Σέντρα εμείς, γκολ εμείς...

Είναι το αντικείμενο συζήτησης, το πιο δημοφιλές, σήμερα στην "Εξέδρα". Είναι το γκολ του Σκοτσέζου Κρις Μαγκουάιρ στο Σκοτία – Ισλανδία. Είναι της κατηγορίας «must watch» για κάθε ποδοσφαιρόφιλο.

Μπορούμε απλώς να προσευχόμαστε για τον Φετφατζίδη...

Η διαχείριση των πιτσιρικάδων που «ξεπετάγονται» και τραβούν πάνω τους δημοσιότητα είναι, διαχρονικά, ένα από τα σημαντικότερα μειονεκτήματα των ελληνικών ομάδων. Πάνω σε αυτό το θέμα έγραψα σήμερα στην «Εξέδρα». Το σημερινό φύλλο της εφημερίδας προσφέρει στον αναγνώστη μια καλή ευκαιρία για συγκρίσεις. Διαβάζει κανείς την συνέντευξη του αθλητικού διευθυντή της Μίλαν Αριέντο Μπράιντα, ο οποίος, ανάμεσα στ’ άλλα, εξηγεί τη μέθοδο αναζήτησης ποδοσφαιριστών που εφαρμόζει η Μίλαν. Και βάζει αυτή την αντίληψη για το ποδόσφαιρο πλάι σε αυτήν που έχουν οι ελληνικές ομάδες.

Ο Γιάννης Φετφατζίδης δείχνει ότι μπορεί να διαχειριστεί σωστά όλο αυτό που του συμβαίνει. Και αυτό δημιουργεί ελπίδα. Οσο όμως οι ελληνικές ομάδες συνεχίζουν να μην αντιλαμβάνονται πόσο σημαντικό είναι να βάλουν δίπλα στα νέα παιδιά έναν καθοδηγητή, οι Ελληνες απλώς θα ελπίζουμε να μην πάρουν αέρα τα μυαλά του κάθε ταλαντούχου πιτσιρικά. Δεν θα νιώθουμε σίγουροι. Διότι δεν υπάρχει σχέδιο.

ΑΕΚ μη ξεχαστείς, δεν σου έταξε τίποτα για φέτος ο Χιμένεθ...

Ολο το ζουμί της υπόθεσης που αφορά την απόφαση της ΑΕΚ και του Μανόλο Χιμένεθ να δώσουν τα χέρια για να δουλέψουν μαζί κρύβεται, κατά την άποψή μου, σε όσα είπαν και σε όσα συμφώνησαν προτού βάλουν υπογραφές. Ο Ισπανός δεν της έταξε της ΑΕΚ λαγούς με πετραχήλια. Και η ΑΕΚ δεν του ζήτησε θαύματα της μιας στιγμής, της μιας σεζόν, της πρώτης σεζόν. Καλό είναι που τα μάθαμε εγκαίρως όλα αυτά. Καλύτερο, για την ΑΕΚ, θα είναι να μην τα ξεχάσουν οι δύο πλευρές όλα αυτά. Και να τα βάλει ο κόσμος στο κεφάλι του. Τώρα, που είναι νωρίς. Προτού αρχίσει το σερί των μεγάλης δυσκολίας αγώνων….

Πάνω σε αυτό το θέμα έγραψα σήμερα στην «Εξέδρα».

Ο σεβασμός του «Σάλπι» προς την Εθνική είναι παράδειγμα

Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης ανήκει στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών με τους οποίους απολαμβάνει κανείς μια συζήτηση πάνω στο ποδόσφαιρο. Μια τέτοια ευκαιρία είχαμε σήμερα στον αέρα του ΒΗΜΑ 99,5, μετά την πολύ καλή εμφάνισή του στο παιχνίδι της Ελλάδας με το Ισραήλ και το σπάνιο γκολ που πέτυχε.

Δεν περίμενα να τον δω χθες βράδυ στο Καραϊσκάκη να φιλά το εθνόσημο για να φτάσω στο συμπέρασμα ότι πονάει την Εθνική ομάδα. Ο «Σάλπι» είναι ένα από τα παιδιά που έχουν δείξει μεγάλο σεβασμό στην Εθνική, από την πρώτη του φορά. Γι’ αυτό και χαίρομαι να τον βλέπω στην Εθνική, είτε αποδίδει σε υψηλό επίπεδο είτε όχι. Ειδικά αυτή την εποχή, που κυκλοφορούν στο ποδόσφαιρο παίκτες που γύρισαν την πλάτη στην Εθνική ομάδα και της συμπεριφέρθηκαν σαν να είναι κατώτερή τους.

Ο «Φέτφα» είναι 3D ποδοσφαιριστής

Εχω μεγάλη αδυναμία στα Ελληνάκια που έχουν ταλέντο. Ημουν εδώ και καιρό fan του Σωτήρη Νίνη. Πλέον είμαι και του Γιάννη Φετφατζίδη, όπως φαίνεται από το παρακάτω κείμενό μου στην «Εξέδρα». Εχω ακούσει πάρα πολλά για τον «Φέτφα». Τόσα, που με κάνουν να περιμένω από αυτό το παιδί πολύ περισσότερα και ακόμα καλύτερα πράγματα στο τερέν.

Επιτέλους, ένας 3D Ελληνας ποδοσφαιριστής!

Είμαστε πολύ τυχεροί που όπου να ‘ναι θα μπουν σε όλα τα σπίτια οι 3D τηλεοράσεις. Πολύ τυχεροί που ο Γιάννης Φετφατζίδης είναι μόλις 20 ετών. Διότι θα προλάβουμε να απολαύσουμε όλες τις διαστάσεις αυτού του 3D ποδοσφαιριστή που κυκλοφορεί πλέον στα γήπεδα. Και χθες ήταν χάρμα οφθαλμών, με τις ντρίμπλες και τις επινοήσεις του, με τα καμώματά του σε ένα παιχνίδι όπου η μπάλα έκαιγε και ήταν για … μεγάλους και όχι για πιτσιρικάδες. Ο μεσοεπιθετικός του Ολυμπιακού αποδεικνύει βήμα βήμα ότι έχει κότσια για να παίξει ποδόσφαιρο της κατηγορίας playstation σε αυτό το επίπεδο, το αντρικό. Αν συνεχίσει έτσι είναι δεδομένο ότι δεν θα μείνει για καιρό κοντά μας, στα γήπεδα της Superleague. Η Εθνική ομάδα έχει ανακαλύψει ήδη έναν παίκτη κλάσης. Εχει κερδίσει έναν παίκτη κλάσης χάρη στην τόλμη του Ερνέστο Βαλβέρδε και του Φερνάντο Σάντος. Στην Ισπανία τους λένε crack αυτούς τους ποδοσφαιριστές. Crack είναι ο Μέσι, ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Κατηγορία crack είναι ο Φέτφα. Τέτοιες προδιαγραφές έχει. Επιτέλους, ακόμη ένας Ελληνας για playstation!

Η διοίκηση του μπάσκετ κρατά θαμμένο το κεφάλι της στην άμμο

Στη σημερινή «Εξέδρα» έγραψα σχετικά με το φαλιμέντο του πρωταθλήματος μπάσκετ. Όπως διαπιστώνω μέσα από την ανάγνωση των πρώτων αντιδράσεών τους, τα μέλη της υψηλής κοινωνίας του μπάσκετ συνεχίζουν να κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο. Παραμένουν σε αυτή τη φάση άρνησης, στην οποία βρίσκονται εδώ και περίπου μια 5ετία. Αρνούνται να αποδεχθούν αυτό που συμβαίνει, διότι δεν θέλουν να αναγνωρίσουν την ευθύνη τους για όσα συμβαίνουν στο μπάσκετ. Με αυτή την αντίληψη, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να υπογράψουν το πιστοποιητικό θανάτου του πρωταθλήματος.

Στην «Εξέδρα» έχουμε ετοιμάσει μια έρευνα, την οποία θα παρουσιάσουμε την Πέμπτη. Θεωρώ ότι αξίζει να την διαβάσετε.

Πώς χρεοκόπησε η χώρα

Ένα έξοχο, πολύ διδακτικό άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη στο «Βήμα της Κυριακής», που δίνει την απάντηση στην ερώτηση. Κείμενο από αυτά που μου θυμίζουν το «για να ξέρετε τι συμβαίνει γύρω σας», το αχτύπητο σλόγκαν της καλύτερης ελληνικής εφημερίδας.

Ο Ζαγοράκης είναι ο στόχος στον ΠΑΟΚ

Την άποψή μου για την αποχώρηση του Ηλία Βιολίδη και για όσα συμβαίνουν αυτή την εποχή στον ΠΑΟΚ την έγραψα στο σημερινό φύλλο της «Εξέδρας». Πάνω σε αυτά που είπε στη σημερινή συνέντευξη Τύπου ο μεγαλύτερος στυλοβάτης του Θοδωρή Ζαγοράκη, το σχόλιό μου είναι μόνο αυτό: την ίδια εντύπωση έχω σχηματίσει από μακριά. Ότι οι «παλαιοΠΑΟΚικοί» εκμεταλλεύονται την ανησυχία και την πρεμούρα των οπαδών να ξαναδούν τον καλό ΠΑΟΚ και χτυπούν τον Ζαγοράκη. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στον ΠΑΟΚ. Δεν συνέβη, διαχρονικά, μόνο στον ΠΑΟΚ. Εχει συμβεί στην ΑΕΚ, στον Ολυμπιακό προ Κόκκαλη, στον Παναθηναϊκό, στον Αρη, παντού…

ΥΓ. Δεν μου προκαλεί εντύπωση ότι το περίπου 73% χαρακτηρίζει αρνητική εξέλιξη για τον ΠΑΟΚ την αποχώρηση του Βιολίδη στο σχετικό γκάλοπ του exedrasports.gr

Σε λίγο απλώς δεν θα υπάρχει ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ

Η υψηλή κοινωνία του μπάσκετ συγκεντρώθηκε σήμερα για να παρουσιάσει το νέο ελληνικό πρωτάθλημα, ένα είδος προς εξαφάνιση. Οι προπονητές και οι παίκτες συγκεντρώθηκαν στο Ζάπειο για να παρουσιάσουν ένα πρωτάθλημα, το οποίοι οι ίδιοι αμφιβάλλουν ότι θα αρχίσει σωστά, θα διεξαχθεί κανονικά, θα ολοκληρωθεί βάσει προδιαγραφών.

Το ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ έχει ξεπέσει. Επιτέλους προχωρά σε αυτή την παραδοχή η διοίκησή του. Είναι μια καλή αρχή για το άθλημα αυτή. Διότι δεν λύνεις πρόβλημα αν προηγουμένως δεν το αναγνωρίσεις.

Η «Εξέδρα» θα παρουσιάσει πολύ σύντομα μια μεγάλη, γεμάτη ζουμί, έρευνα για τα αίτια της κατάρρευσης του καλύτερου πρωταθλήματος της Ευρώπης, όπως το χαρακτήριζαν πριν από μερικά χρόνια οι διοργανωτές του.

Παρουσιάστηκε σαν προπονητής, όχι σαν θαυματοποιός ο Χιμένεθ

Στο σημερινό φύλλο της «Εξέδρας» έγραψα τις σκέψεις μου πριν από την παρουσίαση ακόμη ενός προπονητή από την ΑΕΚ. Οσα άκουσα και διάβασα από τον πρώτο δημόσιο λόγο με οδηγούν στην εκτίμηση ότι ο Μανόλο Χιμένεθ είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση προπονητή. Στην ίδια εκτίμηση οδηγούν και οι εμπεριστατωμένες αναλύσεις από προπονητές, ποδοσφαιριστές και αναλυτές που τον παρατηρούσαν ή συνεργάστηκαν μαζί του, τις οποίες παρουσίασε στη διάρκεια των τελευταίων ημερών η «Εξέδρα».

Η ΑΕΚ παρουσίασε σωστά τον Χιμένεθ. Μένει να αποδειχθεί αν ξέρει πώς να τον βοηθήσει και, κυρίως, να τον υποστηρίξει ώστε να του δημιουργήσει και να συντηρήσει συνθήκες και περιβάλλον εύκρατο για να σπείρει έργο ο Ισπανός και να περιμένει τους καρπούς.

Το φαινόμενο «Καραγκούνης + Εθνική = Love»

Το σημερινό κείμενό μου στην «Εξέδρα» για τον Γιώργο Καραγκούνη δεν έχει ίχνος υπερβολής. Για την ακρίβεια προσπάθησα, σχεδόν επέβαλα στον εαυτό μου να προσέξει ώστε να μην δοθεί η εντύπωση στον αναγνώστη ότι υπερβάλω. Αυτή είναι η εικόνα που έχω σχηματίσει για το φαινόμενο της σχέσης του «Κάρα» με την Εθνική ομάδα. Και είναι, πλέον, πολλές δεκάδες οι ποδοσφαιριστές που παρακολούθησα από μέση ή κοντινή απόσταση να συνάπτουν σχέση με την Εθνική ομάδα. Μπορώ να συγκρίνω. Και με βεβαιότητα να πω ότι ο «Κάρα» είναι μια ειδική κατηγορία. Ο μεγαλύτερος fan της Εθνικής των τελευταίων δεκαετιών.

Ούτε στο playstation...

Με κάτι τέτοια το youtube σε κάνει να χαίρεσαι που υπάρχει...

Αν ξέρεις twitter, λύνεις προβλήματα...

Μερικά χρόνια πίσω ήταν σχεδόν αδύνατο για δύο συμπαίκτες να πείσουν ότι δεν έχουν πρόβλημα ο ένας με τον άλλο, να «απαντήσουν» στην εντύπωση που δημιουργούσαν τα media ή μια εικόνα που τους εμφάνιζε να έχουν προβλήματα. Στην εποχή των social media όμως οι ποδοσφαιριστές έχουν, όπως όλα τα δημόσια πρόσωπα, αποκτήσει νέα όπλα. Τεράστιας ισχύος.

Για τον Σέρχιο Ράμος ήταν πολύ εύκολο να πείσει ότι παραμένει φιλική η σχέση του με τον Ζέραρντ Πικέ μολονότι οι δύο τους είχαν δώσει άλλη εντύπωση στη συνέντευξη Τύπου πριν από το παιχνίδι της Ισπανίας με τη Λιθουανία. Αρκούσε μια φωτογραφία τους μαζί, την οποία τράβηξε ο Ράμος με το κινητό του και την ανέβασε στο twitter. Η δύναμη της εικόνας ήταν τέτοια που λειτούργησε σαν σφουγγάρι που έσβησε μονομιάς τα σχόλια για το επίπεδο της σχέσης των δύο ποδοσφαιριστών. Πέντε χρόνια πίσω ο Ράμος θα δυσκολευόταν αφάνταστα. Διότι μια κοινή δημόσια εμφάνιση θα έμοιαζε στημένη, μια χειραψία μπροστά στους επαγγελματικούς φακούς την ώρα της προπόνησης ή του αγώνα θα χαρακτηριζόταν συνεννοημένη.

Οσο πείθει η αποκάλυψη μιας ιδιωτικής στιγμής δεν πείθουν δέκα δημόσιες συμπεριφορές. Και όσα πρόσωπα του αθλητισμού έχουν αντιληφθεί το μέγεθος και την ποικιλία των όπλων που τους έχει δώσει η εξέλιξη της τεχνολογίας έχουν καταφέρει αυτή την εποχή να πολλαπλασιάσουν τα οφέλη της δημοσιότητας και της προβολής που τους χαρίζει η ανάδειξή τους μέσα από τον αθλητισμό.

Κατάντησε και η Εθνική να είναι υπόθεση λίγων…

Η προσέλευση του κόσμου στο Καραϊσκάκη ήταν η πιο δυσάρεστη έκπληξη της βραδιάς. Ετσι το κατάντησαν το ποδόσφαιρο. Υπόθεση λίγων. Μια πόλη 5 εκατομμυρίων δεν γεμίζει γήπεδο 30 χιλιάδων για ένα τόσο καθοριστικής σημασίας παιχνίδι της Εθνικής ομάδας. Είναι τόσα και τόσο μεγάλα τα λάθη που έγιναν από το 2004 μέχρι σήμερα που καταντά εντελώς κουραστικό κανείς να τα απαριθμεί. Και δεν έχει κανένα νόημα, διότι ουδείς αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να επιχειρήσει να διορθώσει ή να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος.

Η σημερινή διοίκηση της ΕΠΟ προσπαθεί. Αποδείχθηκε χθες όμως ότι η προσπάθεια δεν ήταν αρκετή ή επαρκώς συντονισμένη. Η Ελλάδα πρέπει να απευθυνθεί στον πιτσιρικά. Κι ας του λείπει αυτού η γηπεδική παιδεία, ας μην είναι σε θέση να βοηθήσει την Εθνική με τη μέθοδο που έμαθαν, εμπειρικά, οι σημερινοί έφηβοι και οι 20αρηδες. Το γήπεδο πρέπει να είναι γεμάτο την Τρίτη. Και ο χρόνος είναι αρκετός αν ξέρει κανείς να τον εκμεταλλευτεί. Και αν δεν βαριέται να δουλέψει…

Ο κανονικός Τζιμπρίλ Σισέ

Εχουν φτάσει σε τέτοιο βάθος οι εξερευνήσεις πάνω στο φαινόμενο Τζιμπρίλ Σισέ, που είναι δύσκολο μια νέα έρευνα να παρουσιάσει ευρήματα που θα προκαλέσουν έκπληξη. Ο Σταύρος Θεοδωράκης παρουσιάζει όμως σήμερα μια αντιστάρ version του Γάλλου, ο οποίος δεν την αφήνει συχνά να φανεί. Μέσα από την ανάγνωση της συνέντευξής του στα σημερνά «Νέα» κανείς βλέπει την εικόνα που ο Σισέ δείχνει μόνο στους ανθρώπους που τον πλησιάζουν.

Αυτή είναι μια συνέντευξη από αυτές που ζηλεύουν οι ελληνικές αθλητικές εφημερίδες. Από αυτές που σπάνια συναντά κανείς στα ελληνικά αθλητικά media. Από αυτές που είναι μέσα στη ρουτίνα των Αγγλων, των Ισπανών, των Γάλλων ποδοσφαιρόφιλων.