Σχόλια πάνω στις αθλητικές ειδήσεις και λοιπές σημειώσεις. Postάρει ο Βασίλης Σαμπράκος. Facebook.com/vasilis.sambrakos twitter.com/Vsambrakos notes from a Greek sports journalist
Ενα blog για όσα συμβαίνουν στον αθλητισμό και όσα απασχολούν έναν αθλητικό δημοσιογράφο.
Θα «τελειώσει» λοιπόν η ΚΕΔ τον Κουκουλάκη και τον Χαραλαμπίδη. Και λοιπόν; Μήπως η, μάλλον προσωρινή, «διαγραφή» τους θα λύσει το πρόβλημα; Μήπως θα κάνει πιο προσεκτικούς, πιο ικανούς και ακριβοδίκαιους τους υπόλοιπους διαιτητές; Η ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος διδάσκει ότι το πρόβλημα της διαιτησίας δεν λύθηκε ποτέ με διαγραφές. Αν θέλουν αυτό το πρωτάθλημα να τελειώσει και να κριθεί στα γήπεδα, η ΕΠΟ και η ΚΕΔ, μαζί με τη διοίκηση της Superleague πρέπει να αλλάξουν τις προδιαγραφές της διαιτησίας. Και ουδείς εξ αυτών πείθει ότι έχει διάθεση να το κάνει.
Ευχαριστήθηκα πολύ την κουβέντα που είχαμε το μεσημέρι με τον Μιχάλη Σηφάκη στον ΒΗΜΑ 99,5 πάνω στο επίτευγμα του Αρη, τη νίκη επί της Ατλέτικο Μαδρίτης. Την χάρηκα επειδή διάβασα στα λόγια του την ικανοποίηση ενός ανθρώπου που έδειξε εμπιστοσύνη στη δουλειά που κάνει με έναν προπονητή, της οποίας τους καρπούς γεύτηκε χθες σε ένα μεγάλο παιχνίδι.
Είναι μεγάλη υπόθεση για το ελληνικό ποδόσφαιρο αυτή η δουλειά που έκανε το βράδυ της Πέμπτης στο σπίτι του. Αρκεί να υπάρξουν μαθητές στο ποδόσφαιρο, για να διαβάσουν το μάθημα που παρέδωσε ο Εκτορ Κούπερ, να το αναλύσουν και να το κατανοήσουν. Αν αυτό συμβεί, τότε ναι, ο Κούπερ θα μας έχει προσφέρει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια σπουδαία νίκη επί της κατόχου του Europa League. Μακάρι. Αν και το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να ζει με ευχές.
Στις ερωτήσεις σας σχετικά με τη στάση των αθλητικών media στην υπόθεση «έρευνα του ΣΔΟΕ στο ποδόσφαιρο» έχω να σημειώσω μόνο το εξής: αυτή είναι η εποχή που, όπως όλη η κοινωνία του αθλητισμού, τα αθλητικά μέσα Ενημέρωσης πρέπει να αποφασίσουν τι είδους ποδόσφαιρο θέλουν να βλέπουν και να προβάλουν. Η στιγμή που αποφασίζουμε αν θα «ενθαρρύνουμε» την έρευνα, έως και αν θα απαιτήσουμε να φτάσει αυτή σε βάθος, ή αν θα συνεχίσουμε να σφυρίζουμε αδιάφορα ή να συμπεριφερόμαστε σαν να μην δίνουμε σημασία σε αυτή την υπόθεση.
Στην «Εξέδρα», το έχετε διαπιστώσει, μας νοιάζει. Και θα συνεχίσουμε να δίνουμε σημασία σε αυτή την υπόθεση. Με όποιο κόστος. Οπως έγραψα σήμερα στην "Εξέδρα", αν είναι όνειρο, μη μας ξυπνάτε!
Με χαροποιεί, με γαληνεύει η επικαιρότητα των ημερών πάνω στην υπόθεση της διαφθοράς στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Παρατηρώ εξ αποστάσεως την έρευνα του ΣΔΟΕ, που έχει βάλει στο στόχαστρο ατζέντηδες, διαιτητές, παράγοντες του ποδοσφαίρου. Και σταυρώνω τα δάχτυλα με την ευχή να πρόκειται για μια συνειδητή κυβερνητική επιλογή για την κάθαρση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και όχι για ακόμη μια έρευνα που γίνεται μόνο για το θεαθήναι.
Εχω κουραστεί να επαναλαμβάνω ότι το ποδόσφαιρο δίνει στην κυβέρνηση μια σπουδαία ευκαιρία για εύκολο κέρδος. Δεν είναι μόνο τα χρήματα που θα εξοικονομήσει για το κράτος. Αυτό είναι, στην υπόθεσή μας, το λιγότερο. Δεν είναι μόνο το πολιτικό κέρδος και η άνοδος της δημοτικότητας αυτού που θα καθαρίσει τη μπουγάδα. Είναι κυρίως η χαρά που θα δώσει στον κόσμο αν του παραδώσει πιο καθαρό το άθλημα που λατρεύει η μάζα. Αυτό το κέρδος, που είναι ανυπολόγιστο, αυτός που θα το εισπράξει θα ζει για να το απολαμβάνει. Είναι ευλογία για τον μέσο Ελληνα να βρει ποδόσφαιρο να του φτιάχνει το κέφι αυτή την εποχή. Υπάρχει κανένας μάγκας να συλλάβει το νόημα;
Στο σημερινό σημείωμα στην «Εξέδρα» έγραψα τις σκέψεις που γύρισαν στο κεφάλι μου το μεσημέρι της Κυριακής μετά από τη συνάντηση που είχαμε, μαζί με δύο συναδέλφους μου, με τον Μισέλ Πλατινί.
Στη διάρκεια αυτής της συνάντησης «αναγκάστηκα» να γίνω «δυσάρεστος» στον πρόεδρο της UEFA. Διότι έφερα τη συζήτηση στο πεδίο της διαφθοράς στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η αντίδραση του Πλατινί ήταν αυτή που περίμενα. Την κατέγραψα στο σημερινό φύλλο της «Εξέδρας». Και η αλήθεια είναι ότι θεωρώ πως ο πρόεδρος της UEFA θα μπορούσε, αν είχε τον χρόνο και τη διάθεση, να βοηθήσει περισσότερο τον πρόεδρο της ΕΠΟ στο θέμα αυτό. Οι Ελληνες πολιτικοί «ψαρώνουν» μπροστά σε προσωπικότητες του βεληνεκούς του Πλατινί, μπροστά σε παράγοντες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου με αυτή τη δύναμη. Αυτή τη δύναμη, του Πλατινί, η ΕΠΟ θα μπορούσε να την χρησιμοποιήσει. Αρκεί να της το επέτρεπε ο Πλατινί…
Ξεκίνησα με μεγάλο δισταγμό χθες την ανηφόρα προς το θέατρο Λυκαβηττού. Ευτυχώς. Διότι πέρασα μια υπέροχη βραδιά με τα τραγούδια και το ρεσιτάλ μουσικής του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Και μου άρεσε πολύ η ποιότητα του κόσμου που γέμισε τις θέσεις στις εξέδρες του Λυκαβηττού.
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης είναι ένας εκ των σημαντικότερων τραγουδοποιών της γενιάς του. Το ήξερα. Είναι όμως και ένας πολύ καλός entertainer. Θαυμάσιος θα έλεγα. Δεν το ήξερα. Χαίρομαι πολύ που το έμαθα, έστω στο τέλος της θερινής περιοδείας του. Κάλιο αργά παρά ποτέ. Εσείς που έχετε ενδοιασμούς να πάτε σε ένα live με το φόβο ότι θα κουραστείτε, τολμήστε το δίχως δεύτερη σκέψη.
Ηταν ένα φοβερό παιχνίδι της μοίρας του ποδοσφαίρου. Την ημέρα που οι Ελληνες μιζεριάζαμε με αυτό που είχε συμβεί το προηγούμενο βράδυ στο Αρης – Παναθηναϊκός εγώ πήγαινα να συναντήσω τον άνθρωπο που έχει το προνόμιο να επιλέγει την μπάλα του ποδοσφαίρου στον τελικό του Champions League. Το περιεχόμενο της συζήτησης που είχαμε, ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος ο Ανδρέας Δημάτος κι εγώ, με τον πρόεδρο της UEFA Μισέλ Πλατινί το πρωί της Κυριακής έχει ενδιαφέρον. Θα το βρείτε στο αυριανό φύλλο της «Εξέδρας». Αυτό που δεν μπορώ να περιγράψω είναι η θλίψη που νιώθει ένας Ελληνας του ποδοσφαίρου όταν συναναστρέφεται αυτούς, τους πολιτισμένους του ποδοσφαίρου.
O Jimmy Jump ξαναχτύπησε. Απολαύστε την προκήρυξή του, όπως ακριβώς την έγραψε. Respect…
"Hi my friend yesterday i jumped in the Hungary derby from Budapest (Ujpest-Ferenvaros) to tribute the hunarian legend player Kubala who played in F.C Barcelona and national team of Spain, Checoslovaquia and Hungary. I send you some photos and video. Thanks to suport me. Jimmy
Πηγαίνοντας τη σκέψη ένα βήμα παρακάτω, από το σημερινό σημείωμά μου στην «Εξέδρα», έχω αρχίσει να φοβάμαι πολύ, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους που παρατηρούμε στενά το ελληνικό πρωτάθλημα, ότι η φετινή θα είναι η πιο δύσκολη σεζόν που έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια. Είναι τέτοιος ο φανατισμός, τόσο μεγάλη η πόλωση, τόσο έτοιμοι να τα κάνουν χειρότερα όλοι οι ηγέτες του ποδοσφαίρου. Η φετινή θα είναι μια πολύ ζόρικη σεζόν. Μ’ αρέσει να αποφεύγω τις δυσοίωνες προβλέψεις. Αυτή όμως είναι μια ρεαλιστική πρόβλεψη, όχι κινδυνολογία. Και κάποιος επιτέλους πρέπει να πάρει στα σοβαρά το ποδόσφαιρο, ως ζήτημα κοινωνικό.
Την ερχόμενη Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου η «Εξέδρα των σπορ» κουνάει το σεντόνι του Champions League και του Europa League με μια πολυτελή έκδοση που θα προσφέρει δωρεάν στους αναγνώστες της.
Πρόκειται για μια έκδοση υψηλών προδιαγραφών, ένα περιοδικό με την παρουσίαση όλων των ομάδων που συμμετέχουν στο Champions League και το Europa League, με συνεντεύξεις πρωταγωνιστών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Ποτέ δεν κατάλαβα αν και τι θέλει να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου με τον αθλητισμό. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί καταργήθηκε το υφυπουργείο Αθλητισμού. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί εμφανίστηκε στη ζωή του αθλητισμού η Γκερέκου. Φυσικά δεν κατάλαβα γιατί μπήκε αλλά και γιατί βγήκε σε χρόνο dt ο Νικητιάδης. Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι αστειεύεται με τον αθλητισμό. Κι αν δεν αστειεύεται, το λιγότερο, παίζει με τα νεύρα μας. Χάνει, και αυτή όπως και οι περισσότερες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, την ευκαιρία να κάνει τη διαφορά σε ένα πεδίο που της έδινε τεράστια περιθώρια για επικοινωνιακές και ουσιαστικές επιτυχίες.
Δεν τον γνωρίζω τον Χρήστο Αηδόνη. Του εύχομαι να αποδειχθεί τουλάχιστον Μπιτσαξής, δηλαδή σοβαρός και μετρημένος. Να κάνει περισσότερα από όσα θα πει. Να λέει λιγότερα από όσα θα κάνει. Οσο προλάβει, διότι, ποιος ξέρει, μπορεί από ‘βδομάδα να υπάρχει άλλος υπουργός ή υφυπουργός. Καλύτερα θα ήταν πάντως αντί του Υγείας να έβρισκε στέγη ο αθλητισμός στο Θρησκευμάτων. Διότι μόνο με τη βοήθεια του θεού θα λυθούν τα προβλήματα του ελληνικού αθλητισμού. Η, καλύτερα, ο αθλητισμός έχει μπει για τα καλά στην «ο θεός βοηθός» εποχή του…
Από το μεσημέρι της Δευτέρας 6 Σεπτεμβρίου η "Εξέδρα των σπορ" επισττρέφει στον ΒΗΜΑ 99,5. Θα είμαστε καθημερινά μαζί (Δευτέρα - Παρασκευή) από τις 15.00 έως τις 16.00. Για αθλητική κουβέντα πάνω σε όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και τον κόσμο. Για να σας βοηθούμε όλοι μαζί, οι δημοσιογράφοι και οι συνεργάτες της "Εξέδρας" μαζί με τα πρόσωπα του αθλητισμού που θα περάσουν από τον αέρα του "ΒΗΜΑ 99,5" να αντιληφθείτε καλύτερα όσα συμβαίνουν στον κόσμο των σπορ.
Διαβάζω, όπως έχετε διαπιστώσει, όλα τα μηνύματα που μου στέλνετε. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι αυτό που συζητάμε μεταξύ μας στα δημοσιογραφικά γραφεία. Πρέπει να περιμένουμε το αποτέλεσμα της έρευνας του ΣΔΟΕ προτού κάνουμε σχόλιο. Θα επαναλάβω όμως αυτό που αναγκάζομαι να λέω συχνά τον τελευταίο καιρό: έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που εξεπλάγην με μια ιστορία που αφορά το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δυστυχώς τίποτα πια δεν με εκπλήσσει, δεν υπάρχει κάτι ικανό να με σοκάρει. Στεναχωριέμαι αφάνταστα γι’ αυτό. Με παρηγορεί να κρατάω στα χέρια μου το «Σκίσε το manual»…
Μεγάλωσα μαζί τους. Γι’ αυτό είχα συγκινηθεί και μόνο στην ιδέα ότι θα είχα την ευκαιρία να τους δω και να τους ακούσω να τραγουδούν μπροστά μου. Ευτυχώς έπεισα τον εαυτό μου να ξεπεράσει τον μεγάλο ενδοιασμό της πιθανότητας να πάρω μια μεγάλη απογοήτευση αν μπροστά μου δεν στεκόταν η μπάντα που με ενέπνεε από πιτσιρικά αλλά μια ξεπεσμένη έκδοσή της. Ευτυχώς ήμουν στο ΟΑΚΑ. Για να ακούσω από κοντά τους ήχους της ενηλικίωσής μου και τα τραγούδια της ωρίμανσής μου.
Συχνά σκεφτόμουν ότι είναι άδικο που ζούμε σε μια αδιάφορη, εμπορικά, χώρα, την οποία δεν επισκέπτονται οι σταρ. Στον πηγαιμό για το ΟΑΚΑ μου την έσπαγε η σκέψη ότι έπρεπε να φτάσει τα 50 ο Bono για να ‘ρθει στα μέρη μας. Σήμερα, που το ξανασκέφτομαι, είμαι χαρούμενος. Διότι αν η Αθήνα ήταν μέσα στην καθιερωμένη βόλτα τους στον πλανήτη για συναυλίες, η χθεσινή βραδιά δεν θα είχε την ιστορικότητα που απέκτησε. Αυτό, το χθεσινό, ήταν το μεγαλύτερο reunion των 30+ Ελλήνων που θυμάμαι να έχει γίνει ποτέ. Και σε αυτό το ραντεβού συναντήσαμε τους κανονικούς U2. Τους γευτήκαμε καλύτερα από ποτέ, χάρη στο τεχνολογικό επίτευγμα της σκηνής τους. Αυτή η σκηνή κατάφερε να καλύψει οποιοδήποτε μειονέκτημα μπορεί να τους έχει προκαλέσει η φθορά της ηλικίας.
Θα ήθελα να μην ξανάρθουν ποτέ στην Αθήνα οι U2. Διότι είχα την τύχη να τους δω ζωντανούς. Τους έβαλα στο πετσί μου όπως τους πρέπει, όπως τους γνώρισα, όπως τους αγάπησα. Αν είναι να ξανάρθουν μετά από 10-15 χρόνια, καλύτερα να μην έρθουν. Διότι και τότε, είναι βέβαιο, θα με ξαναβάλουν στα αίματα, θα θέλω να είμαι εκεί, θα είμαι εκεί. Και μοιάζει απίθανο να μη συναντήσω τότε την ξεθωριασμένη εκδοχή τους.
Χαίρομαι που συμφωνείτε με την άποψη που έγραψα σήμερα στην «Εξέδρα» σχετικά με αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες εντός ΑΕΚ. Χαίρομαι περισσότερο που μου στέλνετε τις απόψεις σας, τις οποίες πάντοτε βρίσκω, στην συντριπτική πλειονότητά τους, ενδιαφέρουσες. Χάρηκα με τη διαπίστωση ότι συμφωνούν μαζί μου και αρκετοί από τους πρωταγωνιστές στην ΑΕΚ. Διότι αυτό σημαίνει ότι για ορισμένους υπάρχει ακόμη ψυχραιμία, την οποία αντιλαμβάνομαι ότι έχει ανάγκη η ΑΕΚ αυτή την εποχή.
