Γιατί δεν γράφω συχνά για την ΑΕΚ

Με αφορμή το χθεσινό άρθρο μου στην Εξέδρα σχετικά με την ΑΕΚ, θέλω να σας απαντήσω σε ένα ερώτημα που δέχομαι συχνά, στο «γιατί δεν γράφεις πιο συχνά για την ΑΕΚ;». Διότι δεν δίνει καλές αφορμές, ερεθίσματα που να γοητεύουν αυτόν που την παρατηρεί. Διότι σε μια περίοδο γεμάτη προβλήματα για τον μέσο Ελληνα και, κατά συνέπεια, τον μέσο αναγνώστη μιας αθλητικής εφημερίδας, συνήθως γυρεύω να πραγματεύομαι θέματα που δημιουργούν θετικά και όχι αρνητικά συναισθήματα. Ένα μικρό search στο blog μου στο exedrasports.gr δείχνει ότι τα θέματα που επιλέγω σχετικά με την ΑΕΚ είναι όσα αντιλαμβάνομαι ότι έχει νόημα να συζητάμε. Λυπάμαι που δεν δίνει καλές αφορμές για συζήτηση η ΑΕΚ.

Λυπάμαι που απογοητεύει τον κόσμο της και του ρίχνει το ηθικό. Σκοπεύω σύντομα να φτιάξω μια ανάλυση της κατάστασης που σήμερα επικρατεί στην ΑΕΚ. Διότι ναι, αυτό νιώθω ότι έχει νόημα να το κάνω.

Ενας businessman που πήγε Αφρική για δουλειές…

Εχει πάρει μαζί του στην Αφρική ακόμη και έναν tech manager που έχει την ευθύνη για το promo του CR9. Οι Πορτογάλοι λένε ότι δεν έχει ξεφύγει και ότι το διαχειρίζεται όλο αυτό που του συμβαίνει με αυτογνωσία και καλή αντίληψη του status που έχει διαμορφωθεί γύρω από το brand name Cristiano Ronaldo. Υπό προϋποθέσεις αυτό το Μουντιάλ μπορεί να αποδειχθεί η στιγμή του. Μόνο όμως αν καταφέρει να οδηγήσει σήμερα την Πορτογαλία στην φάση των οκτώ αποκλείοντας την Ισπανία. Το σημερινό είναι το παιχνίδι της χρονιάς για τον CR9. Είναι καρφωμένος πάνω του όλος ο πλανήτης του ποδοσφαίρου και όλα τα ισπανικά media, αυτά που θα συντηρήσουν και θα γιγαντώσουν τον μύθο του ή θα τον συρρικνώσουν. Ακολουθώντας τον στο twitter ο παρατηρητής διαπιστώνει ότι ο Ρονάλντο βιώνει το Παγκόσμιο Κύπελλο με διπλή ζωή. Σαν κανονικός άνθρωπος και την ίδια στιγμή σαν στυγνός businessman που πήγε στην Αφρική για δουλειές. Τι συγκέντρωση έχει στο σημερινό ματς και τι κότσια θα βγάλει στο γήπεδο; Η απάντηση σε λίγες ώρες…

World Cup Barbeque…

Το σημείωνα στην «Εξέδρα» στο φύλλο της Κυριακής, έχω συμπαθήσει πολύ την Ουρουγουάη και θα ήθελα να τη δω να φτάνει μέχρι τις τελευταίες πίστες αυτού του παιχνιδιού. Ο τρόπος που διαχειρίζονται την πίεση είναι μια από τις εξηγήσεις για την επιτυχία τους. Σήμερα έκαναν μπάρμπεκιου, χθες βράδυ έπαιζαν χαρτιά. Οι Ουρουγουανοί απολαμβάνουν την ελεγχόμενη ελευθερία που τους έχει δώσει ο Ταμπάρεζ. Και προσεγγίζουν τα παιχνίδια με μια αξιοπρόσεκτη ηρεμία και συγκέντρωση.

Στη διάρκεια αυτού του τουρνουά ο Ντιέγκο Φορλάν κέρδισε τη συμπάθειά μου. Η συμπεριφορά του, όπως την διαβάζω στα tweets, τα posts και τα status δημιουργεί την εντύπωση ενός πολύ καλού επαγγελματία, ο οποίος δεν ξερίζωσε ποτέ το παιδί από μέσα του και έχει τον τρόπο να μοιράζεται τη χαρά με τους συμπατριώτες του.

Ο Πόλντι δεν είναι τυπικός Γερμανός ποδοσφαιριστής

Άλλο ένα παιδί που χαίρεται και απολαμβάνει τη ζωή του στο ποδόσφαιρο. Προτού αρχίσει το Μουντιάλ βρισκόταν σε εξέλιξη στη Γερμανία αν ο Λούκας Ποντόλσκι θα εκμεταλλευόταν την ευκαιρία που του δίνει το τουρνουά για να επιστρέψει στο υψηλότερο επίπεδο. Η απάντηση που δίνει ως στιγμής ο 25χρονος επιθετικός είναι καταφατική. Οσοι τον έχουν παρατηρήσει στη διάρκεια των τελευταίων 4 ετών έχουν ήδη αντιληφθεί ότι δεν είναι μια τυπική περίπτωση Γερμανού ποδοσφαιριστή. Δεν είναι ρομπότ. Είναι μια από τις σπάνιες προσωπικότητες που κυκλοφορούν στην Μπουντεσλίγκα, με άποψη, αντίληψη, χιούμορ. Τούτες τις μέρες επικοινωνεί με τους συμπατριώτες του μέσα από τα social media και τους δείχνει ότι γεύεται τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο και διαχειρίζεται μια χαρά την πίεση για το αποτέλεσμα. Ο Πόλντι είναι μια από τις πιο συμπαθητικές φυσιογνωμίες του γερμανικού ποδοσφαίρου της τελευταίας 10ετίας. Ακολουθήστε τον στο facebook και το twitter, αξίζει.

Στην Αθήνα για την Εθνική ο Σάντος

Αυτό είναι το σημείωμα που έγραψα για το σημερινό φύλλο της «Εξέδρας» σχετικά με την πρόσληψη του Φερνάντο Σάντος από την ΕΠΟ για την Εθνική ομάδα. Τις τελευταίες ημέρες έχω διαβάσει και ακούσει αρκετά σχετικά με την καταλληλότητα του Πορτογάλου προπονητή, για το αν έκανε ή όχι καλά η ομοσπονδία που τον προσέλαβε, για το αν είναι ή όχι ικανός να βάλει σφραγίδα στο ποδόσφαιρο της Εθνικής και αν αυτό θα αποκτήσει επιτέλους αναγνωρισιμότητα. Είναι πολλές οι σκέψεις που κάνω σε αυτό το ζήτημα. Σκοπεύω να τις τακτοποιήσω σε ένα Q&A που θα δημοσιεύσω σε ένα από τα επόμενα φύλλα της «Εξέδρας». Μέχρι τότε περιμένω κι άλλες ερωτήσεις από σας σχετικά με τις ιδέες και την φιλοσοφία του Σάντος. Με βοηθούν να ετοιμάσω ένα κείμενο που θα απαντά σε όσα ερωτήματα σας προκαλεί η πρόσληψή του.

Καιρός για περισσότερο σεβασμό στους Γερμανούς...

Χρόνια τώρα προσπαθώ να καταλάβω γιατί η Γερμανία προκαλεί τόσο μεγάλη αντιπάθεια στο ποδόσφαιρο. Κατανοώ τα συναισθήματα των 50something για τους Γερμανούς, τα οποία δεν σχετίζονται με το ποδόσφαιρο. Οι υπόλοιποι όμως, οι νεότεροι με κάνουν να απορώ.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να εκτιμά κανείς το γερμανικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι μόνο ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός στα γήπεδα, η ποιότητα των συνθηκών διεξαγωγής της Μπουντεσλίγκα, η οικονομία του ποδοσφαίρου. Είναι και η συνειδητή επιλογή να δίνουν χώρο στον ντόπιο ποδοσφαιριστή. Και, στην υπόθεση της Εθνικής, η επιλογή των Γερμανών να εμπιστευθούν Γερμανούς προπονητές και να επιχειρήσουν ανανέωση.

Στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής ανακαλύψαμε μια φρέσκια ομάδα, με ποιότητα και ταλέντο. Αν είχε μια δυο μεγαλύτερες προσωπικότητες, αυτή η Γερμανία θα ήταν ικανή να σηκώσει στην πλάτη το βάρος της απαίτησης να φτάσει στον τελικό. Είναι όμως ήδη μια επιτυχημένη ομάδα. Πριν από το τουρνουά προκαλούσε την αδιαφορία των αναλυτών. Και «πλήρωνε» 15,5 για κατάκτηση, τον καιρό που αυτή η απόδοση με προκάλεσε και την πρότεινα στους αναγνώστες της «Εξέδρας». Αυτοί που με άκουσαν έχουν σήμερα την ευκαιρία να πουλήσουν αυτή την απόδοση και να βάλουν καλά λεφτά στην τσέπη. Πιείτε και κάτι στην υγειά μου…

Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο οι ενοχλητικοί τηλεσχολιαστές…

Δεν είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο. Η Guardian κάνει γκάλοπ ανάμεσα στους αναγνώστες της, για να ρωτήσει ποιοι είναι πιο ενοχλητικοί, ανάμεσα στους σπορτκάστερ και τους παρουσιαστές του BBC και του ITV. Αρκετά έντυπα δίνουν καθημερινά συμβουλές στους ειδικούς των δύο τηλεοπτικών σταθμών για να πάψουν να είναι ενοχλητικοί.
Τα σχετικά γκάλοπ στην Ελλάδα είναι βέβαιο, αν κρίνω από τα σχόλια που ακούω και διαβάζω και από όσα μου γράφετε στα μηνύματά σας, θα έδιναν καθεστωτικό ποσοστό απόρριψης του προϊόντος που παρουσιάζει η κρατική τηλεόραση. Το έχω όμως ξανασημειώσει, αυτό είναι το πρόβλημα, ότι πρόκειται για την κρατική τηλεόραση. Δεν μπορώ λοιπόν να σας προτείνω τίποτε άλλο από το να χαμηλώνετε τον ήχο. Επειτα, για τις εκπομπές έχετε επιλογές. Υπάρχει η NOVA, υπάρχει και η ιντερνετική εκπομπή των Αντώνηδων.

Η ελληνική κριτική είναι χάδι μπροστά στην κριτική των ξένων για τις αποτυχημένες Εθνικές του Μουντιάλ

Χάρη στη νίκη επί της Νιγηρίας και την προσπάθεια κόντρα στην Αργεντινή, η Εθνική ομάδα πέτυχε έναν στόχο: να μην ισοπεδωθεί από την ελληνική κοινωνία και ειδικά την κοινωνία των media. Αυτή η διαπίστωση έχει δημιουργήσει ανακούφιση ηγεσία της ΕΠΟ και στους διεθνείς ποδοσφαιριστές. Είχαν φοβηθεί πολύ στην ιδέα των αναταράξεων που θα προκαλούσε η έντονη κριτική στην περίπτωση που η Εθνική επέστρεφε στην πατρίδα με τρεις ήττες.

Βοηθά πολύ στην κουβέντα που κάνουμε πάνω στον προβληματισμό της κατάστασης του ελληνικού ποδοσφαίρου να ρίχνουμε ένα βλέμμα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στην υπόθεση των media εύκολα βλέπει κανείς ότι οι άλλοι παίρνουν ακόμη πιο πολύ στα σοβαρά την υπόθεση της Εθνικής. Η Γαλλία μοιάζει τις τελευταίες ημέρες να ζει σε κατάσταση εθνικού πένθους. Η Equipe φτάνει να χαρακτηρίζει σήμερα κρατική, εθνική υπόθεση το αύριο της ομάδας ποδοσφαίρου. Οι ποδοσφαιριστές κρύβονται, την ώρα που οι άνθρωποι τους media τους κυνηγούν με εφόδους αλα Νταϊάνα. Ο Πατρίς Εβρά έφτασε χθες να κάνει δηλώσεις από το παράθυρο του αυτοκινήτου του, εν κινήσει, σε δημοσιογράφο και κάμεραμαν που τον ακολουθούσαν με μηχανή.
Στην Ιταλία η Gazzetta τα έβαψε μαύρα. Και ο Φάμπιο Καναβάρο βαφτίστηκε «πρώην ποδοσφαιριστής» από τα media. Δίχως κανέναν δισταγμό απέναντι στον πρώην παγκόσμιο πρωταθλητή. Δεν χρειάζεται να αναφέρω τι συμβαίνει στην Αγγλία μετά από τις γκέλες της ομάδας του Καπέλο. Είναι νωπά τα πρωτοσέλιδα με τις αποδοκιμασίες και την ισοπεδωτική κριτική για ποδοσφαιριστές και προπονητή.

Με όλα αυτά διαπιστώνει κανείς ότι η κριτική που ασκήθηκε από τα σοβαρά, τα αξιόλογα ελληνικά media (η συζήτηση για τα υπόλοιπα δεν με αφορά…) ήταν πολύ πιο light συγκριτικά με αυτές των γερμανικών, των αγγλικών, των γαλλικών, των ιταλικών media. Και ότι στη διάρκεια της τελευταίας 6ετίας ο σοβαρός ελληνικός Τύπος αντιμετώπισε την Εθνική με τον σεβασμό και την ευαισθησία που της πρέπει να την προσεγγίζει κανείς.

Η νέα συλλεκτική προσφορά της "Εξέδρας"

Η Αμερική μαθαίνει … ελληνικά

Το βίντεο προκαλεί déjà vu, φέρνει στο μυαλό εικόνες 2004 για εμάς, τους Ελληνες. Οι Αμερικάνοι ανακαλύπτουν την χαρά του ποδοσφαίρου. «This is the game we have to love», όπως έγραψε ο Τζόσι Αλτιντορ στο tweeter. «This is football», που έγραψε ο Λάντον Ντόνοβαν στο facebook.

Η ωριμότητα του Σάντος και το media game

Οσοι τον ξέρουν καλά εκτιμούν ότι είναι πιο έτοιμος και πιο ώριμος από ποτέ για να αναλάβει μια Εθνική ομάδα. Εκτιμούν ότι αυτή είναι η φυσική συνέχεια, η εξέλιξη του 56χρονου Φερνάντο Σάντος.

Οι συμπατριώτες του ποντάρουν ότι θα καταφέρει να μείνει για χρόνια στον ελληνικό εθνικό πάγκο. Διότι, παρακολουθώντας από μακριά, έχουν σχηματίσει την εντύπωση ότι ο Πορτογάλος προπονητής τυγχάνει καθολικής αποδοχής στην ελληνική κοινωνία του ποδοσφαίρου.

Ο Σάντος θα έχει υποστήριξη και συμπαράσταση στην αρχή. Και από τους ποδοσφαιριστές και από τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Τα media δεν πηγαίνουν στην αντίθετη πλευρά. Αν όμως ο Πορτογάλος δεν ξεκινήσει καλά θα πληρώσει την έλλειψη διπλωματίας που τον διακρίνει στην επαφή με τα media. Το ίδιο θα είχε πάθει ο Οτο αν είχε ξεκινήσει με ανάποδα αποτελέσματα.

Το καλό στην υπόθεση της σχέσης Σάντος – ΕΠΟ είναι ότι τα στελέχη της ομοσπονδίας ξέρουν πώς παίζεται το media game. Και θα τον βοηθήσουν στη διαχείριση της επικοινωνίας. Η μπάλα όμως θα αποφασίσει για τον Πορτογάλο. Αν ξεκινήσει με νίκες, όλα καλά. Αν του στραβώσουν τα ματς του Σεπτεμβρίου, στην προκριματική φάση του Euro 2012, θα έχει θέμα…

Σκοπεύω να αναφερθώ σε μια από τις επόμενες σημειώσεις μου στην «Εξέδρα» στην ιστορία της σχέσης Σάντος – Εθνική Ελλάδας. Ισως μετά την ανακοίνωση της πρόσληψής του. Για να τηρούμε το πρωτόκολλο του σεβασμού προς τον Οτο.

Η Ελλάδα της προ Ρεχάγκελ εποχής...

Θέλησα λίγο να ξαναθυμηθώ την προ Ρεχάγκελ εποχή στην Εθνική ομάδα. Είχα την τύχη να καλύπτω το ρεπορτάζ αυτό για «Το Βήμα» από το ’99 έως το ’04. Αναζητώντας ένα εκτενές ρεπορτάζ που είχα κάνει για «Το Βήμα» τον Σεπτέμβριο του ’99, έπεσα πάνω σε δύο άλλα θέματα που είχα γράψει για «Το Βήμα της Κυριακής». Αξίζει τον κόπο να τα διαβάσετε. Για να θυμηθείτε, οι μεγαλύτεροι και να μάθετε, οι νεότεροι πώς ζούσε η Εθνική πριν από τον Γερμανό, γιατί δεν μπορούσε ούτε καν να σταθεί με αξιοπρέπεια στην ευρωπαϊκή σκηνή του ποδοσφαίρου και πώς άλλαξε επί Ρεχάγκελ. Πατήστε εδώ: ΒΗΜΑ1, ΒΗΜΑ2

Τα 76 νέα αυτοκόλλητα της Panini για το World Cup 2010 από την «Εξέδρα»!

H Panini το δοκίμασε για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Εκτύπωσε τους ποδοσφαιριστές που πήγαν στο Μουντιάλ αλλά απουσίαζαν από το album που είχε εκδώσει. Και διαπίστωσε ότι αυτή η ενέργεια είχε μεγάλη απήχηση στους συλλέκτες. Τους πρόσφερε τα αυτοκόλλητα για να κολλήσουν τους ποδοσφαιριστές που μπήκαν τελευταία στιγμή στο ρόστερ πάνω στα αυτοκόλλητα αυτών που τελικά απουσιάζουν. Και οι συλλέκτες δεν έχασαν την ευκαιρία που τους έδωσε η Panini για να συμπληρώσουν την ακριβή συλλογή, με τις αλλαγές στα ρόστερ.

Σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, στο South Africa 2010 η Panini μέτρησε 76 απουσίες. Προέκυψε δηλαδή η ανάγκη να αντικατασταθούν 77 αυτοκόλλητα προκειμένου η συλλογή να γίνει ακριβής. Και τώρα δίνει στους Ελληνες συλλέκτες μέσα από την «Εξέδρα των σπορ» την ευκαιρία να συμπληρώσουν τη συλλογή για το φετινό Μουντιάλ. Από την Πέμπτη 1 Ιουλίου η «Εξέδρα» θα προσφέρει καθημερινά τα νέα συλλεκτικά αυτοκόλλητα προς τους αναγνώστες της, για να τα αντικαταστήσουν και να έχουν το ακριβές αυθεντικό συμπληρωμένο album. Αυτά τα αυτοκόλλητα δεν θα κυκλοφορήσουν από την Panini στην αγορά, στο εμπόριο. Οι Ελληνες έχουν μια και μοναδική ευκαιρία να τα αποκτήσουν, δωρεάν με την «Εξέδρα των σπορ».

Για δες τα Αμερικανάκια…

Το πρώτο tweet του Τζόζι Αλτιντορ, λίγα λεπτά μετά τη λήξη του ΗΠΑ – Αλγερία είναι χαρακτηριστικό: «WOOOOOOOOOOOW!!!». Οι Αμερικανοί έχουν αρχίσει να ανακαλύπτουν τη χαρά του ποδοσφαίρου. Του κανονικού ποδοσφαίρου, του football, όπως τους γράφει συχνά στο facebook ο Λάντον Ντόνοβαν, που επιμένει να εξηγεί στους συμπατριώτες του ότι αυτό είναι το παγκόσμιο όνομα του ποδοσφαίρου, όχι το soccer.

Σε μια εποχή που η τηλεθέαση των ποδοσφαιρικών αγώνων στις ΗΠΑ σημειώνει μεγαλύτερα νούμερα από αυτά που έκαναν οι τελικοί του NBA, είναι σημαντικό που η Εθνική ομάδα τους τα καταφέρνει. Αυτή είναι μια γερή ένεση για την οικονομία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, σύμφωνα με τους αναλυτές. Διότι αν μπει περισσότερο στη μόδα των ΗΠΑ το ποδόσφαιρο, η Ευρώπη θα εξάγει προϊόν και θα αναπνεύσει οικονομικά.

Ο αποχαιρετισμός του μεγαλύτερου ευεργέτη του ελληνικού ποδοσφαίρου

Η σημερινή είναι μια από τις λίγες ημέρες που με βρήκε να καμαρώνω και να χαίρομαι για το επίπεδο των αθλητικών εφημερίδων. Με τη σκέψη ότι σταθήκαμε σωστά και διαχειριστήκαμε σωστά, με ωριμότητα και σεβασμό το τέλος της εποχής του πιο επιτυχημένου προπονητή στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Διότι τούτη την ώρα δεν ακολουθήσαμε, οι εφημερίδες, τον λάθος δρόμο. Λειτουργήσαμε με το βλέμμα ανοιχτό, κοιτάζοντας το σύνολο της προσφοράς του ανθρώπου που άλλαξε τη ζωή του ελληνικού ποδοσφαίρου στο επίπεδο της Εθνικής ομάδας. Και του αποδίδουμε, με τη συμπεριφορά μας, τις τιμές που του πρέπει. Οι ίδιοι που σταθήκαμε στα λάθη, που κάναμε κριτική, είμαστε εδώ για να τον αποχαιρετίσουμε όπως του πρέπει.

Χάρηκα πάρα πολύ που ήταν ο Οτο αυτός που έγραψε τον επίλογο, που δεν έβαλε την ΕΠΟ στη δύσκολη θέση να του πει αντίο. Ετσι έπρεπε να γίνει. Ετσι, μόνο έτσι έπρεπε να κλείσει το κεφάλαιο του Οτο. Περήφανα.

Ημουν ανάμεσα στους δημοσιογράφους της αίθουσας στην οποία παρουσιάστηκε από τον τότε πρόεδρο της ΕΠΟ ο Οτο Ρεχάγκελ ως νέος προπονητής της Εθνικής ομάδας. Αν ερχόταν τότε κάποιος, τον καιρό που κάλυπτα το ρεπορτάζ της Εθνικής για «Το Βήμα», να ισχυριστεί ότι ο Γερμανός προπονητής θα οδηγούσε την Ελλάδα στην κατάκτηση του Euro και στην παρουσία σε τρεις εκ των τεσσάρων μεγάλων διοργανώσεων της 10ετίας, θα έκλαιγα από τα γέλια. Εγώ, ένας θαυμαστής της δουλειάς των Γερμανών στο ποδόσφαιρο, ένας θαυμαστής της δουλειάς του Ρεχάγκελ στην Μπουντεσλίγκα, που είχα φύγει ενθουσιασμένος από μια συζήτηση μαζί του το καλοκαίρι του ’96, στην Ελβετία, τον καιρό που δούλευε στην προετοιμασία της Καϊζερσλάουτερν.

Σήμερα το πρωί έκλεισε το πιο λαμπρό κεφάλαιο στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδας. Εκλεισε η εποχή του Οτο Ρεχάγκελ. Εύχομαι η ΕΠΟ να ετοιμάσει μια μεγάλη βραδιά στον Οτο, για να του αποδοθούν τιμές από τους Ελληνες ποδοσφαιρόφιλους. Διότι ο Ρεχάγκελ είναι ο μεγαλύτερος ευεργέτης του ελληνικού ποδοσφαίρου.