήσουν εκπρόσωποι ομάδων, προπονητές αλλά και άλλοι που θα έχουν τη δυνατότητα να δούν από κοντά ελεύθερους ποδοσφαιριστές και να έλθουν σε επαφή μαζί τους ώστε να τους επιλέξουν για τη στελέχωση ομάδων που έχουν ανάγκη τις υπηρεσίες τους».

Το ποδόσφαιρο ξεπερνά σε τηλεθέαση στις ΗΠΑ το ΝΒΑ!

Αν δεν έβλεπα τους αριθμούς, δεν θα το πίστευα. Οι Αμερικάνοι ανακαλύπτουν το ποδόσφαιρο! Ο αγώνας των ΗΠΑ με την Αγγλία ξεπέρασε, σε τηλεθέαση, στις ΗΠΑ όλους τους μέχρι σήμερα αγώνες της σειράς των τελικών του ΝΒΑ! Το ποδοσφαιρικό παιχνίδι παρακολούθησαν, σύμφωνα με τις μετρήσεις, 17 εκατομμύρια άνθρωποι. Οι μετρήσεις των τεσσάρων τελικών του ΝΒΑ έδειξαν τηλεθέαση 14.1 εκατ., 15.7 εκατ., 16.0 εκατ. και 16.4 εκατ. ανθρώπων. Το ποδόσφαιρο ξεπέρασε το ΝΒΑ σε μια εποχή που οι φετινοί τελικοί σημειώνουν ιστορικά ρεκόρ τηλεθέασης! Και το αξιοπρόσεκτο είναι ότι οι Αμερικανοί παρακολουθούν μαζικά και τα υπόλοιπα παιχνίδια, τα οποία φέρνουν τηλεοπτικό σκορ της τάξης των 5 εκατ. τηλεθεατών.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι, εφόσον διατηρήσει αυτούς τους δείκτες απήχησης, η αμερικανική αγορά του ποδοσφαίρου θα πάει κόντρα στο κλίμα της εποχής και θα κάνει μεγαλύτερο τζίρο στο 2010 συγκριτικά με αυτόν του προηγούμενου έτους.

Η ομάδα φάντασμα του Μουντιάλ

Ένα εξαιρετικό βίντεο της Telegraph TV για την μόνη ομάδα του Μουντιάλ που έχει ταξιδέψει στη Νότια Αφρική δίχως τη συνοδεία οπαδών. Τη μόνη ομάδα της οποίας προϊόντα δεν πωλούνται στις πόλεις της Νότιας Αφρικής. Τη μόνη ομάδα που δεν είναι προσβάσιμη για τα διεθνή media, που δεν συνοδεύεται καν από δημοσιογράφους. Την ομάδα – φάντασμα του South Africa 2010. Η Βόρεια Κορέα είναι στο Μουντιάλ. Σήμερα θα την ανακαλύψουμε στο τερέν του «Ελις Παρκ» στο Γιοχάνεσμπουργκ. Δείτε το βίντεο.

Το τελευταίο εθνικό χαρτί...

Αυτή, η επιλογή του Οτο Ρεχάγκελ να δείξει στους ποδοσφαιριστές ότι αυτά ενδέχεται να είναι τα τελευταία τους παιχνίδια μαζί, μπορεί να αποδειχθεί μια κίνηση ματ. Διότι η συναισθηματική φόρτιση των παιδιών που έχουν περάσει πολλά χρόνια δίπλα στον Γερμανό είναι ικανή να καβαλήσει όλα τα αρνητικά συναισθήματα, τον εκνευρισμό και την πίεση για θετικό αποτέλεσμα. Η επιθυμία αρκετών παιδιών να υπερβάλουν εαυτούς (και) για να αποχαιρετίσουν όπως του πρέπει τον Οτο είναι ικανή να αλλάξει το πνεύμα της ομάδας στο ματς με τη Νιγηρία. Και μακάρι να συμβεί αυτό. Είναι το τελευταίο ματς χαρτί.

Υποκλίνομαι στους «Ράδιο Αρβύλα»

Μου φαίνεται, ειλικρινά, απίστευτο. Και έχω να πω μόνο ένα πολύ μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ! Χρειάστηκε να ξαναδιαβάσω δύο και τρεις φορές την είδηση ότι οι «Ράδιο Αρβύλα» αποφάσισαν να δώσουν όλη την αμοιβή τους, δηλαδή περί τα 550.000 ευρώ, για τη διαφημιστική καμπάνια της WIND, στην οποία πρωταγωνιστούν, στην «Κιβωτό του Κόσμου». Το ξαναδιάβαζα, διότι δεν έχω ξαναδιαβάσει τέτοια είδηση με Ελληνες πρωταγωνιστές. Και επειδή αντιλαμβάνομαι ότι αυτή την απόφαση την έλαβαν άνθρωποι που δεν έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα της ζωής τους.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη μαγκιά που έχουν κάνει αυτά τα παιδιά από την ημέρα που εμφανίστηκαν στην τηλεόραση. Υποκλίνομαι!

Μας τσάκισε ο Μπλάτερ…

Ο Σεπ Μπλάτερ την έκοψε την κουβέντα για τις βουβουζέλες με το «To answer all your messages re the Vuvuzelas. I have always said that Africa has a different rhythm, a different sound, ...I don’t see banning the music traditions of fans in their own country. Would you want to see a ban on the fan traditions in your country?». Πρέπει να ζήσουμε λοιπόν με τις βουβουζέλες για περίπου έναν μήνα. Διότι πέρα από όλα τα άλλα, φέρνουν περίπου 20 εκατ. ευρώ στην τσέπη της Νότιας Αφρικής. Κι αν ήταν να πάνε στις τσέπες των Νοτιοαφρικάνων τα χρήματα, χαλάλι…

Αν θέλετε να ... ακούσετε τι τραβούν όσοι είναι στα γήπεδα, δοκιμάστε την τύχη σας εδώ.

Μια αγνώριστη Γερμανία μπήκε ξαφνικά στα φαβορί

Αυτή η Γερμανία ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη για μένα, που τη συμπαθώ και την υποστηρίζω, στις πρώτες τρεις ημέρες αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν σκότωσε κανένα άγριο θηρίο, αλλά έπαιξε πολύ πιο συμπαθητικά από ό,τι περίμενα. Το 4-0 την έκανε να μοιάζει ξαφνικά έτοιμη να ξαναμπεί στην κουβέντα των φαβορί για την κατάκτηση, μολονότι μέχρι πριν από τρεις μέρες «πλήρωνε» περισσότερο από 15 το ποντάρισμα επάνω της για την 1η θέση. Δεν είναι όμως το σκορ. Είναι η διαπίστωση ότι αυτή η Γερμανία, την οποία δεν πίστευαν ούτε οι Γερμανοί αναλυτές, έδωσε χθες την εντύπωση ότι μπορεί να βάλει τη μπάλα κάτω, να αναπτυχθεί και να «αναστήσει», εκτελεστικά, τον Ποντόλσκι και τον Κλόζε. Ολο αυτό που παρουσίασε η Γερμανία ήταν καλύτερο από αυτό που περίμεναν ακόμη και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, τουλάχιστον σύμφωνα με την εικόνα που αποτυπώνουν σήμερα τα media της χώρας. Ηταν τυχαία η εμφάνιση; Η απάντηση στα επόμενα ματς…

Το τέλος του μονοπωλίου της ΕΡΤ στο Μουντιάλ

Με ρωτάτε σχετικά με την ποιότητα της κάλυψης του Παγκοσμίου Κυπέλλου από την κρατική τηλεόραση. Εχω πολλές φορές διατυπώσει την άποψή μου. Σε αυτό, το πιο interactive Μουντιάλ στην ιστορία όμως οι επιλογές είναι πάρα πολλές. Δεν χρειάζεται να παρακολουθήσει κανείς τις εκπομπές για να ενημερωθεί. Είναι τέτοια η ποσότητα και η ποιότητα των ψηφιακών μέσων που καλύπτουν το Παγκόσμιο Κύπελλο, που αρκούν μια – δύο ώρες μπροστά στον υπολογιστή για να δει κανείς τα πάντα. Και μάλιστα καλύτερα. Κατά συνέπεια όσοι με ρωτάτε πρέπει να αισθάνεστε τυχεροί. Διότι η τεχνολογία ακύρωσε το μονοπώλιο της ΕΡΤ στην εκμετάλλευση του προϊόντος «Παγκόσμιο Κύπελλο». Πλέον έχουμε όλοι το προνόμιο της επιλογής. Και αυτό το προνόμιο στην υπόθεση του Μουντιάλ είναι, πραγματικά, ευλογία.

«Πειράξτε» τις τηλεοράσεις για να χαμηλώσετε τις βουβουζέλες…

Οι εταιρείες κατασκευής δίνουν εκτάκτως οδηγίες προς τους καταναλωτές για να μπουν στις συσκευές, να πειράξουν τα settings και να «κόψουν» τον ήχο της βουβουζέλας από τις τηλεοράσεις τους. Ο ένας μετά τον άλλο οι ποδοσφαιριστές μιλούν δημόσια για τα εμπόδια που δημιουργεί στο παιχνίδι τους ο ήχος της «τρομπέτας του διαβόλου», όπως έχει μετονομαστεί το εθνικό όργανο των Νοτιοαφρικανών. Η FIFA δέχεται πιέσεις από τους χορηγούς της να τις απαγορεύσει. Οι βουβουζέλες όμως θα μείνουν. Και όσο οι Νοτιοαφρικάνοι δέχονται παροτρύνσεις από τις εταιρείας που βρήκαν αυτό τον τρόπο για να διεισδύσουν στην αγορά της Νότιας Αφρικής, αυτό το «make noise» που έχει γεμίσει τις πόλεις του Μουντιάλ, θα συνεχίσουν να φυσούν τις βουβουζέλες τους. Περισσότερο και πιο δυνατά. Καλό κουράγιο…

Το Μουντιάλ από την καλύτερη θέση!

Μου δίνουν μεγάλη ικανοποίηση τα σχόλιά σας για την παρουσίαση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από την «Εξέδρα». Ερχονται να απαντήσουν στους προβληματισμούς μας σχετικά με το τι διαβάζει ο αναγνώστης σε μια έντυπη έκδοση αυτή την εποχή. Και όσα σχόλια φτάνουν σε μένα από τους αναγνώστες επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις που κάνουμε, αυτές που μας οδηγούν στην προετοιμασία του καθημερινού φύλλου.

Θεωρώ ότι οι τεχνικές αναλύσεις του Γιάννη Χριστόπουλου είναι η καλύτερη δουλειά που μπορεί να κάνει σήμερα μια αθλητική εφημερίδα. Βοηθούν τον αναγνώστη να πάρει γνώση ποδοσφαίρου, να κατανοήσει και να αντιληφθεί καλύτερα όσα έχει δει προηγουμένως στην τηλεόραση, να πάρει απαντήσεις στα πώς και τα γιατί του παιχνιδιού. Ο προπονητής, που είναι κάτοχος του υψηλότερου διπλώματος, του UEFA PRO, το οποίο λίγοι Ελληνες κατέχουν, κάνει, κατά την άποψή μου, πολύ καλή δουλειά. Και είμαστε πολύ χαρούμενοι για την επιλογή μας να γίνουμε η πρώτη ελληνική εφημερίδα που έβαλε τεχνική ανάλυση στην παρουσίαση των αγώνων.

Αυτό που δεν χάνω, καθημερινά, στην «Εξέδρα» είναι το blog του Αλέξανδρου Λοθάνο, που βρίσκεται στη Νότια Αφρική από την πρεμιέρα. Δίνει ρέστα ο «Λοθ» στο blogάρισμά του. Μας βάζει στο κλίμα της μεγάλης γιορτής. Ζούμε μαζί του τις καθημερινές περιπέτειές του. Μας μεταφέρει στο Γιοχάνεσμπουργκ και τις άλλες πόλεις που επισκέπτεται. Χαίρομαι πολύ που το διασκεδάζει κι εκείνος. Το blogάρισμα, όχι το ταξίδι στη Νότια Αφρική…

Πολύ σημαντική είναι για μας και η στήλη «World Cup Theory». Την έχουν υπογράψει μέχρι σήμερα, εκτός από τους τακτικούς συνεργάτες μας Φραντς Μπεκενμπάουερ και Σέζαρ Λουίς Μενότι, ο Πρεσβευτής της Νότιας Κορέας στην Ελλάδα, ο αρχισυντάκτης των «Times» της Νότιας Αφρικής. Και έπεται σημαντική συνέχεια. Μέσα από αυτή τη στήλη ρίχνουμε κοινωνικό, επιχειρηματικό, φιλοσοφικό, ψυχαγωγικό βλέμμα στο Μουντιάλ. Διότι το Μουντιάλ είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και περισσότερο από μια ποδοσφαιρική διοργάνωση.